Philippine Civet Cat Novels & Stories

Bago inilagay ang baba nito sa taas nang kamao nito at tiningnan kami isa isa bago nagsalita. "First of all, it is very simple. I want them to stay here for 2 years. Enough to hide their babies, I don't want them to be endangered once we go in the Philippines. And second, they have to be careful with everything. Meaning kailangan may isang naka-alalay sa kanilang dalawa, pero hindi sila pumayag kaya may pupuntang dalawang doktora dito at sila ang mag aasikaso sa kanilang dalawa." Akmang kakain na uli ito nang may maalala pang isang patakaran nito.

kalmado pa rin na sagot niya. “Nakakasagot ka naman pala na hindi pagalit, lagi ka na lang high blood.” Catharine pouts. I’m sorry then. He gazed at her for a while. “Sa wet market.” “Wet market?” dismayadong tanong niya. “Aabutin ako ng isandaang taon para makahanap ng kuhol doon. Sa bukid na lang.” Sagot niya pero saang bukid naman? Wala namang kabukiran sa Manila. Sa probinsya meron.

Doon lang siya nakita ni Ville kaya tumakbo ito papunta sa kanya. "Tita Cath," natutuwang sigaw nito. "Pagbutihin mo ang pag-aaral mo para may ipagmamayabang ka kapag uuwi kayo sa pilipinas," sabi ni Cath nito. Agad ko siyang inawat. "Cath!" "We're going to the Philippines mommy?" kuryosong tanong nito. "Let's talk about it another time baby," pag-iiwas ko sa usapan at kinuha siya kay Cath. Palihim kong sinamaan siya ng tingin at dinala si Ville sa kusina para kumain.

ang agad niyang naibulalas habang sinusuyod niya ng humahangang tingin ang kabahayan. Gawa iyon sa bato at kahoy na alam niyang narra at mahogany. Katulad iyon ng mga lumang bahay noong panahon ng mga Kastila. May malalaking bintana na yari sa capiz shell. Ang sahig ay malalapad na tablang narra at ganoon rin ang mga furnitures na mga antiques. "Thank you, namana ito ni Papa sa mga magulang niya kaya medyo ganito ang itsura. Inaalagaan lang ni Mama kaya hindi tuluyang nasisira," paliwanag ni Jason sa kaniya.

An adventure park located in Carmen, Cebu, Philippines founded by the Lhuilliers and a friend. Safari V is a satellite park of animals situated in San Jose, Occidental Mindoro. It covers 120 hectares with more than five hundred animals from 100 different species. It is considered as the second biggest zoological park in the Philippines. Some of the animals that can be found here are lions, giraffes, camels, tigers, zebras, among others. Ayon iyon sa mga narinig niyang maswerteng nabigyan ng pagkakataong makapasok doon. "Would you like to go for a stroll later after we relax?" tanong ni Vladimir na nagmamatyag lamang sa kanyang tabi.

Kung hindi siya nagkakamali ay magkasing tangkad at laki ng katawan ito at si Phill; this guy was also mestizo, pero hindi katulad ng kay Phillian na halatang purong Caucasian. Isa lang ang sigurado siya... Tulad ni Phil ay tila rin ito may dugong banyaga... o purong banyaga? And he also called Felicia Zodiac 'Ma'! Kapatid ni Phillian? Pero bakit hindi sila magkamukha? "Can we come in?" ani Felicia, ang ngiti sa mga labi'y hindi mapuknat-puknat, at ang mga mata'y tila mga diyamanteng nagniningning.

sagot ni Ethel na nasa unahan namin. Tumikhim si sir Cax kaya napatingin kami sa kanya. "This is Vivy, my cousin's daughter. She is from Canada, she's 6 year's old, her parents are busy so she will temporary stay here and study here in the Philippines." Paliwanag niya. "Hello!" Ngumiti naman ang bata na tinawag niya na Vivy. "Now, I'm looking for someone who can babysit her." Tumingin siya sa amin. "Anyone?"

"Thank you too, Ms. Walsh." When the visitors left, I still need to do some office works kaya tinapos ko muna lahat bago umuwi. *** On my way home, may nadaanan akong pet shop kaya tumingin-tingin muna ako. Nahagip sa paningin ko ang kakaibang breed nang pusa. Yung furr niya ay parang sa tigre at matangkad din ito. "Ashera po 'yan, maam. Nasa 6.7 Million po."

They hid among the plants there. “Hey, kitty… kitty…” tawag ko sa kanila pero it's not effective at hindi naman sila lumapit. I looked around, but I still couldn't see the two of them. “Ming…ming…” I called them as I remember that is one way of calling cats here in the Philippines. “Ming… ming… ming…”

That asshole must be very rich para gamitin ang isang mamahaling kotse kung saan-saan. I mean, this is the Philippines. Maraming mga siraulo riyan sa tabi na mahilig manira ng mga kagamitan lalo na’t sa tingin nila ay sobrang mamahalin nito. Kung na sa United States siguro, sa New York, ay masasabi niya pang normal lang gumamit ng ganyang sasakyan kung saan-saan. Ngunit hindi sa bansang ito. “Grabe, kung sakaling matutuloy ang kasal ni Tita Shirley at ng ama ni Lucifer, you guys could be a great family. Puro mayayaman. Humihiga na sa pera,” sambit ng kaibigan.