Please Be Careful With My Heart Novels & Stories

Is it for publicity? I shouldn’t lower my guard. I need to becareful. “Sorry but I have an appointment.” Palusot ko kahit wala naman. I need to avoid situations like this lalo na ngayon dahil wala pa akong plano. Paano nga naman ako magkakaplanokung until now gulong-gulo pa din ako sa nangyayari sa akin.

Bumangon ako at kinuha ang kaha ng sigarilyo at sinindihan ito saka ako napahilamos ng mukha, wala akong ginagamit na proteksyon. Baka mabuntis si Heart masyado pang maaga pero gusto ko na magkaroon kami ng anak pero dapat naka plano kaya dapat mag-ingat na ako ngayon. Bukas ay dadalhin ko siya sa doktor para malaman ko kung ano ang pwede kong gawin para hindi kaagad na mabuntis si Heart. Sa paglipas ng mga araw ay madalas ng magtanong si Heart tungkol sa kanyang ina pero ginagawan ko ng paraan para mabaling sa ibang bagay ang atensyon niya.

Hindi ko alam kung bakit lumabas yun. Pagkatapos, tinapunan ko ng tingin yung tray. Isang baso ang nabasag. Dati, automatic kong iisipin Sayang. Careless. Pero sa pagkakataong ito, hindi ko na inisip yun. Ang importante, hindi siya natapilok pababa. “Be careful next time,” sabi ko na lang. At agad akong tumalikod. Kung hindi ako lalayo, baka mas makita niya pa yung… pagkalito ko.

Sa susunod ay dapat na mas maging maingat pa ako dahil baka ay pagdudahan ako ng mga kasamahan ko. Corazon

Gumalaw ang kamay nito, nanginginig na inilapat sa tapat ng dibdib niya. “Use this.” Mahina nitong tinutusok-tusok ang dibdib niya. “Minsan, mas nagiging malinaw ang lahat kapag puso kaysa sa utak ang ginamit. When your mind is in doubt, trust me, apo, the heart can never go wrong.”

lintik! "I guess you have no idea about his condition but don't worry he is fine now and please as soon as his parents arrives tell them to meet me at my office" tinapik tapik niya ang balikat ko..,tila doon lamang ako nakahinga ng maluwag matapos kong marinig na okey na si Jasper...,nagiguilty ako dahil sa pang aaway ko sa kanya kanina. "But be careful next time okey? his heart is getting weak kaya please avoid arguing with him baka sa susunod hindi niya na kayanin" sabi niya at tuloyan na akong iniwan..

He slightly bowed at me. Well, mukha namang sincere ‘yong paghingi niya ng tawad sa’kin pero hindi ko na siya tiningnan pa. “Apology accepted but next time, you have to do these three things. First, do not let someone stab you in the back. Second, do not trust people so easily. And lastly, do not ever let love win over you. Kaya utak ang mas mataas kaysa sa puso, utak ang mas gamitin mo… utak ang mas pakinggan mo.” Those were my last words before I left him all alone in the Music Room.

Noong muntik na akong mamatay limang araw na ang nakakaraan, si Daiki lang ang nandoon at nagsabi na takot siyang mawala ako. Caring is bothersome. That’s the greatest learning that life has bestowed upon me. Na dapat pala kapag magpahalaga ka, dapat pili lang, hindi lahat. Be kind to everyone but care for few. Tumulong ka hangga’t makakaya mo pero huwag mong kalilimutan ang sarili mo. Marunong kang umintindi ngunit kapag hindi kana iniintindi, huminto kana. At higit sa lahat, hindi lahat ng taong papahalagahan natin ay pahahalagahan din tayo.

May kung anong seryosong tingin sa kanyang mga mata. Habang magkayakap pa rin kami, mahina siyang bumulong sa akin. "Anak... kahit nasa bahay ka na, huwag mong iisipin na ligtas na ang lahat." Napatingin ako sa kanya. "Dad?" Bahagya siyang tumango. "Be careful. Huwag mong ipakita sa kanila na alam mo na ang lahat." Nanatili akong tahimik.

Pinatagpo nito ang aming mga tingin. "Pakiusap, gamitin mo ang iyong mga mata sa mabuti, babe. Hindi lahat ng nakikita ng mata ay tama. Instead, use your heart. Huwag pairalin ang konklusyon na siyang maging dahilan para mamuhi ka sa'kin. Mostly, ganyan ang mga babae, sad but true," seryosong saad nito sa akin.