Predestined In Tagalog Novels & Stories

Bakit kaya? Angela Patricio's POV (30 minutes before meeting Anghel Soriano) I am nervous at same time excited. Who wouldn't be? The school's hottest heartthrob, Archangel Soriano invited me for lunch. (P.s. Archangel is pronounced in Tagalog so it will be read as Arkanghel. 😊) I don't know why but I am excited. Kitang-kita ko ang inggit sa mga mata ng mga bago kong kaklase. Like the hell I care. Mas importante sa akin ang pagkikita namin ni Archangel Soriano.

“Parehas pala tayong walang alam, parehas nating hindi inaasahan ang mangyayari…” “But I believe we are both destined… hindi ko pinagsisisihan na ikaw ang nakasama ko nang gabi na ‘yon…” doble ang kahulugan ang sinabing ‘yon ni Giovanni, dahil ang goal niya ngayon ay hindi matuloy ang plano ng kaniyang ama. “And I want to marry you…”

sabi nito. Inirapan ko lang siya bago sundin ang kaniyang utos. Nakatingin ako sa dinaraanan namin habang nagda-drive siya. Gandang-ganda talaga ako rito sa Palawan. Isa ito sa lugar na gusto kong pagtayuan ng bahay ko sa susunod. "Your mother is looking for you..." Napabaling ako kay Carlo nang bigla itong nagsalita. "D-Did you tell them?" Tanong ko.

Dahil tagong-tago at isang misteryo ang katauhan nito. Huminga ako ng malalim. This man is unpredictable, yet mysterious. Okay, Tina. Nakapag-desisyon na ko. Kikilalanin kong maigi ang mokong na 'to na daig pa ang babaeng mag-m*****a. Pagpasok ni Fiandro sa kanyang kotse ay doon ako nagpatuloy na naglakad ng taas noo. Parang may ipinagmamalaki sa itsura ko.

Kakababa ko pa lang para sana mag-agahan pero mas mauuna yata ang sermon ko ngayon. "Your nothing without your surname, Mr. Dela Vega." Ang sakit-sakit marinig mula sa kanyang sariling ina ang mga katagang 'yon. Yumuko ako para itago ang matinding pagkapahiya at ang walang katumbas na pagkabigo.

At ayun nga tinawanan na ako ng gaga saka tiningnan na ako nang mapang-asar ngayon. Ano na naman ang iniisip nito!? "Don't you think it's fate?" tukso niya. Napakunot-noo ako. "Na nakadestined talaga na matalo kayo, kasi you know? It's time for your lovestory--Aray! Ang sakit no'n ah!" Napalayo siya sa akin ng paluin ko siya sa kamay.

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

paliwanag ni Maya. "Hindi na kailangan, Maya. Sapat na si Peter. Isa pa, hindi naman tayo magtatagal rito. Kapag nakadesisyon na si Kuya Gavin na umuwi na, uuwi na agad tayo." "Peter is... well he's Peter pero iba si David. He likes you, Gracie!" sagot ni Maya.

Nakakatakot naman suotin 'to sa public baka bigla akong mahold up nito. "KAYO AY BINABASBASAN NA NG DIYOS BILANG MAG-ASAWA. MAHALIN NG LUBOS ANG ISA'T-ISA, HUMAYO AT MAGPAKARAMI." Bigla akong natawa sa sinabi ni Father. Ang dami na kayang tao sa mundo. Baka wala na ang ibang matulugan 'pag nagkataon. Magkahawak kamay kaming dalawa ni Darrel habang nakatayo na nakikinig sa huling sinasabi niya. Patapos na yata, mabuti naman.

panimula ko. Kung nakakain lang ang matatamis na salita, Baka matabang-mataba na ako ngayon. "Pangatlo, Dapat caring. Kung kaya mong alagaan ang sarili mo, Dapat kaya mo din akong alagaan at ang mga magiging anak natin. Pang-apat, Dapat may takot ka sa Diyos dahil kung hindi, Salamat na lang sa lahat-lahat. Pang-lima, Dapat marespeto, Kung kaya mo akong respetuhin, Dapat kailangan mo ding respetuhin ang mga magulang ko kagaya ng pagrespeto mo sa akin. Dahil, sila ang pinaka-nakakakilala sa akin. Panghuli, Dapat, Mahal natin ang isa't isa. Hindi pwede yung one-sided love dahil bakit magpapakasal ang dalawang tao kung hindi naman pala mahal yung isa't isa hindi ba?" paliwanag ko.