Pilosopo Tasyo Monologue Script Novels & Stories

Nilingon ko siya para taasan siya ng isang kilay at tinarayan siya. "Kapal," bulong ko sa sarili ko. I'm sure hindi niya maririnig'yon dahil nakasagad ang volume ng phone ko. "Ano bang ginagawa mo rito?" "Hmm.... This is where I live so, I'm here?" pilosopo niyang tugon. Aba, namimilosopo pa!

Tinaas ko ang aking kanang kilay upang ipakita sa 'kanya na hindi ako natutuwa sa ginagawa niya. "Ano sa tingin mo?" balik na tanong niya sa 'kin. Naiinis man subalit pinili kong umaktong kalmado at normal. "Pwede bang 'wag kang pilosopo? Kinakausap kita ng maayos," inis na turan ko. Ang ayoko sa lahat ay 'yong kinakausap ko ng maayos tapos pipilosopohin ako! Kahit sino naman siguro maiinis dahil sa ginagawa niya sa 'kin eh.

“Sige, umuwi na kayo para makapagpahinga kayo ng maayos. Iuuwi na namin si Plato ngayon. Nagsisimula na siyang makatulog." Habang nasa kotse, nilamon si Jackson ng kanyang emosyon at tinitigan niya si Tiffany. Kasunod nito ay kaawa-awa niyang sinabi, “Pwede bang huwag mo akong ipahiya sa public? Hindi importante kung sa bahay mo ako tino-torture, pero bakit mo naman ito ginawa kanina? Paano ko haharapin ang mga magulang ko? Ano bang pumapasok sa isip mo araw-araw?"

Kahit kailan talaga, Anya, hindi mawawala ang pagiging pilosopo mo kahit nag-aagaw-buhay na sa sarap ang kaluluwa mo. Nangiti si Lucas, isang pilyong ngiti na ngayon ko lang nakita sa seryosong mukha niya. Bago pa ako makahinga, naramdaman ko ang pagpalit niya ng diskarte. Iniangat niya nang bahagya ang kanyang katawan, habang ang isang kamay niya ay nanatiling nakahawak sa aking hita para hindi ko maisara ang aking mga binti.

Tinulak niya ako at walang sabing pumasok siya sa loob ng bahay. “Excuse me? Sino ka?” habol ko sa kanya. “Ako ang dapat magtanong niyan,” mataray niyang sagot. “Hindi mo ba ako kilala?” “Kung kilala kita, hindi ko na sana tinanong kung sino ka.” “Pilosopo." Itinaas niya ang kamay niya—may singsing. “Now, kilala mo na ba ako?” “Hindi pa rin,” sagot ko. “Wala namang pangalan iyang singsing mo, eh.”

paliwanag nito sa amin Nakaramdam ako ng luwag sa loob dahil ibig sabihin lang nun, wala ng video si Faith pero alam ko na hindi ito sapat para mawala ng tuluyan ang trauma na nangyari sa kanya. “Salamat Pollux! Maaasahan ka talaga!” puri ni Tito Zues sa kanyang tauhan “Hindi pa po ba natin itutumba yung mga nasa baba? Gigil na gigil na si Castor!” nakangising sabi nito kaya naman binalingan kami ng tingin ni Tito Zues

“Syempre matagal na yung kinain ng uod ang katawan niya, Boss. Malay ko ba kung sino ang sumundo sa kanya. Si San Pedro ba o, si Lucifer.” “Tangina mo, talaga!” Binatukan niya ito. “Aray.” reklamo nito habang himas ang batok. “Alam mo, nagtataka na ako sayo. Simula paggising ko napapadalas na ang pagiging pilosopo mo!” Singhal niya rito.