Philippine Native Trees Novels & Stories

Nabanggit na sa kanya ni Seven na kahit may native language ang mga Dushianan, English ang second language ng mga ito at marami na rin ang marurunong. Pagkatapos makuha ang mga kagamitan nila ay agad na rin nilang tinahak ang daan na maghahatid sa tutuluyan nila. Maraming palm trees at tropical trees sa daan. Marami ring mga bulaklak. Bulubundukin ang uri ng lupa roon. Maraming mga pagkakataon na umaakyat sa parang burol ang sasakyan, pagkatapos ay bababa rin.

Puno at mga ligaw na mga halaman ang nasa paligid. “This tree is a portal, a door to the secret campus," sagot ni Miss Tara. “Cool! Parang enchanted tree," I stated in amazement. “Anong puno ‘to, miss?” dagdag kong tanong. “Puno ng acacia, galing pa sa Pilipinas ang mga buto nito.” “Wow!” “Hindi pangkaraniwang buto ‘yon, Liah,” saad nito. Ngumiti ako sabay haplos sa puno.

Mas nakararami ang mga puno ng niyog sa kanila at kung may gubat man ay nagalugad na ng lahat ng tao. Samantalang naglalakihan at nagtatayugang mga puno ang natatanaw niya. Ni hindi kayang yakapin ng apat na tao ang ilang punong nakikita niya. At natitiyak niyang ang karamihan sa mga iyon ay mas matatanda pa sa tao. She had seen one of the oldest trees in Quezon. It was too huge. Still, nakatitiyak siyang higit ang katandaan ng mga puno sa Alta Tierra.

Muli ay nagsimulang magsituluan ang pawis niya mula sa kan'yang noo habang walang kurap na nakikipagtitigan sa ngayo’y kaharap na niyang kulay berdeng kaibigan ni Dulce. Maayos itong nakapulupot sa isang baging at ang kabuuan nito’y hawig ng hinog na dayap, may iilang mga pula at puting patse sa paligid ng likuran nito. Ang mga mata’y tila mga matatalim na hugis ng pangil. Sa tingin pa lamang ay mahihinuhang ito ang tanyag na ahas sa kagubatan ng Pilipinas, ang Trimeresurus flavomaculatus o mas kilala bilang ang Philippine pit viper. Siyang isa sa mga pinakamakamandag na ahas sa buong bansa.

"Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?" Tumango ito. "Yes, mother superior said it's a tropical group of islands, near Pacific ocean and I learned that Philippines has three main parts, the Luzon, the Visayas and the Mindanao. I wonder, how does Philippines look like." Dagdag pa nito. "Don't worry Quil, we will visit Philippines, soon." Sabi pa ni Mara rito. Ngiti lang ang isinagot ko sa kanila. Hindi kasi alam ni Mara na hindi na ako pwedeng bumalik sa Pilipinas, dahil sa paningin ng lahat ng tao doon, I am peacefully gone for once.

Binuhat niya ako habang paakyat sa isang hindi naman kataasan na hagdanang kahoy. Iginala ko ang mata. Tree house? Malaki at sosyal na tree house? May ganito pala dito sa Pilipinas? Sa TV ko lang nakikita ang mga ganito. Inilapag niya ako sa isang malambot na sofa at binuksan ang mga blinds sa salaming bintana. Mula rito ay kita ang iba pang nagtatayugang mga puno at ang asul na dagat.

"Kulang pa ako ng budget. May nakausap na rin naman ako, still in the process of bargaining, kung saan mas makakamura nang hindi apektado ang quality ng machine." "Well, Guimaras mangoes are without a doubt, the best and the sweetest, tiyak ang kita, based on your stories, it seemed like the mango trees here are cultivated to perfection by Filipino's love and hard work. Even the world loves it and the royals I assumed. I did a little research before though, I'd like to confirm it later, but I suggest you venture to something new and profit beneficial. I don't know kung pwede ba ang ketchup made of mangoes or any mango-made foods or pasalubongs. Surprise me?" Kumunot ang noo niya nang mapansi

masaya nyang aniya kaya ako'y natuwa sa asal niya Minsan kona nakinig ang Villareal sa radio o maging sa TV kaya hindi akoo makapaniwala na makikita ko ang isang Villareal dito kaya naman pala ganun nalang siya makahusga siya pala ang pinakamayan dito sa Philippinas at hindi lang yun sabi din ni daddy mafia daw siya kaya daw hanggat maaari ay iwasan ko silang makasalubong

Chapter 1 Philippines 1930 NAPANGANGA SILANG apat sa kagandahan ng Time Gold Resort at sa kagandahan ng dagat rito sa El Nido Palawan. Ang bascuit archipelago ng bansang Pilipinas. Blue na blue iyon na siyang paboritong kulay ni Asula. Ngayon lang siya nakapunta sa ganitong lugar at nakakita ng ganitong tanawin.

CHAPTER 1: The Visitor Malapit na ako sa mismong lugar, at habang tinatahak ang mga magandang daan ay kita ko kung gaano kaganda at kasariwa ang hangin sa parting ito sa Pilipinas, hindi gaya sa US na puro buildings at minsan ka nalang makakita ng mga puno sa paligid. Pero sa lugar na ito, sariwa at mamumuhay ang mga puno ng maayos.