Pilosopo Tasyo Monologue Script Novels & Stories

Yan nalang Ang tanging naisambit ko dahil nasusuka na ako napapikit pa ako dahil nahihilo na rin ako, Ang baho baho Kasi ng sasakiyan niya. " Gotcha!!" Sambit nito. Napadilat Naman agad ako at tiningnan kung nakita Niya naba talaga Ang sasakiyan ni master aba mahirap na baka ibang sasakiyan Ang nakita niya. "Bilisan mo spade!" Sambit Naman ni Mona. " Ano bang ginagawa ko?? " Pilosopo nitong sambit. " Sabi ko nga binilisan muna " wika nito

Mas lalong dumilim ang awra ng mukha niya. “Saka dapat hindi ka basta basta nalang pumapasok dito without any notice.” Asar Kong sabi sa kanya “Hindi mo lang alam kung gaano ako kinabahan na Baka may masamang tao ng nakapasok dito.” “And I am not that one.” Pilosopo niyang sagot “I guess you are one” diin ko

Tumigil ako at lakas loob na humarap sa aking likuran. "Kung sino ka man na Poncio Pilato ka! Hindi ako natatakot saiyo, saka kong may balak kang masama sa akin at gusto mo akong pagsamantalahan, huwag mo ng ituloy pare, dahil magsisisi ka lang, may buni ako sa singit na hindi na gumagaling pa at mabaho din ang kiffy ko, tamad pa akong maghugas pero kung hindi ka naman maselan ay wala na akong magagawa pa, titihaya na lang ako dito sa iyo ng nakabukaka." Lakas loob kong sabi sa taong sumusunod sa akin. Wala naman akong narinig na sumagot kaya muli akong humarap sa dinadaanan ko at muling naglakad..

“Hindi ka naman nabangga. Kung nabangga ka man dadalhin ka namin sa hospital.” “Hindi nga ako nabangga pero muntik na. Hindi naman iyon ang punto ko ang gusto ko lang mag-sorry ka.” “Sorry.” “Labas sa ilong.” Ingos ko. “Sa bibig ko lumabas iyon.” Pilosopo niyang saad. Nananadya ba siya? “Aba’t namimilosopo ka pa. Gusto mo bang i-report ko pa ito sa awtoridad? At illegal parking kayo.”

Napasiksik muli siya sa dibdib nito. "Kainis ka lang kasi!" "Sorry na." "Ano nang mangyayari sa atin ngayon?" Lumambot na muli ang boses niya. "Wala pa namang nangyayari sa atin. May mangyayari palang." Aba'y pinipilosopo ako ng gago! "Hindi ako nakikipagbiruan sayo, Montero! Baka gusto mong bayagan kita! Abot kamay ko pa naman ang ano mo...ah..."

The one who can bring storm and calm waves. "Portillo." "Portillo." "Po?" My mind is still wandering around that I can't focus on the discussion. Umayos ako ng upo at nakita ang propesor naming nanlilisik ang mata. "Sorry po," yumuko ako. Hindi ko kasi nasagot 'yung tanong niya. Umuwi akong lutang. Ang hirap naman kasi kapag ganito na lagi siya ang iniisip ko. There was never a time where I could think of is him. What is he doing? Does he eat well? Is he sleeping properly? Baka naman nagpapalipas siya kasi subsob pa naman 'yun kapag pratice nila.

pagtataas ko pa ng kilay. “Sino agad, hindi ba pwedeng ano?” pilosopo niyang sagot. He slightly tapped the door’s jamb while he is nodding slowly, “Matibay ‘to, maganda.” “Why, are you planning to be an engineer or what?” Inilapit niya ang mukha niya sa mukha ko, “Why, are you interested?” I pushed him away from then I stepped backwards, “You’re much annoying than Rogel!”

I tiptoed palapit sa kanya. Mali, maling mali ito. Pero wala akong makapang kahit na anong pagsisisi sa kung anong nangyari. Napahawak ako sa ulo ko ng marinig ko ang sarili kong boses. The damn perfect Thunder Rein Montenegro He will be my Philosophy professor this year Thunder! Napapikit ako ng mariin. Mabilis akong tumayo at umalis sa suite nya.

Kanina nga lang sa elevator, loko loko magsalita ehh, tapos ngayon pilosopo. "Sabihin mo na sa akin pandak, malay mo makatulong ako. Isa pa, boring ako ngayon, gusto kong makinig sa kwento mo." Dagdag pa niya habang nakatingin sa malayo. Sa kanyang itsura, pakiramdam ko may pinagdadaanan din siya. Pero, ano kaya 'yon? Pareho kaya kami?