Novel & Cerita Philippine Mythology Stories Tagalog

Nang mamulat ay agad akong napabalikwas nang makitang baril niya iyon. Agad nyang tinanggal ang pagkakagapos ng mga kamay at paa ko kaya’t tumingala ako at tiningnan ang nadaungan naming isla. “Nasan na tayo?” tanong ko bago sinubukang tumayo pero agad din akong napaupo nang biglang nangalay ang mga binti ko. “We’re in hell.” Walang gana nyang sagot bago tumingala at sumenyas na para bang may tinatawag.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

kunwari ay excited nitong tanong, tumungin pa ito sa likuran namin na para bang makikita nito ang mga napamili namin. "Pinadeliver ko na lang sa bahay." paliwanag ko naman dito. "Ahhh... ga...ganoon ba." nagrattle pa ito habang sinasabi ang bagay na iyon. We decided to watch a movie dahil maaga pa naman para mag lunch, hinayaan namin na si Caleb ang mamili ng movie at ang napili nga nito ay ang palabas na Coco. It's about a boy named Miguel who wants to be a musician, but his family forbid him. May ginawa si Miguel na naging dahilan para makarating siya sa lugar ng mga patay kung saan nakita niya ang kanyang mga ninuno.

May dugo akong bughaw, dugong Datu. “Alam mo ba Anak, ang natatandaan ko sa kwento ng matatanda… masaya noon ang pamumuhay ng mga Pilipino, masagana sa yaman ng kalikasan at karunungan. Malayang nakakagalaw sa sariling lupang sinilangan…” wika ni Ina. Malaki na ako pero hindi ako nagsasawang pakinggan ang mga kwento ni Ina. Marami na siyang naikwento sakin tulad ng mga alamat, pabula at mga epiko. Hindi ko nagawang makalimutan ang lahat ng ikinukwento ni Ina kahit na napakabata ko pa noon.

“Magpahinga ka. At mag-isip-isip ka na rin.” Napatingin siya sa bahay. Pamilyar, pero parang hindi na. Parang ang layo na ng lahat ng alaala niya dito. Bata pa siya no’ng huli siyang nakapunta sa lugar ng kaniyang Lola. Nasa dulo ba naman ng Pilipinas. Hindi na siya nakasagot, tanging tango na lang ang nagawa niya sa kaniyang Mommy kahit ramdam niyang parang may unti-unting nadudurog sa loob niya.

I know what are these things because I read about them. They are called midnight traveler's sylphs. This will emerge when someone got lost in the forest. These sylphs will guide the traveler back to the track. Nabuhayan naman ako ng loob dahil lumabas ang mga iyon. It was continuously popping like a mushroom.

Habang nakatanaw sa medyo malaking lupain ko na puno ng bermuda grass ang lupa, at may isang matayog pa na puno ng acacia sa isang sulok ng bakuran, habang ramdam ang simoy ng hangin na paniguradong galing sa malapit na dalampasigan, sinubukan kong magsimula ng pwedeng mapag-usapan. "In Philippine Mythology, Sidapa was a tall and handsome god of death who wore a crown of golden horns. He fell in love with the moon god, Bulan, who descended from his heavenly abode, guided by the starlight fashioned into fireflies that Sidapa sent to him," I chanted out loud a part of an article that I read just this morning, after we ate breakfast. Napansin ko ang pagtigil niya sa pagkain, kaya napalingon ako

Napalingon siya ng tawagin ang apelyido niya ng pari Bago lumingon kay Lanche na nagtatakang nakatitig sa kaniya. "I-I Do Father." Sabi niya habang nauutal na yumuko. Sa sobrang pag iisip niya ay hindi niya namalayan na tinatanong na siya ng pari. Patay siya panigurado kay Lanche nito. "Okay May I announce that you are husband and wife.You may kiss the bride" sabi ng father.

Tila umigting ang bagang nito sa sinabi ko't nalukot ang gwapong mukha. "Sige-isa pang supot may makakadyot!" Nanggigigil na sabi nitong walang ingat na hinapit ang beywang ko, damang dama ko ang init ng katawan nitong dumaiti sa katawan ko. Parang binuhusan ako ng isang baldeng yelo sa narinig. Did he speak tagalog? Gosh Am I hallucinating? Nawala tuloy ang pilyang ngiti ko sa labi't nag-iinit ang pisngi ko sa hiya. "Akala mo hindi ko naiintindihan ang sinabi mo? For your information I am living in the Philippines all my life!" Napatameme ako sa narinig. God, I have never experienced so much shame in all my life except now! Bullshit!

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.