Poem About Country Philippines Novels & Stories

Abby's POV: The hotness of the wind is the one who welcomed me the moment that I got out of the plain. The noise of the people around me cannot distruct my thoughts that is flying. The smile in the faces of my kababayan are very natural and transparent. I miss this feeling. A feeling like finally, I'm home. "I miss you Philippines." mahinang sambit ko. "Na miss ka rin niya anak, huwag ka mag-alala." bulong ni mom na hindi ko namalayang nasa likuran ko lang pala.

Napailing ako sa sarili kong isip. Ano ba itong iniisip ko? It’s been a long time since I last heard Sylaila’s name in my life, but why in these past few days, does it seem like she’s on my mind more often? Maybe it’s because I’m back here in the Philippines. “Where are your parents?” tanong ko kay Isla. “My papa is there,” sagot niya habang nakaturo sa may palengke. Susundan ko sana ng tingin nang biglang may mabilis na yabag na lumapit sa amin.

Sa huli, sinabi niya sa anak,, "Eli, huwag mag-alala. Mabuti ang kalagayan ni Mommy dito sa Pilipinas, ikaw ,magpakabait ka diyan." "Ang lugar ba na iyan ay tinatawag na Philippines?" Lumaki si Eli sa ibang bansa at hindi pamilyar sa mga pangalan ng ibang bansa. "Opo, dito ako lumaki. Napakaganda ng lugar na ito. Lalo na sa lugar kung saan ako naroroon, ang Rizal." nakangiti niyang sabi. Biglang kumunot ang noo ni Eli, saka nagtanong, "Rizal? national hero siya ng Philippines? bakit siya naging lugar?"

Ba't hindi ko makita ang sa kanya? Dammit. Effing shit and biscuits. Tumingala ako sa langit at mainit ang syudad rito kumpara sa pinag-galingan ko. It reminds me that I'm in the Philippines, and the tropical weather brings me joyful memories. "I would love to drink an unlimited beer after this, Reeve. Effing dammit. Ang init!"

Napailing na lang ako. Hindi na siya nagsalita nang magpatuloy ito sa pagmamaneho, habang ako ay bumalik sa tingin sa labas. Hindi ko tuloy maalala ang probinsya namin. I hate coming here in the Philippines because of what happened, but I miss my hometown.

Gusto ko lang masala ang lahat ng tatawag sa akin dahil siguradong si Dylan ang tatawagan nila kapag hindi ako sumagot. “Have you heard yourself, Jerusalem?” mangiyak-ngiyak na wika nito. “Have you forgotten that there’s no safe place in the Philippines? Or have you forgotten where your Mama and Papa died?” Doon nagdilim ang mukha ko. I suddenly remembered everything. How could I ever forget what happened?

Nagising ako sa ingay ng tao at mahinang tampal sa aking pisngi. Agad na tumaas ang kilay ko ng masilayan ang pagmumukha ng taong gumigising sa akin. Umayos ako ng upo at bahagyang tumagilid paharap sa bintana saka tahimik na inayos ang sarili. Honestly speaking, hindi ko kagustuhan ang umuwi ng Pilipinas. But do I have a choice? Gusto ko mang mag-paiwan ng Australia ay hindi pwede.

Hindi naman niya maiwasang hindi tumingin sa bawat nadaraanan namin. "Mommy all buildings here is so high just like in London!" mangha niyang sabi. "Yes baby, halos pareho lang naman pero mas marami kang makikitang building sa other country unlike here. Dito pa lang sa Manila ang maraming building because this is the capital of the Philippines, that's why." pagpapaliwanag ko naman sa kanya. "Pero may building rin po sa ibang place dito sa Philippines?" "Off course baby."

Lalo na si Liam. “This is exhausting!” Speaking of the devil. Umupo si Liam sa couch at napahilamos. “I miss going to the club. I hate it here. All these girls are making me sick!” Tinignan niya si Liam at napailing. “Vy predpochitayete Filipinas belym?” [translation: Do you prefer Filipinas over whites?] Umismid ang kanyang kaibigan. “Filipinas knows how to ride it better. And besides, I love my country so bad, bruh. I want to go back.”

After 5 years... ALANIS POV I smiled and took a deep breath, I'm already here in my home country, The Philippines. It's been 5 years since I was here. Alam ko na marami nang nagbago dito sa Pilipinas. The structures, people, location and persons changed. Sobrang dami nang nagbago sa akin. I'm a fully grown woman at mayroon nang maipagmamalaki.