Philippine Civet Cat Mga Nobela at Kwento

di ko na inintay yung sagot dahil yung footpath naman visible na isang daan lang. Nang may … ampangit naman nito! Isang kalabaw, natawa ako sa sarili ko kala ko, gorilya. Ahahaha. Pero sila ang dakilang pambansang hayop ng Pilipinas, Kalabaw, parang kapatid ko lang. Nyahahaha. Wow, daming pinya. Ano yun? Santol? Manga? Saging? Bayabas? Makopa? Star Apple? Ayyyy wow, gawa ako fruit salad, and daming puno ng niyog! Akyat ako!

Muli pang tiningnan ng masama ni Gail ang kaibigan na ayaw tumigil sa kakabulong. “Oo na, tatahimik na po.” tila nilagyan ng zipper ni Zilpa ang kanyang bibig. Just as Gail was thinking this, the auction was about to begin. The host came on stage, and the surroundings quieted down. Binasa ni Gail ang list ng gumawa ng painting sa auction list. May nakita na siya na paniguradong magugustuhan ng kanyang Lola. Larawan iyon ng malawak na taniman ng bulaklak na mala-realistic ang pagkakapinta. Ang may gawa ay isang sikat na painter na isang Filipina na naka-base sa Malaysia. Sikat na sikat ito ngayon e.

"Ngunit hindi tayo Pilipino. Ipanganak man siya sa Pilipinas, wala siyang dugong Pilipino." Kahit man lang sana sa citizenship? Sabagay, hindi pa pala naipapatupad ang Civil Code of the Philippines sa panahong 'to. So wala pa ring bisa ang article 48 na kapag sa Pilipinas pinanganak ang isang bata, automatic na Filipino citizen na siya despite of his parent's citizenship. "Hindi ba't nabuhay ka rin naman ng ilang taon sa Pilipinas?"

Kabanata 2: Mommy, nakita ni Elara si bad Daddy Limang taon ang lumipas. Ang nangungunang auction house sa Pilipinas ay may maluwag na bulwagan na napuno ng mga kilalang tao. Sa isang harapan ay lumitaw ang chief auctioneer na nakasuot ng isang hapit na makabagong Filipiniana na backless, may mataas na slit sa hita, at natatakpan ng puting belo ang kanyang mukha. Lahat ng mata ay kusang tumigil sa kanya.

Feeling ko naimbak ang mga dugo ko sa pwetan at likuran ko, ikaw ba naman ang nakaupo ng 14 hours tignan lang natin kung hindi ka mangalay. "Finally, we are home," rinig kong komento ni Cassandra pero di na ako nagbigay ng komento dahil para sa akin Philippines is my home and no one can replace the ambiance that Philippines gives to me. Dito man ako pinanganak but I was raised in Philippines. Kami ang panghuling bababa sa eroplano at mula dito ay natatanaw ko ang isang limousine na nakahilera at dalawang convoy. Sa palagay ko, ito ang aming sasakyan papunta sa mansion ng mga Lanuer.

Ang isla ay napakaganda kung titingnan mula sa labas, walang nakakaalam na sa loob nito ay may mga ligaw na jaguar na sinadyang alagaan ng may-ari upang kainin ang lahat ng kanyang mga kaaway. Matagal nang ginagamit ni Hevan ang pribadong isla upang sanayin ang mga mababangis na hayop na kanyang labis na minamahal. Oo, gustung-gusto ni Hevan ang mga hayop na napakahirap talunin. Tulad ng jaguar, lobo, leopard, leon, chetah, at iba pa. Ngunit ang pinakagusto niya ay ang jaguar, ang hayop na iyon ang pinakamabangis sa lahat ayon sa kanya.

Sumilay ang ngisi sa mga labi niya ng marinig ang sagot ko. Saglit akong humugot ng malalim na hininga bago muling magsalita. Masyado kasing nakakaloko ang mga ngiti na ibinibigay niya sa akin at pakiramdam ko ay hinihigop nito ang natitirang hangin ko sa katawan. “Ako naman si Cattleya. Pwede mo akong tawaging Catt.” “I love cats.”

" Pero anong breed po ng pusa? Mukhang imported. " " Persian cat, " sagot ni Adam at 'di sinasadyang magpakawala nang buntong hininga sa harap nila. " Kanina lang siya nawala sa bahay at hindi ko na alam kung saan pa siya hahanapin. "

Pumasok na rin ako sa clinic at nakita ko ang isang babae na may malaking salamin sa mukha. Mukha itong seryoso pero ang cute nito habang naka-pout at parang may iniisip. Medyo tumikhim ako para makuha ang atensyon niya. ”Ay kalabaw!” gulat na sigaw niya sabay takip sa bibig. ”Pilipina ka rin? I’m from the Philippines. I’m Fily, kamusta ka,” pagpapakilala ko sa tila gulat pa rin na doctor.

Bandang alas dos nang hapon ng dumating kami sa naturang lugar, nasa bandang dulo kami sa Gen Trias kung saan nakatayo ang isang abandonadong building. Sandali pang nagmatyag ang mga tauhan ko, hindi lang basta basta ang mga tauhan kong iyon dahil mula sila sa kung saan saan sangay ng gobyerno dito sa Pilipinas at sa US, some were ex navy seal na nagdecide nang mag stay sa Pilipinas. "There are thirty people inside, twenty are adults and ten are children including your son." paliwanag sa akin ni Albert na dating ex navy seal.