Philippines Short Novels & Stories

Napangiti siya ng mapait. "Yes. Annulment is the solution to divorce here. The Philippines is only country in the world where ending a marriage is not just difficult, getting divorced is against the law. The only option for most citizens here is to get an annulment, which is long and expensive court proceeding," nakangiting paliwanag ng lawyer na kasama ni Lexus. Napalunok naman si Amethyst. Alam niya naman ang tungkol dito.

"wife?really kailan sa pagkakaalam ko hiwalay na tayo 8 years nanga ang lumipas'' "really?sa pagkakatanda ko divorce is not approved here in the Philippines" napanganga ako dahil sa sinabi nya pinagluluko baako nang lalaking toh. "we get merried here in the Philippines hindi sa outside country we still married kaya may karapatan akong tawagin ka sa kahit anong gusto kung c,s(call sign) di ako nakasagot ay tanga oo nga hindi naman annulment paper pinapermahan nya saakin

Honeymoon plans nila—one-month sa Europe. “Gusto rin namin ng big family,” sabi niya, nakatingin kay Tristan. “Siguro mga tatlo... o apat na anak.” At doon na sumagad kay Samantha. Napakapit siya sa baso ng juice, pero natigilan. Nasamid siya, napasinghot, at nagsimulang manginig ang kamay niya. Parang may bumara sa lalamunan niya. Mabilis si Tristan. Tumayo at lumapit agad sa kanya.

Mas naiirita nitong sabi at tinalikuran siya at nauna pa maglakad sa sasakyan na sundo nila papunta sa titirhan pansamantala. “Huwag tayong magtatagal ha, my baby is in the Philippines. I need to kiss her soon.” Bored na sabi ni Philip sa kanilang dalawa ni Aureus na nakaani lang ng ingos. “Kiss daw, eh hindi ka nga makalapit, Mr. Singer mafia billionaire.” Tukso ni Aureus. “Shut up, tinaguan ng babae. Baka nga may anak ka na hindi mo lang alam.” Ganti naman ni Philip na may slang pa na mas nakakainis marinig.

Matagal na niyang hinanap si Cherry, ngunit bigla itong naglahong parang bula. Tinitigan niya ang dokumentong hawak niya—ang huling detalye ng pagbaba ni Cherry. "Philippines." Tanging iyon lang ang impormasyon niya. Pero sapat na ito para magsimula siyang maghanap.

Napailing na lang ako at tinanggal iyon sa isip ko. Mabilis ang naging byahe. Hindi ko alam kung talagang mabilis ba o dahil lang subrang daming pumapasok ngayon sa isip ko kaya hindi ko namalayan. "This is my first time going here in the Philippines," nakangiting sambit ni Kirra, habang hila-hila ang maleta nito. "There's nothing special here, Kirra." "There is, Architect. Just like other people say, it's more fun here in the Philippines."

giit ko habang tinitingnan silang dalawa. Nakukuha ko naman ang punto ni Tito. What will happen to my life and missions in this country if I move to the Philippines to hide? Because I'm going to hide, I feel like a chicken, and it appears that I'm wimpy. I didn't go through the trouble of training and putting in the effort to get here for nothing.

“Is there a chance for you to visit Philippines soon? It’s not too far from here.” “Thirteen hours is still a long flight, Alessandro. How are you going to keep me company during a long flight?” Biglang pumasok sa isip niya ang namagitan sa kanila sa flight nang nagkasabay sila pauwi ng Pilipinas. His body felt hot in an instant and it fuelled his desire to have her even more.

Sa huli pinili niyang humingi pa rin ng tulong mula rito Mas mahalaga ang kalagayan ni Pher. “Miamor, is there a problem?” Muling tanong ng kaibigan niyang Doctor na nag gising sa kanyang diwa. Half american and half Filipina rin ito kaya mabilis niyang nakapag palagayan ng loob. “Oh, no..it’s just a….” Naka-hang muna ang pagsasalita niya sa ere, tila nag-iisip pa siya ng dapat sabihin. “Okay, I have a friend in the philippines. Hindi siya makaalis sa kanilang bahay dahil may sugat ang likuran niya. Mayroon ka bang pwedeng i-refer na Doctor? Yung pwedeng pagkatiwalaan?”

Tumakbo papunta si Kiel kasunod ni Zia na may hawak pang stuffed toy. “Mommy! Papa Zef!” sigaw ni Kiel sabay hila sa kamay ng kapatid. “We heard you! We heard you talking!” “Talking about what?” kunwari’y inosenteng tanong ni Zefron pero may ngiti na sa labi. “About going somewhere!” mabilis na sabi ni Kiel, “You said Philippines!” Nanlaki ang mata ni Selene. “Kiel…” “We’re going to the Philippines?!” sabay na tanong ng dalawang bata na parehong nakangiti nang malaki at tumatalon pa sa excitement..