Story Of Pencil Mga Nobela at Kwento

Naroon lang din ang bilihan ng mga notebook at papel, mga pen at lapis. Dahil may sobra ang pera niya, bumili siya ng bagong pants at underwear. Ipamimigay na ni Dimitri ang mga lumang damit niya kaya kailangan niya ng bago. Pauwi na sila pero hawak pa rin siya ang kaniyang bagong bag. Binilang niya ang kaniyang ballpen at lapis sa may pencil case. May water color din siya. “Bakit kumuha ka pa ng pencil case, Kira? Eh, pang-elemetary ‘yan, eh. College ka na, iha,” puna ni Manang Sonia.

Nang makuha ko na ang lapis ko’y dali-dali akong nagtungo sa opisina ni Sir Luciano, bitbit ko ang mga nagustuhan n’yang paintings. “Nakuha mo ba ‘yong lapis mo?” “Opo.” Nangingiti kong tugon. “It’s just a pencil. Pinahirapan mo pa ‘yong sarili mo. P’wede ka namang bumili na lang ng bago.” “Sir, this is not just a pencil.” Tugon kong bahagyang iniangat ‘yong kamay kong may hawak sa lapis. “Kasangga ko ho kasi ito sa lahat ng ginagawa ko. Sa bawat planong pinaghirapan ko’y ang lapis pong ito ang naging katuwang ko. Maaaring simpleng bagay lamang po ito sa paningin ng iba, pero para sa akin po’y isa itong mahalagang bahay na hindi ko kayang basta-basta na lamang pong itapon.”

Isa-isang tinawag ni president ang mga mauunang kukuha ng lapis at sigurado akong unang mawawala sa table na iyan ang charcoal pencil. Nangangati na akong tawagin para makakuha na ako ng magandang lapis. Kahit iyon lang ang suwerte ko ngayon. Napatingin ako kay Sir Perez. Seryoso na ba siya dito? Kasi ako, hindi pa. “Andres Domingo, piliin mo na ang lapis mo.” Tinanguan ko lang siya saka ako dahan-dahang lumapit sa table na mayroong dalawang magkaibang mongol pencils. Napapikit ako. Seryoso ba ito?

Dahan-dahan kong binuksan ang box. Sa loob, nakita ko ang isang lumang mechanical pencil—ang unang mamahaling gamit na niregalo sa akin ni Jaxen noong nagsisimula pa lang akong mag-aral ng Architecture. Kasama nito ang isang makapal na folder ng mga dokumento at isang sulat na nakasulat sa stationary ng kumpanya niya. "Hera," tawag ng isang boses mula sa likuran ko.

malambing kong pagtatanong sa kaniya. "Oo, naka-away ko kasi yung apo ng principal namin, kinuha kasi niya ang favorite kong pikachu pencil na bigay ng Papa ko, 2inches nalang 'yun eh pero tinatago ko lang sa pencil case hindi ko ginagamit kasi nga remembrance ng Papa ko 'yun sa akin." "Nakita mong kinuha niya?" "Para ka namang teacher ko dati eh, oo nga hindi ko nakitang kinuha niya pero nakita kong hawak niya, eh di kinuha na rin niya 'yun hindi ba?"

dagdag pa niya saka walang sabi-sabing pinatay ang tawag at ibinato ang cellphone sa desk, dahilan para tumama iyon sa mamahaling metal pencil case niya. Bumukas ang pencil case at bumagsak sa sahig ang ballpen kung saan mayroong mama& engraved na pangalan niya. Natigilan siya sandali habang nakatingin sa bagay na iyon. Nawala sa isipan niyang nadala n'ya pala ang ballpen na iyon sa kanyang opisina.

Ilang segundo lang ay halos manginig ang mga kamay nito na maingat na ibinalik ‘yon sa lalagyan. “What is wrong?” “That is truly the one and only PEn 1966. Invented by the Coleman Handicraft Industry. Sa pagkakaalam ko ay nag-iisa lang ‘yan at sa auction ‘yan unang lumabas na umabot sa billion ang bidding.” “That much for this pen? It's looks so ordinary,” bakas ang ‘di makapaniwala sa ekspresyon ng mukha nito at muling napatitig sa pen. Ano mayroon dito at gusto ito ni Great Gaia? At bakit nasa kamay ito ng kanyang ama.

"Pick whatever you want. Lahat ng tingin mo ay makatutulong sa pag-aaral mo." "Kahit magkano?" paninigurado ko, nanlalaki ang mga mata. Natawa siya nang mahina. "Kahit magkano. Go." Napanguso ako pero sa huli ay lubos-lubos ang pagkatuwa. Kumuha ako ng ilang makakapal na notebook na may magagandang cover, highlighters na pastel ang kulay, at mga ballpen na maayos sumulat. Habang abala ako sa pagpili ng automatic pencil, napansin kong tahimik lang sa likod ko si Ymilio, bitbit ang basket na unti-unti ko nang pinupuno.

Ang tanghalian na dapat sana ay masarap at nakakabusog ay naging matabang at walang kaibang-iba. Pagbalik sa kumpanya, si Elara na kilalang hindi kailanman nawawala sa pokus habang nagtatrabaho ay naging lutang sa buong maghapon. Naubusan ng tinta ang panulat ni Kyle kaya nagtanong ito, "Teacher Elara, pwedeng makahiram ng ballpen?" Dahil lumilipad ang isip ni Elara, hindi niya na tiningnan ang lalagyan. Ang mismong cactus na nasa tabi ng pen holder ang kanyang nadampot at iniabot kay Kyle.

May tatlong maliliit na drawer na gawa sa non-transparent na salamin. Inisa-isa niyang basahin ang mga papeles at pinipirmahan kapag maayos at wala siyang nakikitang butas. Itinaktak niya ang ballpen nang mawalan iyon ng tinta. Hinila niya ang drawer para maghanap ng costumize na sign pen ni Wulfric. Subalit, natigilan siya nang mapansin ang parihabang bagay na naroroon.