Private Message Mga Nobela at Kwento

Nakabukas ang kanyang laptop nang biglang tumunog ang mga message notifications. Ilang araw na lang at dadalo na siya sa Montinola family business conference sa BGC. Makakaharap niya ang mga bigating personalidad sa iba't ibang industriya—isang balitang galing mismo kay Hudson Miller. Simple lang ang sagot niya sa message na kakapasok lang: Received. Ding. Mensahe sa phone. Inkstone: Aren't you sleeping yet? Pagkatapos ay biglang na-retract ang message.

Ngunit habang tinitingnan niya ang kanyang palad, nakita niya ang isang maliit na notification sa kanyang retinal display na hindi niya inasahan: "Incoming Message from: Anonymous Entity... Hello, Lia. Did you miss me?" ABANGAN…

Ilang beses kong tinangka mag-message, pero laging nauudlot ng kaba at konsensya. Sa wakas, nag-type ako ng simpleng mensahe. “Salamat sa lahat. Hihintayin ko ang tamang panahon.” Ilang minuto ang lumipas bago ko na-send. Hindi ko alam kung mababasa niya, pero para sa akin, sapat na ang malaman niyang hindi pa ako sumusuko.

Bakit parang pareho ang nararamdaman niya sa dalawa? Mali ito! Hindi dapat ganito, bulong sa sarili. "Hey! Are you still there?" Nakita niya sa screen ang mensahe na iyon. Hindi na niya iyon pinansin. Nagpalit na siya ng damit. Naririnig niya ang message alert tone pero hindi niya pinapansin. Inayos na lang niya ang mga labahin. Maglilinis na lang siya ng bahay tutal naman ay absent siyaa.

I-message ko na lang siya ngayon. “Hi, I will go out with friends. Kaya medyo malalate din ako sa pag-uwi. Sorry, see you at breakfast?”sabi ko na lamang sa message ko. Pero wala pa rin siyang reply mula sa kaninang message ko sa kanya. Siguro nga ay abala pa rin ito.

From: +235467. Baby,, I breathe hitched when I opened the first message, it was a single word but my heart wanted to explode with so much emotions. I know this may be a wrong sent message but I can't helped it, my heart just pounded erratically on its own. Nanginginig kong binuksan ang ikalawang message. Pigil ko ang hiniga nang pindotin ko ang open command ng cellphone ko. From: +235467... I missed you so f*cking much.

Kinuha ko ito at tiningnan. Hon: I can't concentrate here, it's boring hon, Mas gusto ko pang kasama ka kaysa sa meeting na ito. Ngumuso ako sa message niya. Hindi ko mapigilang hindi mapangiti. Para akong teenager na kinikilig sa simpleng message lang. Kumain ako isang beses bago ako nagreply Me: Magconcentrate ka.

Uunahan na kita! Walang awang nagtipa na ng message si Gabe doon. Gavina: Good day, dear family. Tingnan niyo kung ano ‘tong natuklasan ko. Hindi rin kayo maniniwala gaya ko. Pagkasabi niya noon ay sinend na niya ang pictures sabay mention ng everyone upang ma-notify lahat. Gavina:

Noong una, nagtataka pa ako kung nasaan ako, pero noong sumagi sa isip ko na ikinasal na pala ako kay Peanut at nandito ako sa isang hotel kaagad kong inabot ang cellphone ko para alamin kung sino ang nag-memessage sa akin. Messenger message. isang video clip at kaagad kong binuksan. Kaagad na nanlaki ang aking mga mata ng mapansin ko kung sino ang nasa video. Si Peanut, may kahalikang babae at walang iba kundi ang ex fiance nitong si Maureen.

Ngunit bago pa man tuluyang lamunin ng lungkot, bigla namang tumunog ang phone — isang message notification galing kay Eros. “Good morning. Today’s the big day. Don’t stress about anything, just be yourself. Looking forward to seeing you later. Let me know if you need anything.” Hindi niya napigilang mapangiti. Napaka-simple ng message, pero sapat na iyon para mapawi kahit kaunti ang bigat sa dibdib niya. Kaagad siyang nag-reply sa text message nito. “Thank you, Eros. I really appreciate this. See you later!”