Princess Bride Novels & Stories

Muntik na siyang tamaan ng matalim na espada ng prinsipe, mabuti na lang at nailagan agad ito ng prinsesa, ngunit makalipas ang ilang minuto ay napunta kay Prinsipe Zeus ang swerte nang napatalsik niya ang espada ng kapatid na tumilapon sa kinaroroonan ng mga manonood. Gayun pa man ay patuloy na lumaban kahit walang armas ang prinsesa. Kahit walang gamit na espada ay nagawa pa ring dominahin ni Prinsesa Alora ang takbo ng laban subalit likas na malakas ang prinsipe kaya napatumba niya ang

mother: answered the Prince, 'l have lost my sweet shepherdess, but I am determined to find her again, though I should have to traverse the whole world in search Of her. 'GO that way, my son: said the Old woman, pointing towards the path that led to the castle. 'l have an idea that you will soon overtake her,' The Prince thanked her heartily and set out. As he met with no hindrance, he soon reached the enchanted wood which surrounded the castle, and there he thought he saw the Princess Sunbeam gliding before him among the trees, Prince Peerless hastened after her at the top Of his speed, but could not get any nearer; then he called to her:

bulong nito, halatang nag-pout nang kaunti, pero mabilis ding napawi ang tampo sa excitement. Tumingala si Trixie, parang tinitipon ang mga alaala bago magsimulang magkuwento. “Once upon a time, there was a beautiful princess. She was beautiful, kind, and full of dreams. Tapos… dumating sa buhay niya ang isang prinsipe. Mabait ang prinsipe noong una, and she loved her prince very, very much. Sobrang mahal, na wala na siyang ibang iniisip kundi kung paano niya pasasayahin ang prinsipe.”

I just burped. Sinamaan ako ng tingin ni Ama ngunit binalewala ko lamang iyon. Huwag mong sabihin, masama ding dumighay? “This is my daughter, Princess Ana. Pasensiya na sa dalawang araw na paghihintay, mayroon lamang inaasikaso si Ana na hindi niya maiwan-iwan,” sabi ni Ama at tumingin sa akin, “Hindi ba?”

“Ayokong mapilitang ngumiti sa itlog habang iniisip pa rin ang trauma ko.” Tumawa siya. Hindi yung tahimik lang, kundi yung tunog na halatang genuine. “Dumagsa ba ang media?” tanong ko pagkatapos ng katahimikan. “Oo. Kaninang alas-sais pa lang may nakapuwesto na sa harap ng gate.” “Anong balita sa kanila?” “Exactly what we predicted. The runaway groom, the scandalous mistress, and the billionaire surprise husband. Trending ka ngayon, Celestia. You’re the most talked-about bride in the country.”

Tumahimik si Don Fernando saglit, at tiningnan si Theo bago nagsalita. "Hindi ka pwedeng umalis. We need to plan your wedding as soon as possible," dominanteng sabi ni Don Fernando. Pagkatapos, ipinakita ng wedding organizer ang disenyo ng gown na nakalaan para sa akin. Nanlaki ang mga mata ko nang sinabi niyang ang gown na nasa drawing ang design ng gown na susuotin ko sa kasal namin. Napamura ako sa aking sarili nang makitang maaaring sumilip ang cleavage ng susuot nito. Wala naman akong dibdib na ipagmamalaki.

Hinawakan n'ya na ang laylayan ng belo ko at dahan-dahan na 'yong inangat. Naalala ko bigla no'ng nagtanong ako kay Mommy kung ano ba talaga ang purpose ng belo and she just answer "It is wrapped from head to toe of bride to represent the delivery of an untouched maiden and also to hide her away from evil spirits who might want to take her happiness," Nakatingin lang ako sa mga mata ni Blaze habang s'ya ay nakatingin lang sa likod ko. Ngumiti na lang ako dahil ayokong masira ang dapat masayang araw na 'to.

Ang kilalang malambot na Fairy Prince ay tila tuluyan nang naging isang matatag na Knight sa tabi nito, handang makipagdigma sa buong sistema para sa isang babaeng ang tingin sa sarili ay wala nang halaga dahil sa dumi ng nakaraan. ​Naroon din sa tabi ng counter si Zoe Bree, na sa kabila ng kanyang pagiging "dictator chef" ng kusina, ay may bitbit na ngayon na isang tasa ng mainit na gatas para sa nanginginig na si Spring. ​"Spring," malakas na tawag ni Haven sa dalaga. Ang kanyang boses sa pagkakataong ito ay wala na ang nakatatakot na talim ng isang interogador ng militar.

Ilang sandali pa ay nakarinig siya ng paghikbi sa kaniyang isip at mabilis siyang natigilan dahil alam niya kung kanino galing ang tinig na iyon. "Vrei- Vreihya," kinakabahan niyang tawag sa prinsesa ngunit mabilis na nagkulay pula ang isa niyang mata tsaka ito lumuha nang lumuha habang nakatitig sa magandang larawan ng binibining may kulay pulang mga mata at puting mahabang buhok.

data-p-id=5a99685b325c8c27dc851c66783bf5f7, data-p-id=19c167415af4e83e48520b20cebaacd2, “Mahal, gising.” Niyugyog niya nang mahina ang kabiyak. Unti-unti naman bumubukas ang mga mata ng prinsesa, pero lumaki ang kaniyang mga mata nang makita niya ang prinsipe na may hawak na pana. Nang sundan niya ng kaniyang paningin ang pinupunterya ng prinsipe ay bigla siyang napatayo at inawat ang kabiyak na ibaba ang hawak na pana, ngunit hindi sumunod si Zek sa utos ng prinsesa. Isang grupo ng mga lobo ang nakapalibot sa kanilang dalawa. Kaya hindi naman niya masisisi ang asawa kung ganoon na lamang ang kaniyang reaksyon.