Philippine Ethnic Instruments นิยาย & เรื่องราว

Philippines 1930 ANG PAGHAMPAS NG dagat sa dalampasigan at ang ingay nito ay parang musika sa pandinig ni Asula. Ang sigawan ng mga tao sa paligid dahil nagkakasiyahan sa pagligo sa dalampasigan.

Mapapahiya kaya siya? Ngunit ng tumitig na siya sa akin… Kinuha niya ang kamay kong isa, at kaagad naman tumunog ang classical na musika gamit ang piano at ilang saliw ng mga iba’t-ibang klase ng mga violin. Kahit sa pagtugtug ng mga instrumento, wala din ako riyan inaatrasan. Eh hetong lalaking ‘to? Meron ba siyang kakayanan din pagdating sa sining? Pero, agad ako nagulat ng kinabig niya ang bewang ko. Tipong alam na niya ako paano hawakan at gawin ang parte niya sa sayaw na ito.

"Hindi, medyo kulang pa ang atmosphere. Musika! Paanong kulang sa nakakatakot na musika ang madilim na espasyo!" Si Jordan, na nag-aaral ng lahat ng uri ng instrumento mula noong siya ay naglalakad, ay agad na lumikha ng isang waterphone. Wala nang mas nakakatakot kaysa sa instrumentong ito sa mundong ito!

Mayroong masangsang na amoy sa sandaling hinukay ang mga mahiwagang instrumento. Pinisil ni Zachary ang kanyang ilong at kinuha ang tatlong mahiwagang instrumento mula sa lupa, pagkatapos ay maingat na tinanggal ang dumi sa paligid ng mga mahiwagang instrumento gamit ang isang malambot ng brotsa at pinunasan sila nang maingat gamit ang isang tuyong tuwalya. Pagkatapos ay nilagay niya ang mga mahiwagang instrumento sa ilalim ng ilong niya at inamoy sila nang masigasig.

Ang mahalaga ay alam mong gamitin ang tamang bagay sa tamang pagkakataon. Habang tumatagal ang usapan ay lalong nagiging magaan ang loob ni Madam Mendoza sa kanya. “You can play the violin too?” Nagkatinginan ang ilang tao sa mesa. Sa panahon ngayon ay karamihan sa kabataan ay mas pinipili ang gitara o piano. Ngunit iba ang Aquino family. Isa itong angkan na nakaligtas sa pagbabago ng mga panahon at dinastiya. Sa dugo nila ay nananatili ang pagpapahalaga sa tradisyon.

Wala lang ang ibang mga instrumento katulad nang piano at drum. JAEL'S POINT OF VIEW Pumasok ako sa mismong silid ng Ephemours at bumungad agad saakin ang mga lalagyanan ng gitara na naka display sa pader. Kung dati ay limang gitara ang naka display doon, ngayon ay iisa na lamang at pag mamay-ari iyon ni Reed.

Baka sakaling mawala 'yong nararamdaman niyang sakit. Kahit pa makulimlim na ang paligid at nagbabadya ng pag-ulan hindi pa rin iyon pumigil sakanya para hindi tumuloy. Meron namang mga silong doon, mga kubo na maliliit. Napatingala siya nang pumatak ng marahan ang ulan, parang ambon lang naman na habang palapit siya sa taas ng burol ay lumalakas kaya inilabas niya ang payong at ginamit na.

𝐂𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 𝐅𝐨𝐮𝐫𝐭𝐞𝐞𝐧 "Sa may bahay ang aming bati..." Kahit nahihiya ay nagtambol si Dennis sa improvised drums na bitbit niya. Si Raymond at Ervin ay may dalang gitara habang tambourine na gawa sa tansan na binutas at nilagyan ng alambre ang hawak ni Franco.

Muli ay nagsimulang magsituluan ang pawis niya mula sa kan'yang noo habang walang kurap na nakikipagtitigan sa ngayo’y kaharap na niyang kulay berdeng kaibigan ni Dulce. Maayos itong nakapulupot sa isang baging at ang kabuuan nito’y hawig ng hinog na dayap, may iilang mga pula at puting patse sa paligid ng likuran nito. Ang mga mata’y tila mga matatalim na hugis ng pangil. Sa tingin pa lamang ay mahihinuhang ito ang tanyag na ahas sa kagubatan ng Pilipinas, ang Trimeresurus flavomaculatus o mas kilala bilang ang Philippine pit viper. Siyang isa sa mga pinakamakamandag na ahas sa buong bansa.

“Helga is a precious jewel. Masaya kaming tanggapin siya sa pamilya Avelino.” Halos matunaw sa saya si Mama, habang si Papa, na laging reserved, ay ngumiti ng totoo. “The pleasure is ours, Mr. Avelino. And please, just call me Rick,” sabi ni Papa. “Only if you call me Gerardo.” Nakakahawa ang ngiti ng matanda. “We have a tradition here in the Philippines, right? The parents of the bride and groom are not just guests, they are family.” Nang lahat ay nakaupo na, si Gerardo sa isang dulo ng mesa at si Papa sa kabila, halatang sinadya ang pwesto, sinimulan nang ihain ng mga waiter ang unang course.