Person Reading A Book Mga Nobela at Kwento

Napatalon pa siya sa tuwa saka napapikit at sinisenyas ang kamay saka inaamoy ang amoy ng mga libro sa loob. "Amoy malawak na imagination ng mga authors," masayang sambit niya at lumapit sa mga bookshelves. Pinasadahan niya ang mga libro gamit ang kaniyang kamay habang binabasa ang mga pangalan ng authors. "Hindi ako familiar sa mga authors na nandito," mahinang wika niya habang patuloy na tinitignan ang mga libro. Lumayo siya saglit sa harap ng isang bookshelf at tinignan ang itaas na bahagi ng bookshelf, umaasang may kilala siyang author.

Tom said, the reason why I nodded. I have decided, I will stay away from her. Gabi na, and as usual. Bibili na naman ako ng libro sa bookstore. Sale raw kasi ngayon. That's what I'm looking for! I approached and was about to pick it up but there's also a hand touching it. Sh•t, wrong timing! Weird at the same time, cool! Ang weird kasi black na black siya with cap. Kinda looks like a thief but you can't say that this person is that kind of person (thief), ang pormado eh!

Magpapanggap siyang walang alam. Tahimik siyang bumalik sa harapang bahagi at pumasok sa isang silid na puno ng mga libro. May isang lalaking nakatayo sa harap ng bookshelf. Isa rin ito sa grupo—si Elías Vergara. Tahimik, bihirang magsalita, may suot na gold-rimmed glasses, at may hitsurang edukado at maayos. Agad siyang humingi ng paumanhin.

Mula noon pa man ay mahilig na siyang magbasa, at hanggang ngayon ay dala-dala pa rin niya iyon. Naupo siya nang komportable sa sofa habang nagbabasa ng librong isinulat ni Tom Clancy. May kape rin sa mesa sa tabi niya, na ipinadala pa niya sa katulong. Hawak niya ito at s******p habang naghihintay ng sasabihin ng kapatid niyang si Ingrid, na kapapasok lang sa silid. "Ano'ng kailangan mo?" tanong niya habang inilapag ang libro sa kanyang kandungan.

Paminsan-minsan ay tumatawa ito mag-isa, kinakausap ang mga action figure na para bang may sarili itong mundo. Sa sofa, tahimik na nagbabasa ng libro si Athena. Nakapatong ang isang paa sa sahig, ang isa’y nakatiklop, relaxed ngunit alerto. Sa bawat paglipat ng pahina, palihim siyang sumusulyap kay Z, tinitiyak na ligtas at masaya ang anak. Ang ganitong katahimikan ay bihira sa buhay niya, kaya’t sinisipsip niya ang bawat segundo.

Tuluyan ng nawala ang antok ko at nag palipat-lipat ang tingin sa mukha nilang lahat maging sa seryosong mukha ng aking kapatid. Hanggang sa napako ang tingin ko sa mukha ng lalaking nakatayo sa tabi ko, si Quiller. Sa harap nito ay nakatayo ang isang matandang lalaki. Panot na ang ulo nito habang may suot itong reading glass sa mata. Hawak naman ng kanyang mga kamay ang isang makapal na libro, sa tingin ko ay isa itong bible.

Masyado itong matangkad na kinailangan pa niya itong tingalain but Nicah could not deny that this man standing in front of her is so handsome and gorgeous that she couldn't blame everyone who was in the room, staring at him. Ayaw niyang nadadawit o nakakasalamuha ito dahil mas lalo lang gugulo ang buhay niya kaya minabuti na lang niyang talikuran ito at maglakad sa ibang direksyon. Walang lingon umalis siya at basta na lang kumuha ng libro at dalhin sa librarian para magawan siya ng record. Nang makalabas siya ay saka lang niya tinignan ang librong nakuha. The complete book of origami. Ayos na rin siguro ito pampalipas ng oras.

Binuklat niya ang dala-dalang libro na regalo ng isang tagahanga niya kanina. Kahit na may mga dumadaang nakakakilala sa kanya ay hindi siya nito nilalapitan sapagkat seryoso siyang nagbabasa at nirerespeto na rin ng mga ito ang kanyang personal na oras. May mga ibang kinukuhanan na lamang siya ng litrato habang nagbabasa. Makalipas ang iilang minuto ay napansin ni Charlotte ang isang anino.

Humiram ako ng dalawang libro at naghanap ng mauupuan sa labas para magpaaraw. Lumapit ako sa isang bench at nakita ang isang pamilyar na lalaki. Maganda na ito at puti na ang mga buhok habang nakasuot ng reading glasses. May hawak siyang diyaryo, pero tila inilalayo niya ito sa mukha niya, saka ilalapit ulit, sabay pikit ng mata na parang hindi malinaw ang nakikita.

"Yuki!" Napahinto sila sa paglalakad at napalingon sa lobby kung saan nanggaling ang boses na tumawag dito, at doon ay nakita nila ang nakaupong padekwatro na matandang lalaki at nagbabasa ng libro sa isang solo-seater na sofa. He is wearing a red silk robe matching with his brown pajama. Naka reading glasses din ito at ayos na ayos ang buhok. Meron din itong aura na katulad ng sa lolo ni Yuki, dignified, expensive and of course handsome.'Wala yatang pangit na kakilala itong Dragon.' But this old man looks more calm and relax. Nakita niyang mabilis na yumuko dito si Yuki kaya tuloy wala sa sarili din siyang napayuko.