Poem About Darkness Novels & Stories

Dark's Point of View I didn't know that this day would turn out so beautiful and breathtaking. It was a kind of feeling that I never thought that I would feel in the deepest part of my soul and cold heart. It was just, I thought that I would forever be trapped in the excruciating past where everything was damn broken and totally dark. Blood and no miracles. But this woman besides me, painted my life again with colors that I never thought that I would see with my very own eyes.

Yung mga ilaw sa paligid, nagiging maliliit na puting tuldok, palayo nang palayo, hanggang sa halos wala na akong makita. And then, darkness completely swallowed me.

Ang puso ko rin ay patuloy sa mabilis na pagtibok. "Hey, what happened? Why are you shaking, honey?" hinaplos nito ng masuyo ang likod ko habang tinatanong ako. "B-bakit ang dilim-dilim ng silid at ng buong paligid? I-I'm afraid of darkness. Hindi ako makahinga, Alex. Hindi ako makahinga. Ayoko ng madilim... Ayoko sa madilim... Please, I don't want darkness..." My tears begin to fall. Naninikip ang dibdib ko at halos hinahabol pa rin ako ng aking hininga.

Ito na yata ang isa sa pinakamemorable na pangyayari sa buhay niya na kahit lumipas man ang maraming taon, babalik-balikan niya. The darker shades of Rain are slowly fading and it's replaced by the bright illuminating light for their future ahead...

Hindi niya maaninaw ang kabuuang ng silid dahil sa madilim ang paligid at ang kurtinang nakasabit sa bintana ay nahaharangan ang munting liwanag na nagmumula sa buwan at bituin. Pero sa tingin niya ay mas malaki ang silid na ito kumpara sa silid nilang mag-asa. Halos dalawang silid ang katumbas nito. Napatili siya nang maramdamang may sumaklit sa baywang niya at mula sa likod niya ay mahigpit itong yumakap sa kanya. "Why do I have to scare you before you obey me ?" malamyos na wika nito habang nakayakap sa kanya at nakatapat ang labi sa tainga niya.

Tears formed around my eyes while I'm trying to gather all my courage to kill him but I couldn't. Sa huli ay bigla kong nabitawan ang baril kaya nahulog ito ng tuluyan sa sahig. I pushed him hardly but he did not even move. "Kill yourself!" Because I can't kill you. "Light's off," he murmured and the whole room went dark. Napasinghap ako nang hinigit niya ako palapit sa kanya. At ang sunod kong naramdaman ay ang malambot na bagay na dumampi sa mga labi ko.

She hated him for making his siblings feel useless. Madilim ang paligid, walang kahit na anong ilaw maliban sa maliit na lampara na malapit sa kaniya. Ramdam na ramdam ni Aoi ang lamig ng sahig at kasabay nito ay ang paglakas ng kaniyang pakiramdam. The room was full of darkness; only the lamp flickering in the dark was the only thing he could see.

KINABUKASAN, tinanghali nang gising si Dark, pagmulat ng kaniyang mga mata ay bumungad sa kaniya ang kulay ng kisame. Paglinga niya ay kaagad niyang naiharang sa mukha ang sariling kamay nang tumama sa kaniyang mga mata ang sinag ng araw na nagmula sa nakabukas na bintana. Bumangon siya ngunit, bahagya siyang napainda dahil, sa sakit. May benda ang beywang niya nang tingnan niya ang sarili.

Galit na galit niyang pinagbabaril ang lahat ng tauhan ni Alleyah. Tinakpan ko ang dalawang tenga ko nang marinig ko ang sunod-sunod na putok ng baril. I really hate ruthless people, deadly weapons, and dangerous lives. Hindi ko masikmurang tingnan ang mga nagkalat na dugo sa sahig. Napansin naman ni Nadivar na nahihirapan akong huminga kaya mabilis niya akong nilapitan. "Calm down, Vela. I'm here," malambing nitong sabi.

What a journey it has been. I have been to sorrow. I have been to bliss. Where I'll be tomorrow. I can only guess.Through the darkest desert.Through the deepest snow. Forward always forward, I go. What a journey it has been. And the end is not in sight. But the stars are out tonight. And they're bound to guide my way. When they're shining on my life. I can see a better day. I won't let the darkness in. What a journey it has been. Forward, always forward. Onward, always up. Catching every drop of hope. In my empty cup.