Pilosopo Tasyo Monologue Script Novels & Stories

May nasabugan bang okay? "Dumbass, malamang hindi yan magmumulat ng mata. Kung imortal yan si D, ay malamang kaya nyang magsalita. Pag-ibig nga naman noh, nakakabobo." Sa tono pa lang ng pananalita ay alam ko nang si Pilo ito. Kahit pa ata bawian na ako ng buhay ay sya pa rin ang maririnig ko. Ganito na ba talaga ako kamalas sa buhay?

Keilani POV Ang tunog ng wine glass na inilapag ni Sylas sa lamesa ang siyang pumukaw sa akin mula sa malalim na pag-iisip ko. Tahimik akong nakatitig sa gourmet meal sa harapan ko, perfectly cooked steak, truffle mashed potatoes at asparagus. Pero kahit gaano kasarap, parang wala akong ganang kumain ngayon. “You’re overthinking again,” ani Sylas bago siya sumandal sa upuan niya, hawak pa rin ang wine glass niya.

Hindi ko namalayan na pinapanood na pala ako ng mag asawa until nagsalita si Tay Pilo. "Lita mukhang hindi lang tuka ang ginawa ng manok natin. Mukhang ginirian ng mabuti ang inahin lutang na lutang pa rin, 'di kaya naman ay naka biyahe na sa langit itong tandang natin ay sobrang gabi na humapon sa hapunan " sabi ni Tay Pilo sa pabirong paraan pero may laman agad naman narinig ko ang d***g nito nalamang ay nasusian ni Nay Lita dahil sa kalokohan.

Hindi siya makapagpasya kung talagang baliw ito o nagpapanggap na baliw, kaya gusto niyang umakyat at tingnan. Pagbukas ng pinto ng silid, nakita nila simMonette na nakatali sa kama, desperadong nakikipaglaban. Nakatayo si Zeus sa tabi, ang kanyang mukha ay kasing dilim ng ilalim ng palayok, "Tama na ang gulo, walang masamang tao dito."

Masayang wika pa ni Goldy sa akin. “Alam, mo ba!?” Saad pa nito. “Hindi, ikaw nga lang ang may alam eh! Paano ko malalaman.” Pilosopo kong sagot sa aking kaibigan. Sinamaan lamang ako nito ng tingin. “Pukpukin ko kaya ‘yan ulo mo para bumalik ka na lamang sa pagka comatose.” Asar na sagot nito. Ngumisi lamang ako rito. “Eh ang tagal mo kasing mag kwento.” Sagot ko naman.

rinig kong boses ni Hellios pag pasok ko sa dining. Umupo agad ako sa tabi niya which is my chair. Ganun kase dito may arrangement. "Wala kabang pasok?" tanung ko ng makaupo na siya. "Bakit pinapaalis mo na ba ako?" agaran na sagot niya. Inirapan ko siya. "Tinanung lang pinaalis na agad? Yong totoo asan ang utak mo" "Nasa ulo, nasa loob" pamilosopo niya pa.

Bakas sa kanyang pagmumukha na hindi bago ito sa kanyang pandinig. "Kung ganoon, nagtagumpay siya sa pagbuo ng piedra filosofal. Ang bato ng pilosopo. Ang bato ng walang hanggang buhay," ang napaani Agapito sa akin. "Hindi niya ito nabuo. May nagbigay sa kanya. Bakit Agapito? Narinig mo na ang tungkol dito?"

Halos mamula na ang magkabilang pisngi sa inis na sabi nito, sandali namang nagulat si Dionne dahil sa nalaman ngunit agad din naman siyang naka bawi. “Wow, is there anything else you don’t own? Isa pa, hindi ko na kasalanan if your people couldn’t focus for watching me, lalong hindi ko na rin problema iyon. I am going back to my room. Chao!” Pilosopo niyang sabi saka padabog na dinampot ang mga gamit at mabilis itong tinalikuran. “Dionne, you are wearing almost nothing, can you at least put on that dress?”

Mahinang d***g ko ng lagyan niya ito ng alcohol, masakit den pala talaga. "Dahan-dahan naman!" "Ako ba yong alcohol?" Pilosopo nitong tanong. Kahit kelan talaga eh! Nagsisimula na ulit akong manggigil sakanya...wait! May bigla tuloy akong naisip! Wala sa sarili akong napangisi dahil sa naisip kong kalokohan. "You look like a stupid, for real." Stupid pala ah! Tignan lang natin kung ano kayang gawing ng stupid kamo!

Nakanguso kong saad. “Edi yung hot pot na kinain natin.” pilosopo naman nyang sagot. “pilosopo.” inirapan ko sya. “Aia, seryoso ako sa sinabi ko sayo kagabi. Pero hindi kita pipilitin kung ayaw mo talaga saakin.” Seyoso nyang lahad.