Philippine Ethnic Instruments Novels & Stories

Ang dalawang mahaba at isang maiksi, ay nagkakahulugang ‘Paalis na’ at ang maiiksing tunog na magkakasunod, ay ang pagbilang hanggang sampu, kung kailan kami tatalon. Umihip na ng dalawang mahaba at isang maiksi si Gregorio, na siyang sinundan ng isang maiksing tunog mula sa mga Lipad-Ulap na nakapalibot sa amin. Handa na ang lahat. Nagsimula na ang pagbilang ng sampung ihip. Ngunit, nasa tatlo na ihip pa lang kami nang makarinig kami ng putok mula sa malayo!

Penelope POV Almost seventeen hours ang flight from Canada to Philippines. Akala ko nga mahihirapan ako dahil first time kong makakasama si Travis sa byahe, papunta pang pilipinas. May six hours pa kaming natitira. "Ang daya ng batang 'yan! Kapag kami ang aalis, napakakulit! Tapos nung nasa sa'yo na? Ayan ang tahimik!" sabay turo niya kay Travis na nasa kandungan ko habang nanonood sa tablet.

Hindi kailanman. Si Zuri ay hindi ordinaryong musician lang. Nagtapos siya sa isang prestihiyosong unibersidad sa ibang bansa at nakamit ang ilang international award dahil sa kanyang talento. Gaya ng maraming nakakaalam, isa siya sa iilang Pilipinong umangat sa classical music scene. Kaya ngayon, determinado siyang makuha ang iisang puwesto sa orkestra—hindi dahil sa ambisyon lamang, kundi dahil sa pangarap niyang muling makabalik sa entabladong matagal niyang iniwan.

They went in whatever store and stalls sa area para makabili ng magugustuhan niyang iregalo sa pamilya niya at mga kaibigan kapag umuwi. She brought an aesthetic design analog clock for his dad at alam niyang magugustuhan nito iyon.Alam niyang magagamit nito ang bagay na 'yon sa kanyang opisina.May tatak iyon sa loob na Coron,Palawan and it's made of coconut ang mga materials na ginamit. A sling bag for Mia,her Tita Ruzzete and Mikka.Made of indigenous material ang sling bag na 'yon.Simple yet elegant.

They hid among the plants there. “Hey, kitty… kitty…” tawag ko sa kanila pero it's not effective at hindi naman sila lumapit. I looked around, but I still couldn't see the two of them. “Ming…ming…” I called them as I remember that is one way of calling cats here in the Philippines. “Ming… ming… ming…”

Ang dinahilan ko na lamang ay medyo masakit ulo ko kaya hindi ako sumabay sa kanila pero hindi naman sila naniniwala sa sinasabi ko. Natawa na lang ako dahil ang korni ng music at sayaw ninyo! Sumunod naman kaming pumunta sa Konsyerto kung tawagin. May mini stage ay may classical band na tumutugtog doon na pinapanood ng lahat. Namangha ako dahil gumagamit din sila ng gitara, piano at drums na yari sa kahoy pero mas namangha ako dahil may ibang instruments silang ginagamit na minsan ko lang nakikita tulad ng Harp at Harmonica.

I'm familiar with the drum set, guitars, piano and some of the woodwind instruments— 'yung iba, hindi ko na alam ang tawag. Naikuwento sa akin ni Rupert habang tinu-tour niya ako pagkarating namin na sobrang musically inclined ng mga myembro ng Vulture. Kaya 'wag na raw akong magtaka kung bakit halos ng instrumento ay nasa lugar na 'to.

“Pwede mo bang tugtugin ito sa amin?” “Syempre,” sabi ni Zeus, kumuha ng gitara na dinala namin mula sa Palawan. Nagsimulang siyang tumugtog, at lahat kami ay nagsimulang kantahin kasama niya. Ang bahay ay puno ng musika at tawa—parang isang pamilyang tunay.

Huminga ako ng malalim bago nagpasyang pumasok. Pagbukas ko ng pintuan, tunog ng chime ang aking narinig. A very familiar sound. I remembered my dad dahil sa pamilyar na tunog no'n. Walang masyadong tao dahil kaunti lamang ang mga Pilipinong interesado at gumagamit ng mga instrumentong aking nakikita. Bumungad sa akin ng iba't ibang klase ng stringed instruments. Chinese and Japanese traditional instruments. Karamihan ay stringed instruments kagaya ng pipa at zither.

Nang ilahad ni Joaquin sa kanya ang kamay nito at kasunod niyon ay ang pumailanlang ang isang pamilyar at malamyos na awiting nagmumula naman sa hawak nitong cell phone na inilapag ng asawa niya sa mesa. “Let’s dance?” tanong ni Joaquin sa kanya. Kahit kung tutuusin ay unti-unti na siyang kinukutuban sa mga nangyayari. Hindi pa rin nagtanong si Lara. Sa halip ay nakangiti niyang tinanggap ang kamay ng asawa niya. Parang magic lang na ibinalik siya sa nakaraan ng init ng palad ni Joaquin. Ilang sandali lang at sinabayan na nga nila ang malamyos na awitin sa pamamagitan ng mabagal na pagsasayaw.