Problem Solved 소설 & 이야기

Kabanata 26 Sampung minuto ang lumipas at hindi pa rin umuusad ang pila sa lane namin. Nagkaroon kasi ng problema sa POS system. Namatay ito kaya kailangang ulitin ang pag-pounch in ng mga binili noong isang customer. Napayuko na ako sa hawakan ng big cart dahil sa pagsakit ng likod ko. Nararamdaman ko na din ang pangangalay ng binti ko. Hinawakan ko ang tiyan ko.

"Pagsubok lang 'yan, atsaka may syota ka naman, eh! Hindi pa gano'n ka miserable ang buhay mo!" "Tama ka, pare. Ang problema hindi na dapat pinoproblema pa dahil problema na iyon!" "Ganiyan nga, lance! Think positive, ipasadiyos ang problema!" "Gagu pare, anong ipasadiyos ang problema?" "Bakit?" "Nananahimik ang Diyos bibigyan mo ng problema? Tsss, wala ka talagang kuwenta!" "Eh pagsubok naman 'yon ng Diyos sa'yo, eh. Reverse card mo lang...ipasadiyos mo ang problema."

“Look at your paper. Down.” Sumunod ako, medyo nakakunot ang noo, naghihintay ng bagong puna. “Ano’ng—” “You solved every problem correctly,” sabi niya, kalmado, matter-of-fact. Walang pagmamalaki sa boses niya, pero malinaw ang pagdidiin. “All this time we’ve been arguing… and you’ve been doing it right.” Nag-scan ako ng bawat answer, isa-isa, hindi makapaniwala. Ang bilis ng tibok ng puso ko. Limang sagot na sunod-sunod. Tama.

sagot niya, sabay bigay ng isang matamis na ngiti na nagbigay ng lakas ng loob sa akin. For the next few days, tutok kami ni Adon sa pagresolba ng problema. Hindi siya umalis sa tabi ko, making sure na maayos lahat. We worked late into the night, researching alternatives and negotiating with new suppliers. Hanggang sa matapos ang lahat ng hassle, we finally found a new supplier na reliable at maganda ang kalidad ng tela. “Lahat ng ito, dahil sa'yo, Aubrey,” sabi ni Adon habang nakatingin sa akin na puno ng pagmamalaki.

"Sorry guys, ang dami ko lang na problemang iniisip this past few months. Ayaw ko--" "Ang problema hindi iniisip 'yan." sabad ni Margz. "The more na iniisip mo 'yan, the more na lumalala. Hindi 'yan nauubos. Hayaan mong ang problema ang mamroblema sayo." "Ayy--hindi ko akalain may utak ka pala vakla?"

"One of my team volunteered to fix the problem." "Bakit, ano bang problema?" "Subsidiary crisis. Nanganganib na mawawalan ng kliyente ang chain of hotels dahil sa isang technicalities. May nadiskubre kasing banta sa kalinisan ang tubig na ginagamit ng mga bakasyonista. Mabuti na lamang at na-aksyonan agad ng departmental team. Kaya mas maaga akong napauwi. Gusto ko na rin kasing makita ka. I was busy the whole day. I think, I need a recharge."

Kapag natatapos ang isang problema, may panibago na namang naghihintay. Hindi na rin siya halos napapansin ni Dianne na ngumiti. "Sis, kumain ka muna," sabi nito isang tanghali habang inilalapag ang lunch box sa mesa. Hindi man lang nag-angat ng tingin si Sol mula sa kontratang binabasa. "Mamaya na." Napabuntong-hininga si Dianne. "Hindi ka na kumakain nang maayos. Paano ka magkakaroon ng lakas niyan? Paano mo haharapin ang lahat ng problemang 'to kung magkakasakit ka?"

Suki din yata sa gym ang lalaking ito. “Alam mo Shie, you need to open sa kanya. Paano niya ma-so-solve ang problema niyo kung hindi mo sasabihin sa kanya.” Parehas sila ni Ann nang sinasabi. “Kier is good when it comes to solving a problem. Sa katunayan siya ang solver namin kapag may problema sa kumpanya. Nakaka-isip siya kaagad ng solusyon. Ganoon katalino ang lalaking iyon.” Now, he’s praising Ken. Alam ko naman na matalino si Ken.

Ang dami ko ng prublema e dumagdag pa ito sa iisipin. ** End of POV