Perfectionist In Tagalog Novels & Stories

Umikot ito paharap sa kanya. Mas lalo niyang napagmasdan ang perpekto nitong katawan na animo’y inukit ng isang perfectionist na iskultorista. Ang sandata nito ay unti unting nabuhay, nanigas ito pagkakita sa hubad niya ring katawan. “What a naughty girl you’ve become,” nakangisi nitong sabi.

Hindi, hindi ito perpekto tulad ng gagawin ng isang propesyonal, pero atin ito. "Sabi ko na nga ba, mahal ko. Perpekto ito." Lumingon siya at dinampi ang mga labi ko. Tama siya. Perpekto ito. "Salamat sa pagmamalasakit mo na gawing perpektong Pasko ito para sa mga magulang ko."

Every angle all I see is perfection, my wife is so beautiful Hindi na ako magtataka dahil unang kita ko palang sa kaniya nuon ay tumibok na agad ang puso ko which is not normal, I had never been with a girl. Palagi akong nagsasawa sa mga babae dahil madali ko lang naman silang makuha but Stephanie was different

Napaungol ako nang salitan niyang pinisil pisil ang mga yun. Kumalas si Drake sa akin. Akala ko ay tapos na kami ngunit huhubarin lang pala niya ang aking sando. Ni hindi ako tumutol at sa halip ay parang may sariling utak ang aking mga braso na kusang tumaas para mas madali niya akong mahubaran. Basta na lang niyang inihagis kung saan ang aking sando. “Perfect!” wika nito habang titig na titig ito sa aking mga dibdib. Kung hindi ako nagkakamali ay pagnanasa ang nakita kong rumehistro sa kaniyang mga mata.

“Pero alam mo ba kung ano ang pagkakamali ko noon?” Tahimik akong naghintay. “Mas pinili kong maging perpekto kesa maging masaya.” Hindi ko alam kung bakit pero parang tumigil ang oras. Yung mga salitang binitiwan ni Mama, biglang dumampi sa puso ko. Parang ako ang tinutukoy niya.

Mira POV “Hindi pwedeng ganyang ang itsura mo pagnagkaharap kyo. Hindi natin mapipigilan kung isang araw ay magtagpo ulit kayo, kaya pilitin mong maging matatag.” wika ni kuya habang kumakain kami. Katabi na niya si ate Myla na tahimik lang na nakikinig sa amin. “Nagulat lang ako. Hindi ko naman akalain na makikita ko siya. Akala ko okay na ako, masakit pa pala.”

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

“Sinabi ko ngang kasama sa category ‘yung pagka-admire ng tao sa perfection and you’re perfect in his eyes pero hindi ibig sabihin, wala siyang nakikitang flaws sa’yo.” Napasimangot ako. “So you’re aware na marami akong flaws?” Napaurong ang ulo niya. “Hoy, hindi ako nakikipag-away, ah?” Parang alerto niyang sabi at umupo nang tuwid. “Lahat naman tayo imperfect, eh. Pero ang ibig ko lang naman sabihin, despite your flaws. Perfect ka sa kanya, and that he’s truly into you.”

“Pre may asawa na yung tao.” “Alam ko, true love is timeless Luxurious. Hindi mo alam kung kelan ka tatamaan at hindi mo alam kung kanino. Hindi mo madidiktahan ang puso, kahit ilang beses mo pang itanggi, siya pa rin ang hinahanap mo kahit na ayaw mo.” Makahulugan niyang saad. “That’s really impossible Vilarreal, bakit ako magkakagusto sa taong minsan kong pinahirapan at nasaktan ng dahil sa mga kalokohan ko sa buhay.”