Positive Thought For Today Novels & Stories

Today is my Freedom day and Heartbroken Day at the same time. Umulan ng gabing iyon at hindi naman ako natinag sa ulan. Gusto kong maramdaman ang pakiramdam ng isang nilalamig at baka pag pumanaw ako today magpahanda siya ng isang piging. Gusto kong tumawa at maging masaya dahil hindi ko na kailangan pang paibigin dahil sa huli ako ang talo at ako ang taong iiwas at lalayo.

Biglang bumilis nang bahagya ang tibok ng puso niya. Mabilis siyang luminga sa paligid bago hinugot ang sulat. Binuksan niya iyon. Good morning, Elise. Una sa lahat, hindi kita niloloko. At hindi rin ako bored na naghahanap lang ng mapaglilibangan. I write to you because I want to. So please, bawasan natin ang overthinking. Since mukhang kailangan mo ng motivation today, may nahanap akong advice para sa'yo:

At siguro ay tama siya, dapat ko na rin muna sigurong unahin ang sarili ko sa ngayon. Dapat ko munang hanapin ang sarili ko at baguhin iyon. Habang tumatanda ay mas marami pang bagay ang kakamulatan ko at matototohan kaya pipilitin ko munang maging masaya sa kung anong meron lang sa amin ngayon, sapat na iyon.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

May umuubo o kaya nagtatapon ng basura. Kung titingnan ang lahat isa lang itong normal na senaryo kung saan parang walang kung anong kakaiba. Simple at walang makikitang nakakapagtaka pero alam niyang may hindi tama at iyon naman ang ayaw na niyang alamin pa. Hindi sa wala siyang pakialam pero gusto niya ng peace of mind. Ayaw niyang mag-isip ng kung anong magbibigay ng negative vibes. The more na positive kasi ang iniisip niya, the more maiiwasan ang negativity sa buhay para makapag-isip ng maayos at makakuha ng blessing.

Nagbuntong hininga Naman ako. "Basta Calohi huwag kang mag isip ng negatibo a' malay mo may blessings na dumating na parehas kang bigyan ng dalawang pinag pipiliin mo o, diba edi solve ang problema, basta mag isip ng positibo lang" nakangiting saad nito na tila ay pinapalakas ang loob ko, kaya ngumiti na lang din ako sakanya. Mapalad parin talaga ako kahit papaano dahil magkaroon ako ng kaibigan na positibo palagi kung mag isip kahit nasa sitwasyon na sobrang hirap.

Yung mga gabi na umiiyak ako mag-isa dahil iniisip ko kung handa ba talaga ako. Pero ngayon, lahat ng takot na ‘yon ay napalitan ng pag-asa. “Thank you,” bulong ko kay Adrian. “Para saan?” tanong niya. “Para sa lahat. Para sa pagtitiwala na darating ang araw na ‘to kahit ako mismo nagduda.” Hinalikan niya ang kamay ko. “Thea, this is just the beginning. We have a family now. And I’ll be here every single day for you both.”

Napagtanto ko na ang pag-iisip sa kung ano ang maaaring mangyari ay makakabawas lamang sa kagandahan ng kung ano ang mayroon ako. One evening, as the sun painted the sky with hues of orange and gold, I turned to Sheena, my heart overflowing with gratitude. "Thank you for never giving up on us, Sheena," I whispered, my voice filled with genuine affection. "You've shown me a love that I never thought possible, and I am forever grateful for the journey we've taken together."

Ang motto ko sa buhay, Kung hindi mo kayang maging maganda, edi manggulo ka nalang, at least mapapansin ka pa rin. “Nay Berta, positive vibes lang tayo, baka malas kapag tahimik ako sa umaga!” sagot ko habang todo linis sa sala. “Kung hindi ka lang bago rito, baka nasandok na kita.” Napangiti ako. Ganyan kami ka-sweet dito. Everyday may threat, pero with love.

A decade or so has passed yet you feel the connection. I was told one day by a nice every time you smile at someone, it is an action of love, a gift to that person, a beautiful thing. Sa sobrang pag-iisip ko? Hindi ko naramdaman ang pagsikat ng araw. Nalaman ko na lamang na nag-susumigaw ito ng may munting liwanag ang sumilay sa paningin ko. Morning is a sign of GOD's great love for us. Let's be thankful for it. Give thanks with a grateful heart.