Persona 5 Akechi Mga Nobela at Kwento

Sa kabila ng mga hindi magandang nagawa ko may mga tao pa rin talagang mabuti sa akin at iyon ang hinding-hindi ko kakalimutan. "Minsan masungit siya at hindi ko mabasa ang iniisip niya. Madalas niyang gusto mapag-isa at madalas ko din siyang nakikitang umiiyak na mag-isa pero alam kong mabuting tao si Aki. She's bold and strong. I am so proud of her. I've been watching her since then, and I witness how strong she is. I know she will fully overcome her trauma lalo na ngayon na nandito ako para tulungan siya."

"Carriuz, Lor had been so good to me. Siya ang tumulong sakin. At kung siya man ang tumutulong kay Akeisha, dapat alam niya na kung sino akong talaga." "Riza.. Akeisha is a psychopath. Nag-iilusyon din. It's a mental disease that uncurable. Hindi niya alam kung alin ang totoo sa hindi and she can be easily manipulated by someone. Hindi natin magagawang sabihin na siya talaga ang mastermind o baka ginagamit lang din siya ng taong yun para patayin ka at paglayuin kayong dalawa."

Pwede rin siyang gumapang palabas ng lugar na ito… Ngunit wala siyang lakas ng loob na baliin ang kanyang braso. Higit sa lahat, ito ang paraan niya para makaangat. Dumiretso ng upo si Aki at nagdalawang-isip bago itikom ang kanyang bibig. “Sir York. Alam kong isa kang God of War. Ikaw ang pinakamalakas. Pero pakiusap, palagpasin mo ako dito.” “Ako ang young lord ng Kitagawa Clan, at sinusuportahan ako ng Shinkage Way. May kilala akong ilang mga prinsipe at prinsesa mula sa royal family ng Island Nations!”

Idinampi ko ang towelette sa noo niya. Nakangiti lang siya nang labas ang ngipin habang ginagawa ko iyon. Sa kanilang lahat, si Aki ang may pinaka-light na personality. Siya rin ang pinakauna kong nakasundo sa grupo. Akala ko noon sa harap lang siya ng camera ganoon, parang character niya lang bilang artist, pero ganito pala talaga siya sa personal. "Napanuod mo, 'di ba?" Tumango-tango ako habang pinupunasan siya ng pawis. "So, how was my performance?"

“ Noong isang araw lang namin ito nalaman,matagal namin siyang hinanap nang hindi sinasabi sa’yo. Alam kong may mali,nang sabihin ni Alexander ang pagbabago ni Aki ng tauhan. Kaya nag-imbestiga ako,nalaman kong hindi niya ‘yon mga tauhan . Pinsan niya ang kumuha sa kanya ng araw na ‘ yon sa hospital,nakita ko ‘yon sa cctv. I saw how they exchange looks,and I got to know why. His cousin from his father side,Nicholas Fortich . Naghihigante ito sa kanya ,dahil ipinakulong ito ni Aki noon at kakalabas lang nito sa kulungan nang linggong ‘yon. Nicholas thought Aki framed him,but the truth is it’s his father. Douglas framed Nicholas of the things he didn’t do,and Aki takes the blame for it. And no

"If I hurt her? Hmm. May lalaki nang nanakit sa kanya, siguro naman kilala mo siya. Gusto mo siyang patayin? Sama ka sakin, pupulbusin natin siya." Napanganga si Cerina. "Ano?" Mahinang tumawa si Achilles saka tinanggap ang pakikipagkamay ni Cearina. "I'm Achilles Adam Kostas Williams. Nice to meet you." Mas lalong umawang ang mga labi ni Cearina. Pati na rin si Jenel ay nakanganga na sa sobrang haba ng pangalan ni Achilles. "Tao ka ba?" Manghang tanong ni Jenel. "Ang haba ng pangalan mo."

Ang balak niyang mag-stay sa probinsya ay hindi natuloy. He waited about 2 minutes before going out of his audi. Siniguro niya rin na naroon nga sa loob ang matanda mula sa tulong ni Azul dahil, sa tracking device nito. Mister Akuzama is a japanese samurai leader at tinaguriang mafia boss sa bansa nito. May katandaan man ngunit, makikita sa mukha nito ang bagsik at katapangan. “Mister Dark Silvestre, I'm glad that you’re here!” salubong sa kaniya ng matanda na sa pagkakalam nitong siya ay si Dark.

“Sana nga po…” Limang taong gulang na si Aziyuki, habang lumalaki ay mas nakikita na ang itsurang pagiging Hapon nito. Bukod sa kaniyang mukha at biglaang pagbago ng kaniyang pag-uugali sa ibang tao ay napapansin din ni Akira na mahilig ito mag drawing at napakatalinong bata kahit sa murang edad pa lamang. Matatas na ito mag-english, magaling na magbilang, madaling matuto, isang beses lang ‘pinagsasabihan, at tahimik lang din na nakikinig sa mga tao na ani mo’y nag-oobserba. “Beb!” tawag ni Aia ng naisipan nitong dumaan sa tyangge kung saan nagtitinda si Akira.

"Hi everyone," panimula niya. "I'm Akihiko Cantilejo." Tipid nitong sabi. Nagtama pa ang paningin naming dalawa bago siya tuluyang makaupo. Napanganga ako. Ang gwapo na nga ng mukha ang gwapo pa ng boses. Pasensiya na Aki kung nagtataksil ako pero shems ang boses niya kasi ang gwapo talaga.

"Hmmm... Masarap ha! " "Thank you po Sir," ngiting pasasalamat niya, nakakataba kaya ng puso kapag may pumupuri sayo kahit sa simpleng paraan lang. "Pareho pala tayo mahilig sa sweets Sir," "Just call me Akie," anang binata. "Mukha naman hindi nalalayo ang edad natin, tsaka hindi naman ako si Argel para tawagin mo na Sir."