Philippine Ethnic Instruments Mga Nobela at Kwento

Katulad sa penthouse, maganda ang tanawin dito—ay mali, mas maganda pa. Tumingin ako sa mga lalaking musikero na pumasok. Kumunot ang noo ko ng makitang isa si Jigs sa mga ‘to. ‘Teka, kakanta ‘to?’ Nasagot ang tanong ko ng magsimula silang tumugtog. Ang iba naggigitara, ang iba nagda-drums, at kung ano-ano pang instruments ang gamit nila. Sandali. Ano ba ang mayro’n? Ginagawa ba nila ‘to para mawala ang pagkabagot ko?

Tumunog ang wind chime na dolphin nang pumasok kami. ''Good morning ladies!'' Masiglang bati ni Indigo sa mga naro'n. Mga kababaihang may mga edad na. May measuring tape na nakasabit sa mga leeg nila. Ang iba'y abalang ginugupit ang makukulay na tela. May tatlo namang nakaupo sa harap ng makina.

Hinila namin ni Malaya ang bangka papunta sa may buhanginan upang hindi ito madala sa anod, mukhang malaki ang kasiyang ang kasiyahang ito dahil maraming bangka na mas malaki pa sa sinakyan namin ang naka daong. Excited naman sila Andula na naglalakad papunta sa mga balay kung saan nagaganap ang kasiyahan, sumunod lamang ako sa kanila. Isang pag iisang d****b ng Datu ang nangyari kung kaya naman ay magarbo ang pag diriwang. Galing pa lamang sa baybayin ay rinig na rinig na namin ang tambol ng mga instrumento, mag kakasama kaming pumunta sa mga taong nag nasisiyahan. Napa tingin ako sa taas na may limang dalaga na nag sasayawan at likod nila may nag tutugtog ng instrument na gawa sa kawayan.

Isang enggrandeng Grand Piano. Huminto siya sa harap nito, tila natitigilan sa kinang ng itim na pintura nito na sumasalamin sa sikat ng araw. Hindi ito basta bastang instrumento, ito ay isang piraso ng kasaysayan. Alam ni Ayumi na ang regalong ito ni Hunter ay nagkakahalaga ng milyun milyon, hindi lamang dahil sa tatak nito, kundi dahil sa pinagmulan nito. Ito ang piano na minsan nang tinugtog ni Krizel Andal, ang itinuturing na alamat at pinakasikat na piyanista sa buong Pilipinas. Ang hawakan ang mga teklado na minsan nang hinaplos ng isang henyo ay parang isang panaginip.

Maraming dumaraan at turista ang nagtipon sa labas ng courtyard. Kung tutuusin, ang kombinasyon ng moderno at classical musical instrument ay talagang nakaka-agaw ng pansin. Ang kantang "Dance of the Dark" ay nagsimula sa kombinasyon ng bass at electrophonic organ. Sa gitna ng kanta, ang harp, flute, at drums ay sumama, na pumukaw sa mga kaluluwa ng mga tao at gumulat din sa kanila.

KABANATA 8 Sa pagbukas ng pintuan ng malaking silid kung saan ginanap ang party, agad kaming sinalubong ng tugtog ng Latin na musika. Nakita namin ang mga tao na nakapangkat-pangkat, nag-uusap at nagbubulungan, habang hawak ang kanilang mga baso ng alak. Ang mga bisita ay nakasuot ng pormal, mga kilalang negosyante mula sa iba't ibang panig ng Pilipinas. May mga waiter din na nag-iikot, bitbit ang mga tray na may lamang champagne.

Tila ba nag hu-humming ito at naghihintay ng syempo. Unang nagpakitang gilas ang electric guitar. Sa pagkakatanda ko ay siya si Gustav Dela Cerna. Badminton player, bookworkmer, naka-eyeglasses at sympre matalino. Pagkatapos ng electric guitar ay ang drum naman. Si Larson Agustin. Bata palang ay mahilig na sa musika, magaling sa lahat ng instrumenta, kilala rin sa larangan ng basketballista, dakilang playboy, corny, at papogi-pogi lang.

Habang nakaupo ito sa isang upuang yari sa kawayan at naliliman ng isang malaking puno at patuloy sa pagkalabit ng kwerdas ng luma na nitong gitara. Hanggang sa simulan na nito ang pag-awit sa napakalamyos na tinig.. "Ang bayan kong Pilipinas Lupain ng ginto't bulaklak Pag-ibig na sa kanyang palad Nag-alay ng ganda't dilag" "At sa kanyang yumi at ganda Dayuhan ay nahalina Bayan ko, binihag ka Nasadlak sa dusa.."

Habang patuloy siyang sumasayaw, gumaan ang pakiramdam ng tiyan niya at nawala ang kagustuhang sumuka. Pamilyar ang musikang itinutugtog sa harmonica—ito ang tanyag na pambansang awitin na "My Motherland.". Ito ang musikang paulit-ulit niyang isinayaw ng napakaraming beses noong kabataan niya. Habang nadadala siya sa sarili niyang mundo kasabay ng musika, hindi niya napansin na unti-unti nang nagkakatipon ang mga crewmen sa paligid para manood, at hindi rin niya naisip kung sino ang taong nagpapatugtog ng harmonica.

niya sabay lahad sa akin ng kanyang kamay. Tumango ako at tinanggap ang kamay niya. "Let's take a seat?" ani daddy. Hinawakan ni Clyde ang baywang ko dahilan kung bakit bumitiw ako sa kamay ni André. Iginiya ako ni Clyde sa upuang para sa amin at nagsimula na si daddy sa pakikipagusap sa mga Torrealba. "We can provide your agency the most advanced firearms..." ani daddy. "We have the newest hand guns and long guns in the Philippines. Ano nga iyong mga bagong dating natin,