Romans & histoires Perfectionist In Tagalog

muli kong tanong dahil hindi ko talaga maintindihan ang ibig niyang sabihin. "Hindi naman, kaya lang perfectionist ka eh. Minsan, well hindi pala minsan, madalas sumosobra na nga sa pagka perfectionist kaya naman nangingilag na ang lahat kapag nag umpisa ka ng magtaas ng boses." Simulang paliwanag niya sa akin. "I am just doing my job. Kasalanan ko bang gusto ko na pulido lahat ng gawa ko? Kasalanan bang gusto kong maganda ang kalalabasan ng gawa ko?"

Literal na tagos ang patunay ng aking pagsuko at kahinaan. The indifference I was trying so hard to project wavered. My breath hitched, a small sound in the quiet room. "Good idea," pilit kong sabi, biglang naging paos ang boses ko. Tumayo ako kahit na nanghihina pa ang mga binte ko at pinwersa ang sarili kong umiwas ng tingin sa kaniya. "I'm going to take a nap. I'm tired."

Chapter 48 Ang daming nagsasabi noon na perpekto ako. Some of the businessmen who knows me always state that I am perfect. But I am not. Dahil kung perpekto nga ang buhay ko ay wala ako dito ngayon. Wala ako sa loob ng kwartong 'to. I am not begging and crying to be free. I am not perfect. Being free is perfect.

“B-Bakit?” “Ako ba ang tinutukoy mo sa pagiging perfectionist, Miss Afaro?”

Hinawakan ko ang kanyang kamay at pinisil ito nang mahigpit. “Makinig ka, anak,” sabi ko nang tapat at puno ng pagmamahal. “Ang takot na iyon ay hindi masama. Ipinapakita nito na pinahahalagahan mo ang iyong ginagawa at ang mga taong iyong pinaglilingkuran. Ngunit tandaan mo: walang taong perpekto. Kahit ang iyong mga ninuno, kahit ako, kahit ang iyong ina—ay nagkamali rin sa paglipas ng panahon. Ang mahalaga ay hindi ang pagiging walang mali, kundi ang pagiging tapat sa iyong sarili, ang pagtanggap sa iyong pagkakamali, at ang pagsisikap na maging mas mabuti sa bawat araw na lumilipas. Ang katapatan ay mas mahalaga kaysa sa kawalan ng pagkakamali.”

Pagtatanong ko pa sa kanya. "Si". Sagot niya tanda ng pagsang-ayon. "In Filipino language what is the word 'Im ugly' ?" Diretso kong tanong sa kanya.. Napansin kong nag aalinlangan na naman siyang sagutin ako pero sa huli ay pinili nya pa ding sumagot. "T-That means 'ANG PANGIT KO' Ma'am..putangina."

Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “ Ang tinutukoy ba nito ay kagabi na nasaktan siya habang nakikipagniig rito? Napatunayan niya ba ditong matino siya at wala siyang ginawa sa loob ng limang taong wala ito sa piling niya?

Parang wala akong puso. Matamis na ngiti ang sumilay sa aking mga labi habang nakatingin sa kaniya. "Good morning, Mr. Perfect." bati ko sa kan'ya na may kasamang biro. Well, calling him Mr. Perfect is not a joke; it's true. He's perfect. A man that you dream to be with but not me. Puro kasi Aekim ang nasa puso at utak ko. Biglang kumunot ang noo nitong nakatingin sa akin. Marahil nagtataka ako dahil sa tawag ko sa kaniya.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

"I-I am sorry...I am being selfish...I am sorry, hmmm, mali ako, puro nararamdaman ko lang ang iniisip ko, hmmm sob*sob* hmmmm..." "No, you just being honest, one thing I have never done for myself, iyong maging totoo, hanggang ngayon hindi ko pa rin magawa, so much in my plate that I need to do, balang araw mapapaliwanag ko sa iyo lahat..."