Philippines Short Novels & Stories

Pagkatapos ay tumigil ito, at muli akong tinititigan sa aking mga mata. "I have a business plan that I want to build in the Philippines, so I need a trusted person for the money I will allocate. I know it's hard to find that person, especially when it comes to money. Shikashi, watashitachi ga keiyaku o musubi, watashi no rūru ni shitagau koto ga dekireba, koko Firipin de watashi no bijinesu o kanri suru tokken o anata ni ataemasu (but if we can create a deal and follow my rules I will give you a privilege to manage my business here in the Philippines)" ang paglalarawan ng matandang hapon.

Amilia's POV. Marahan kong inangat sa ulo ko ang suot kong sunglasses. I looked around and smiled. It's good to back here in the Philippines. Isang taon ang mabilis na lumipas at halos hindi ko napansin yun, dahil sa sobrang pagka-busy. Nabaling ang atensyon ko sa isang malaking poster dito. Lumapit ako dito at pakiramdam ko ay may kung anong lungkot ang bumalot sakin.

tanong n'ya rito. "Two months at panay ang ungot sa akin na magbabakasyon daw kami sa Pilipinas. Actually they are busy checking in the internet about Philippines. Excited sila masyado kaya naisip ko na sabihan ka at baka pwede na d'yan na lang kami sa Pilipinas magbabakasyon. Well... you know, Pilipino din sila ni mom and dad pero wala na kaming bahay d'yan at wala na ding family kaya kung pwede sana hanapan mo kami ng pansamantalang matitirhan d'yan sa Pilipinas," mahabang paliwanag nito.

Mga alias lang. “Lot acquisition confirmed.” “Secure transport successful.” “Awaiting valuation.” Parang tumigil ang mundo. “Lot?” bulong ko. “Human assets are often referred to as ‘lots’,” sabi ni Adrian nang malamig. Hindi ako makahinga. “May region tag ba?” tanong ni Eli. “Oo.” Pinindot niya ang isang filter. Lumabas ang code. SEA-PH. Southeast Asia – Philippines.

Nabosesan ko kaagad ito kaya biglang nagsalubong ang kilay ko. “Cali?” “Uh-huh.” Napaawang ang labi ko nang mapagtantong si Cali nga ito. Cali is my agent in modeling, he’s American Filipino. At base sa numerong ginamit niya pantawag ay narito siya sa Pilipinas! “And I’m finally here in Philippines. It’s good to be back! Aren’t you welcoming me?” “No.” I heard him chuckle. Close kami ng agent ko kaya ganito na lang kami ka-casual mag-usap. Lumaki siya sa Pilipinas kaya kahit papaano ay alam niya pa rin ang kultura rito.

Napakaganda niya lalo pag nakangiti ani ni Benedict sa kanyang sarili ng makita ang napaka gandang ngiti ni Fate bago sagutin ang tawag. "Hi, how are you?" malambing ang tono ng pakikipag-usap nito sa kabilang linya. Nabigla si Benedict dahil sa napaka lambing na boses ng dalaga. Napakasarap niyon sa tainga na hihilingin niyang makinig sa pang araw-araw. "Yeah, mom and I are already here in the Philippines" saad nito sa kausap. "And we're gonna stay here in the Philippines for a while, and Mom's best friend offered us that we should stay at their house until we're here," she added.

Doon ang talaga ang mga ito bale pauwi uwi lang sa pilipinas. "Oo nga. Natapilok at napilay siya eh iyon ata ang ikinalalagnat niya. " Sabi pa ni tasia. Aspiring model kase si alexa, iyon ang pangarap nito noon pa. Ang maging isang super model na kikilalanin sa larangang iyon.

Tommy Razon na nagtataka sa pagtawag ng anak. The Philippines is 12 hours ahead of New York, the fact na hatinggabi sa Pilipinas at buwan ng Enero pa, malamig ang klima ng bansa. Ano kaya ang dahilan at napatawag ng alanganin ang kaniyang anak, Tommy silently asked himself. "I met Sharon in the restaurant--" "Meet?" mabilis na bigkas na Mr Tommy. What do you mean met? Hindi ba dapat ay magkasama kayo?" the confusion of Adrian's father's tone indicated that he knows about the menu tasting.

After 1 hour and 29 minutes nakarating na sila sa bayan ng Leon Iloilo. "WELCOME TO MY HOMELAND GUYS!" sigaw ni Shyra at tinaas pa ang kamay. Napangiti siya, this another journey with them, masaya siyang the last day of her stay here in Philippines makakapunta siya sa isa pang napaka gandang bayan at higit sa lahat sa homeland pa ng isang malapit na kaibigan, na puno ng kasiyahan ang puso niya, worth it ang risk na maari niyang tanggapin pag uwi niya. She will never regret coming here and being with these amazing friends.

Number 5 si Melodia, si Peachy naman ay number 7. 🎶 There's a lot of pretty girls in this city There's a lot of pretty girls in this town I'm trying to pick the right one I'm trying to pick the right one Trying to find a shawty to hold me down 🎶 ''From Pic-A Seafood House! Melodia...'' Parang may nakalimutan siya, tumigil siya ng ilang segundo. 'Ano nga'ng apelyido? Wala nga pala ako no'n. Tanging pangalan ko lang ang alam ko,' sabi niya sa kanyang isipan, nakagat tuloy niya ang lower lip.