Philippine Ethnic Instruments นิยาย & เรื่องราว

Idagdag mo pa ang mga mata niyang mapupungay kapag tumitingin! “Michelle Raye Castañares, BSED Filipino please.” Para atang nakalimutan kong huminga nang tawagin ang pangalan ko. Shit! Gamit ang nanginginig na kamay ay kinuha ko ang gitara mula sa loob ng aking guitar bag at naglakad papunta sa stage. Pakiramdam ko’y nakalutang ako dahil sa kaba at titig ng mga tao.

Napatitig sila sa akin. Ngumiti sa akin si Sean. Ano na naman to Sean? Nang nagsimula na nilang itutug yung musical instrument nilang hawak. Sinaliwan ng piano, violin, maracas at iba pa. Sa ngiting ni Sean, sinasabi lang niya na maupo lang ako at makinig. Medyo ikinangiti ko na rin. Nang marinig ko ang boses ni Sean. Ang sarap talaga niyang kumanta.

"Listen to me carefully..." Tumango ako. "Okay. What is it?" Pagkatapos ko sabihin 'yon ay napalingon ako nang may mag-appear na mga tao. They were holding instruments such as guitar and violin. Then they started playing it. May mga nag-appear na babaeng staff ng Amethyst and they handed me roses. "Ryker, what is this?" I asked. Hindi mawala sa mga labi ko ang mga ngiti. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko. Hinawakan ni Ryker ang kamay ko at itinayo ako.

She looked around, thinking maybe there was another Yna in the area, but everyone’s eyes were on her. Suddenly, the band started playing – it was “Ikaw Lang,” their old theme song from back in the Philippines. Tears welled up in Yna’s eyes as she recognized the tune, her hands trembling as she held the flowers. Hindi pwede, she thought. Hindi puwedeng mangyari ‘to.

Madami na rin naman silang pinag-usapan ng Tita Ann niya kaya naisipan na lang niyang magkulong sa music room. Kay Keith lahat ang mga instrumento na nandito sa loob. Isa kasi itong miyembro ng isang sikat na banda. Minsan ay napagkakasunduan ng banda nito na mag-practice dito, kaya kumpleto ang gamit. Pero wala ito ngayon sa Pilipinas dahil sunod-sunod ang concerts nito abroad. Hindi rin siya nito nakakalimutang tawagan kapag may free time ito. Na-miss niya bigla ang makulit na kaibigan nang makapasok sa loob.

Jugding from the craftsmanship and brand, halatang custom-made at nagkakahalaga ng limpak-limpak na pera. May music score din sa tabi nito. Napamahal agad ang bata. Dinukot nito at tumingala sa kanya. "Wow, mommy tingnan niyo po..." Binaba niya ang tingin para pag-aralan ang harmonica at biglany may natanto siya. Mula sa pagbibigay ng sketch, pagtuturo kung paano magpaamo ng aso hanggang sa binigyan ito ng harmonica at balak yata turuan ito magtugtug ng piano.

Hindi nagtagal at mukhang magsisimula na nga sila. I was busy looking at Kristoff that I haven't noticed where did they get those instruments. Cris is now holding a guitar, while Emhir is holding a flute. Kristoff is only holding a mic, which means siya ang kakanta, while his two other members, mukhang sa drum naman nakatoka, since may mga hawak silang drum stick. And the long wait didn't take that long. As they start playing their instruments, Kristoff starts singing.

Hindi niya naunawaan ang ibig nitong sabihin. Napakamot siya ng ulo. "What's aeta, grand daddy?" Mahina tuloy na sinapok ng grand mommy niya ang lolo nito. "Ikaw talaga! Aalis na nga sila, bibigyan mo pa ng palaisipan ang bata!" Suway nito habang tawang-tawa naman ang asawa niya. Hinawakan ni Heilena sa balikat ang anak niya. Sinundan naman ito ng tingin ni Tinsley. "Anak, aeta is an ethnic group in the Philippines. They have a very curly hair and a dark colored skin."

Marahang gumagalaw ang kaniyang daliri na nagbibigay saliw sa paligid. "Ang ganda ng tunog.." komento ni Elyze habang umuupo. Marahan niyang ipinikit ang mga mata niya habang nakikinig sa tunog ng guqin na hawak ni Oliverio. Isa iyong chinese instrument na sobrang sarap sa pandinig.

=AZRAEL's POV= "Hopia, mani, popcorn, turon, basahan, sigarilyo, kendi kayo diyan mga suki!" sigaw ko habang iwinawagayway ang mga paninda sa gitna ng kalsada. Nasa crossing ako ngayon at kasalukuyang pula ang traffic light nitong puwesto.