Pilosopo Tasyo Monologue Script Novels & Stories

Halos mamula na ang magkabilang pisngi sa inis na sabi nito, sandali namang nagulat si Dionne dahil sa nalaman ngunit agad din naman siyang naka bawi. “Wow, is there anything else you don’t own? Isa pa, hindi ko na kasalanan if your people couldn’t focus for watching me, lalong hindi ko na rin problema iyon. I am going back to my room. Chao!” Pilosopo niyang sabi saka padabog na dinampot ang mga gamit at mabilis itong tinalikuran. “Dionne, you are wearing almost nothing, can you at least put on that dress?”

Mahinang d***g ko ng lagyan niya ito ng alcohol, masakit den pala talaga. "Dahan-dahan naman!" "Ako ba yong alcohol?" Pilosopo nitong tanong. Kahit kelan talaga eh! Nagsisimula na ulit akong manggigil sakanya...wait! May bigla tuloy akong naisip! Wala sa sarili akong napangisi dahil sa naisip kong kalokohan. "You look like a stupid, for real." Stupid pala ah! Tignan lang natin kung ano kayang gawing ng stupid kamo!

Nakanguso kong saad. “Edi yung hot pot na kinain natin.” pilosopo naman nyang sagot. “pilosopo.” inirapan ko sya. “Aia, seryoso ako sa sinabi ko sayo kagabi. Pero hindi kita pipilitin kung ayaw mo talaga saakin.” Seyoso nyang lahad.

Naiinis na nyang sabi "Kesa namang lumabas akong nakahub*d" pilosopo kong sabi sa kanya. Kita ko naman ang pagka inis nya. Natutuwa talaga ako pag nakikita syang naasar. . "Sigi na lumabas kana kailangan ko kasing pagpalit ng damit" "Bkit namn ako lalabas. " "Kung ganon panonoorin mo akong magpalit ng damit" mapang akit kong sabi

reklamo ni Dylan at pati siya lumapit na din sa upuan ko. Ngayon ay magkatabi na sila ni Eli na nakatayo sa tabi ng upuan ko. "Malamang maririnig mo! May tenga ka eh!" "At kailan ka pa naging pilosopo?!" "Siraulo! Common sense ang tawag dun! Palibhasa ikaw pinagkaitan ka nun kaya ayan, mas lalong nakikita kung gaano ka kabobo. Pero dahil kapatid kita, team Dylan pa din ako."

pilosopong sagot pa nitong taong nasa harapan ko ngayon Ilang minuto akong walang narinig at tanging katahimikan lang, ng biglang may narinig akong kalampog at biglang nagsilaglagan yong mga plato at mga baso "Subukan mo pang sagutin ako ng ganiyan at baka lagyan ko na ng bala yang ulo mo. Nagkakaintindihan ba tayo Mr. Rekoz." "Opo" pabulong na rinig ko

Walang ilaw, no walls between us and no noise, just our quiet breathing and the rain. “Do you ever stop thinking?” tanong ko. “No.” “That’s what I think.” “You?” “Sometimes. Usually when I’m doing something stupid.” He let out this small laugh. Mahina lang, pero tototo. The kind that makes you forget weve been faking everything. Then the lights came back. It’s too bright, pareho kaming napapikit. Parang naputol ‘yung moment na hindi naman dapat nangyari. He straightened. Back to Callisto Maxim, balik ulit siya sa composed self niya.

Ang ekspresyon ni Paolo ay hindi maitatago, ang pagnanais na manghimasok, ngunit alam niyang hindi siya ang tadhana sa gabing ito. “Hindi ko pagsisisihan,” tugon ni Theodore, na may hindi maitatagong katiyakan sa kanyang boses. Ang bawat salitang binitiwan ni Theodore ay parang isang pangako, isang salaysay na nagsasabing walang kahalintulad na alalahanin. Hindi niya na kailangang magduda pa sa sarili; ang kasiyahan na dala ng bawat sandali ay nararamdaman niya sa bawat galaw ng kanyang katawan.

Malamang aasarin na naman siya nito at ipapaalala na tama siya sa kanyang mga sinabi noon. “Kagaya ng nakikita mo, I'm mopping the floor.” pilosopo niyang sagot upang pagtakpan lang ang kahihiyan ng katawan. “Nakikita ko. Alam kong nagmo-mop ka ng floor. Ang tinatanong ko ay bakit ka naririto at ginagawa ang bagay na iyan?” mahinahon pa rin ang tono ng boses ni Kenan, gusto niyang makausap nang maayos ang babae dahil sa sitwasyong ito.

Tumayo si YESHUA at tsaka nakapamulsang nag-lakad paalis kaya kahit papaano ay nakahinga ng maluwag ang mga kasama niya sa silid. “You should know your limitation.” Sabi naman ni Cymon tsaka rin tumayo “Or else, death will be your last destination.” Ngising patuloy pa nito bago sumunod kay YESHUA. Nagsi-tayo rin naman ang kasamahan ng mga ito na agad din sumunod sa kanila. “Damn! I almost got a heart attack.” Mahinang turan ni Zeny tsaka nag-pakawala ng malalim na buntong hininga