Novel & Cerita Present Flowers

Pero paano naman nga ba siya hindi magiging masaya na may kasama pa na pagkakilig kung umaga pa lamang ay isang bouquet na ng pulang rosas ang aabutan niya sa kan’yang lamesa pagkapasok niya? And of course, the flowers came from Axel, who was not even in the office today but still managed to bring the flowers personally to her office before doing his field work. Paano ba naman siya hindi lubusan na mahuhulog sa mga pagpapakilig na iyon?

Pagkapasok kasi nila ay kita na nya ang nakakalat na rose petals sa sahig at amoy nga sa buong silid ang mabangong amoy nito. Agad na nga silang lumapit sa table na naroon at inalalayan pa nga ni Greg na maupo ang dalaga. Inililibot naman ni Jenny ang kanyang paningin at manghang mangha nga sya sa lugar dahil napakarami din talagang mga bulaklak sa paligid nila at mga scented candle. "Flower's for you my dear," nakangiti pa na sabi ni Greg kay Jenny habang inaabot dito ang isang bouquet ng nga bulaklak.

tanong ko. “Eto po, baka magustuhan ninyo.” Ipinakita niya ang pink bouque na may ibang bulaklak. Elegante ang itsura ng bouquet. “This bouquet, crafted with soft pink roses and delicate pink carnations, radiates love and tenderness… we accented this with sprigs of fresh greenery and dainty pink berries, because it's a symbol of gentle affection, pure intentions, and heartfelt admiration. As you can see po, hindi pa sila fully bloomed, each bloom seems to whisper the words, 'Will you be mine forever?' making it the perfect floral companion for a moment as meaningful as a proposal.”

masayang sabi ng pinsan niyang sampung taong gulang habang nakadapa sa gilid ng mesa, panay singhot pa. “True! Kahit ako, may mga first time akong makita rito. Imported at mahal ang mga ‘yan, halata naman agad. Hindi basta-basta,” sabi ni Cheryl, halatang natutuwa rin. Nilapitan ni Danica ang bouquet. Puro deep rose-red roses ang pinaka-highlight, hinaluan pa ng iba’t ibang rare flowers na kapareho ng shade. May mga green accents na nagbigay contrast kaya sobrang ganda ng layers ng kulay. Ang intense ng dating—confident, matapang, parang aura ng isang heroine.

Ang galing kasi may pa-free coff*e pa sila. Naglakad-lakad na kami sa loob at hindi ko mapigilan ang paghanga sa ganda ng mga bulaklak na nasa paligid. “They’re beautiful,” sabi ko habang hinihimas ang petals ng isang kulay lilang bulaklak. “What kind of flowers do you want for your bouquet?” tanong na ni Mama Franceska sa akin. Napaisip ako sandali. “I want something classic pero elegant. Maybe white roses mixed with peonies and a touch of baby’s breath.”

Ito na yata ang pinaka totoo kong ngiti sa araw na ito. "That's a Poet's narcissus or known as Pheasant's eye. It's a late flower specific to daffodils that we see in springtime. That flower represents rebirth and new beginnings but for me, it means begin again. That's a special kind of flower madam but since it holds a deep meaning, it is a rare item that not everyone knows of. It is also a bit expensive unlike the others. But that could be arranged, would you love to have some ma'am?" Tumingin sakin ang babae at nakangiting tumango. Pagkaalis ng babae dala-dala ang nabiling bulaklak na binili ay siyang dating ng dalawang lalaki papasok. The door chimes upon entering the shop.

Pinuntahan ko ang florist na malapit lang sa penthouse. Tatlong bouquet ang binili ko: Para kay Mom – white tulips, paborito niya. Para kay Maricar – pink roses at baby’s breath, dahil princess siya ng bahay. Para kay Ellie – sunflower, para sa madalas niyang lungkot. At habang nasa kotse, hindi ko maiwasang muling titigan ang bakanteng upuan sa tabi ko. “Jasmine... sana lang... hindi kita sinaktan kahit sa paraan ng pananahimik ko.”

sabi ko na nagdadalawang isip pa kung tatanggapin ba ang mga bulaklak o hindi. "Pakipasok na lang puwede sa loob ang mga iyan, maraming salamat," sabi ko pagkatapos pirmahan ang delivery form. Agad naman silang pumasok sa loob bitbit ang iba't ibang flower arrangement na karamihan ay mga fresh red at white roses na may kasamang carnation at babies breath. Sumunod din siya sa mga ito at iginiya ang daan patungo sa loob ng mansyon.

Pero may something kay Drifter na nagpaparamdam sa akin na okay lang maging totoo. Drifter: “Really? How come no guy has ever given you flowers?” “Probably because I was never taken seriously in that way. I was always the funny girl, the cool friend, the temporary adventure… but not the woman who inspires romantic gestures. You know? Flowers are for when someone wants to show that their feelings are special and meaningful.” Drifter: “That’s impossible. Any man who doesn’t see that you deserve flowers is missing a huge opportunity. Sometimes the simplest gestures are the most meaningful.”

Doon, sa mismong may waiting area ng mga delivery riders, may isang lalaking naka-uniform ng flower shop na may dalang bouquet na parang sinadya talaga para sa pelikula. “Miss Calista Oraba po?” tanong ng rider habang nakangiti. Hawak niya ang isang bouquet na may halong sunflower, daisy, lavender at eucalyptus—yung tipo ng bouquet na hindi sobrang engrande pero ramdam mong may laman. Kulay dilaw, lila at puti, simple pero ang ganda, parang sumisigaw ng liwanag sa gitna ng simpleng araw. “Ako po,” sagot ko, naguguluhan pa rin. “Sino po ang nagpadala?”