Pilosopo Tasyo Monologue Script Mga Nobela at Kwento

Napasiksik muli siya sa dibdib nito. "Kainis ka lang kasi!" "Sorry na." "Ano nang mangyayari sa atin ngayon?" Lumambot na muli ang boses niya. "Wala pa namang nangyayari sa atin. May mangyayari palang." Aba'y pinipilosopo ako ng gago! "Hindi ako nakikipagbiruan sayo, Montero! Baka gusto mong bayagan kita! Abot kamay ko pa naman ang ano mo...ah..."

panigurado ko. “Wala ng ibang tao rito sa labas bukod sa'yo at sa akin so yeah, I'm talking to you.” pilosopo niya pang sambit. Nginitian ko nalang para hindi ako malasin kung papatulan ko pa. “Oo sana Miss dahil sabi niyo kanina na one hundred lang ang tinatanggap niyo.” "Well, kanina iyon Miss, but we confirm that he changed his mind, so, come with me.”

It's already Friday, and thank God dahil nakakasurvive naman ako for the past four days bilang isang temporary secretary. "Aba'y ewan ko rin. 'Diba dapat alam mo 'yon? Secretary ka diba, like hello?" Pilosopo niyang sagot sa akin na iwinagayway pa ang kaniyang kamay malapit sa aking mukha. "Ganiyan ba talaga kayong mga buntis, nagiging pilosopo?" I fired back at her. Mabilis naman niya akong nilapitan at halos mapasigaw pa ako nang bigla niya akong kurutin ng pinong-pino sa aking braso.

pilosopo kong ani. "Pilosopo talaga," pabulong na ani ni Makas na nadinig ko pa din. Bago pa man ako makasagot ay isang putok ng tila galing sa baril ang gumibal sa akin. "Mukhang napasok tayo ng kalaban, Makas alalayan mo si Jeruzah at dalhin sa kwarto niya sa itaas, Kibou, Dillion, Kit at Raza ihanda niyo ang mga s*****a niyo mukhang maraming tauhan ang ipinadala ng Serfent ngayon!"

nagbabanta ang boses nito. "Kakarating ko lang," taas noo kong pamimilosopo rito. Suminghap ito bago tinuro ang isang kahoy na parang magigiba na, "Try to walk there, and try not to make a sound." "You f*ck*ng kidding me!" tumaas ang boses ko rito, "Just do it." pinal na sabi nito. Do I have a choice? Syempre, Wala! P*st*ng buhay to.

Agad naman siyang tumingin sa lalaki na seryosong nakatingin sa mga ito. "Ako ang may kasalanan. Ako ang nagpumilit na kumain sila," sabi nito sa kaniya "So what?" pilosopong sagot nito sa kaniya. "Huwag mo silang paalisin. Ako na lang.Ako ang may kasalanan," sabi nito. Hindi ito sumagot at tumingin lang sa kaniya. "P-please. Kawawa naman sila--"

Pilit kong pinakalma ang sarili. "Aalis na ako." Sapat na ang aking boses upang patahimikin ang lahat. Hindi sila makapaniwalang tumingin sa'kin. "Ayos na ba?" Mapait akong ngumiti. Mabilis akong lumabas ng kapiterya. Tinungo ko ang opisina ng pinaka magaling na abogado at propesor sa pilosopiya. "Ginoong Montes." Inangat n'ya ang tingin sa'kin. Abala s'ya sa pagsusulat. Tinangal n'ya ang salamin at binati ako.

Nilingon ko siya para taasan siya ng isang kilay at tinarayan siya. "Kapal," bulong ko sa sarili ko. I'm sure hindi niya maririnig'yon dahil nakasagad ang volume ng phone ko. "Ano bang ginagawa mo rito?" "Hmm.... This is where I live so, I'm here?" pilosopo niyang tugon. Aba, namimilosopo pa!

Tumungga muna ito ng alak bago nagsalita. "Nothing?" Tipid nitong, sagot sa kaniya. "Pero bakit nakatingin ka sa akin?" "Masama bang tumingin?" Pilosopong sabi nito, sa kaniyang. "Hindi! Pero kung bawat kilos ko naman po ay sinusundan niyo ako ng tingin! Hindi naman po yata tama iyon, Sir? Hindi po ako comportable!" Sabi niya dito. Umangat ang gilid ng labi nito, at muli siyang tinitigan sa mga mata.

panimula niya. Simple. Walang script. Walang papel. “Ako si Troy Arizcon,” sabi niya, malinaw at diretso. “At gaya ng nakikita ninyo, buhay ako.” May bahagyang galaw sa mga upuan. May mga mamamahayag na halos sabay-sabay nagtaas ng kamay, pero hindi pa sila pinayagang magsalita. “Marami sa inyo ang naniniwala—o pinaniwala—na ako ay patay na,” dugtong niya. “Na ako raw ay nagpakamatay. Na tumakas ako sa responsibilidad.”