Poem About Eyes Novels & Stories

At doon, doon nagtama ang kanyang mga mata sa madilim at malalim na tingin ni Elijah. Isang tingin na parang kayang lunukin ang lahat ng ingay, lahat ng sakit, lahat ng kaguluhan. Sa mismong sandaling makita niya ito, parang nabura ang lahat sa kanyang isipan. Walang boses. Walang galit. Walang takot. Tanging siya lang. Ang mga luhang matagal nang nagpipigil sa kanyang mga mata ay biglang pumatak. Sunod-sunod, parang mga perlas na napigtas ang sinulid.

Nakikita kong nagkaroon ng pag-asa ang bawat kinang ng kanyang mata. Mayamaya ay nagtama ang tingin namin. Pandalian kaming nagkatitigan at mayamaya ay nagkapalitan kami ng ngiti. We both giggled as we look up and closed our eyes. Dinadama ko ang bawat patak ng ulan na pupatak sa aking mukha.

“Bakit sa ibang hagdan ka dumaan?” I shrugged my shoulder, and smiled. Pareho na kaming nauulanan. “Wala lang,” I answered, and continue walking. “I was curiosed kaya doon na ako dumaan. Hindi ko alam na may super power ka pala,” Tumawa ako. “Sa singkit mong yan, nakita mo pa ako?” "Ugh, why do people expect that I can't see clearly just because I have small, almond-shaped eyes? Dude, I may have small, cute, narrow eyes, but I can definitely see the world."

His eyes—those same eyes that once burned with pride, fury, and pain—were now filled with something else. Paglapit ko, hindi siya kumurap. Walang ibang mundo, kundi kaming dalawa. At nang humakbang na ako sa gitna ng mga taong mahal namin, ramdam ko sa bawat yapak ang kasaysayang binuo namin. Mga sugat na hinilom. Mga luha na naging halakhak. Mga kasalanang napatawad. Mga paninindigang hindi na binitiwan.

Hindi kasi niya maiwasang isipin na kaya dinidistansiya nito ang sarili sa kanya ay dahil sa nawawala na ang pagmamahal nito sa kanya, na pinandidirian na siya nito ngunit parang imposible naman iyon dahil kapag tumitingin ito sa kanya ay nakikita niya kung gaano kalaki ang pag-ibig nito sa kanya. Hindi nga ba eyes are the window of the sould. Sa kaisipang may amnesia siya pero nagawa niyang maisip ang quote na iyon, parang gusto niyang matawa ng husto. Natigilan lang siya nang makita niyang titig na titig ito sa kanya na parang may gustong itanong. Well, parang gusto nga rin niyang itanong dito iyong tungkol sa boses ng batang babae na narinig niyang tumawag sa kanya ng Mommy.

Nagtama ang aming mga mata at iyon na ang pinakamagandang tanawin na nakita ko sa buong pagtatrabaho ko rito. As our eyes met, I felt safe from what happened. As our eyes met... I got bothered to the fact that my heart starts to be abnormal as those sincere eyes are capturing my soul.

His presence screams power and his calmness seems dangerous. Habang naka tingin ako sa kanya ay naramdaman niya atang nakatitig ako sa kanya kaya lumingon siya saakin. His lifeless eyes met mine, we locked eyes and I felt shivers down to my spines and this is not good. That lifeless pair of cold brown eyes are like a syringe with anesthesia that injected throughout my body, now I feel numb! I can compare his eyes with a tranquility land, calm yet very dangerous.

Nang mas tumaas pa kami ay nagsimula na akong malula kaya ipinikit ko na ang mga mata ko. “Open your eyes, Love,” narinig kong sabi ni Abe mula sa suot kong headset habang bahagya niyang inilapit ang balikat niya sa akin. Idinilat ko ang mga mata ko at namangha ako sa nakikita kong karagatan. Asul na asul pati ang kalangitan. “The ocean and the sky remind me of your eyes,” narinig kong sabi ni Abe dahilan para bawiin ko ang mata ko mula sa labas ng chopper pabalik sa guwapo niyang mukha. “They always calm my heart and mind.”

Nararamdaman ko na naman ang pagpapawis ng kili-kili ko kahit malamig dito sa labas. “If you’re talking to me, don’t even think about looking away. Look into my eyes, baby. I absolutely crave those mesmerizing eyes of yours. They’re pretty damn addictive. So, yeah, make sure to give me a good dose of eye contact. Do you understand, hmm?”

Damn this alak! How can a man like him fly me to heaven just by doing nothing? How the hell can this delicious-looking man drown me with his mangrove-colored eyes? Ang dumi-dumi tingnan ng mga mata niya, but I am rather coming clean marahil sa mga iniisip ko. His eyes… Pale green like swamp waters. The surface is impenetrable, like the way he stares at me. But they are nature. He is nature. Calming in a deep sense. Comforting in an intoxicating way.