Priorities Quotes Novels & Stories

“Kung ipipilit n’yo ako sa mga babae na hindi ko kilala, walang magandang mangyayari. Hindi ko priority ang love life.” “Eh ano ang priority mo?” tanong ni Storm. “Company,” seryosong sagot niya. “Kailangan ko alagaan ang business. Kailangan ko patunayan na kaya ko. Kapag naging stable ako, saka ko iisipin ang personal life ko.” Nagkatinginan ang mga magulang niya at parehong huminga nang malalim. “Hindi ka na bata,” sabi ng ama. “Pero hindi rin ibig sabihin tatanda ka nang mag-isa.”

Nakapikit si Timothy, pero ang luha nito ay patuloy pa din sa pag-agos. Kinuha niya ulit ang dalawang kahoy niya at binalik na sa dati na ordinaryong kahoy na lang. "Walang madali sa mundo, Timothy. Maghihirap ka muna at luluha ng madami, bago mo makamit ang gusto mong tagumpay. Kung lagi mong babantayan ang ibang tao ibig sabihin mas priority mo sila —hindi ang sarili mo."

Not a priority... Mabilis nga talaga ang pangyayari sa pagitan naming dalawa ni Alexis. Pero hindi naman siguro batayan 'yon para hindi ko malaman kung ano nga ba ang priority niya sa ngayon. Hindi rin 'yon batayan para hindi mapasama sa mga priority niya ang bumuo ng isang pamilya. "Sana isama mo rin sa priority mo ang pagkakaroon ng sariling pamilya, hindi kasi madaling bumuo-"

Nagsalita ako. "Isiah. I hope you'll understand me. I need this. I need to settle mom first. Bago tayo!" Paliwanag ko dito. "Pwede mo naman pagsabayin." Tinignan niya ako na may galit sa mata. Napa buntong-hininga ito. "Puntahan mo na lang ako, paghanda ka na. Pag ako na ang priority mo," sabi nito, iniwan niya ako sa kinauupuan ko na nakatitig sa kawalan.

natawa na naman ako sa sinabi niya. “Yeah sure, busy na talaga ang lalaki na yon kaya kahit sa akin ay minsan na nga lang nagpaparamdam,” sumbong ko. "Ganon talaga kapag may priority na sa buhay, bumalik siya sa mundo niya kaya as sister or brother pa yan ay support ako sa kanya. Nah! Hala see you around my dear at naghihintay na ang isang clients ko, ayoko pa naman na tadtarin ako ng maraming message sa phone ko, nakakapagod magbasa kaysa magdelete.” Aniya kaya wala akong magawa kundi ang magpaalam na rin kami sa kanya.

"Hindi mahalaga. Hindi naman ako nandito para ipaalam sa iyo. May prayoridad ako, at kailangan mong magbigay-daan kahit ayaw mo!" Lumingon si Chloe, medyo nalilito: "Prayoridad?" Ang babaeng sales manager sa tabi ng babae ay kalmado ring nagsalita, "**Kailangan naming i-verify ang capital ng mga buyer dito. Hindi kami gumagamit ng first-come, first-served basis. Binibigyan namin ng prayoridad ang customer batay sa kanilang kayamanan." Nang magsalita ang kabilang panig, hindi man lang siya tumingin kay Chloe, at ang kanyang attitude ay puno ng paghamak.

“Tanggalin mo ang pag-aalala mo sa isipan. Ang itanim mo diyan ay magpapalakas ka para sa mas mabilis na paggaling. Huwag mo akong isipin. Huwag mong isipin ang ibang tao. Walang kailangang abandonahin at piliin sa inyo, Jake. Pareho kayong mahalaga, kaya huwag mo akong pahirapan na mamili. Hindi ‘yun importante. Sa ngayon, ikaw ang priority ko…” Kumibot-kibot ang bibig ni Jake habang nakatitig sa mukha ni Gabe. Marami pa siyang nais sabihin. Sa huling sinabi nito na siya ang priority, iyon ang pumigil sa kanya na igiit na abandonahin nito si Atticus. Panghahawakan na lang niya iyon. “Kailangang gumaling ng sakit mo. Kailangan mong manalo sa laban niya sa’yo at narito ako, hindi kita iiwan.”

Napakakumbinsido niyang magsalita kaya agad siyang kinampihan ng mga kamag-anak ko. "Gazini, matuto kang mag-prioritize. Business 'to. Bakit parang hindi mo alam ang mas importante?" "Tama! Noon naman hindi ka ganiyan ka-immature." Hindi na nakatiis si Mama. Hinila niya ako sa isang tabi. "Anak, sumama ka na. Company mo rin naman 'yan. Kapag nalugi, ikaw rin ang maaapektuhan." Sa mga sandaling iyon, pakiramdam ko wala akong kakampi.

"At bakit parang hindi ka naman ata pagod?” "I told you, I have my priorities," bulong ulit niya, bahagya pa niyang niyuko ang kaniyang ulo— dahilan ng halos pagkakadikit ng mga labi namin. "And right now, my priority is addressing my wife's jealousy." "Hindi nga ako nagseselos!" paglilinaw ko agad. "Ang sabi ko, nanliliit lang ako sa sarili ko! Iyon ‘yun…"

nauutal niyang sabi. Bumuntong hininga si Arthuro. "Kahit anong trabaho, pasukin mo na. Baka nag-iinarte ka pa? Ang mahalaga, may kikitain ka kaysa naman tunganga ka lang, 'di ba? Matanda ka na eh. Dapat binubuhay mo na ang sarili mo. Huwag mo na akong aasahan pa. May iba na akong priority. At ang tita Clara mo iyon."