Proud Graduation Quotes の小説・ストーリー

being a genuinely happy. "I'm so proud of you self... so proud of you," naluluha na usal niya habang nakatingin sa pangalan niyang kasali sa listahan ng mga graduating with honors. "Hindi ito ang kursong gusto mo pero naipanalo mo hanggang dulo."

"Congratulations, batch Tanglaw! Binabati namin kayo!" Sabay-sabay na nagsiliparan ang mga itim na graduation hat sa himpapawid. Umingay ang paligid dahil sa masigabong palakpakan, sabay-sabay na kantahan at matininding iyakan. May mga magkakaibigang nagyayakapan sa paligid at ang iba naman ay nagtatawanan.

aniya sa kaniya ng kasama niya sa trabaho. "Wala e gan'on talaga kailangan kong kumayod para sa amin ni Nanay. Ako lang inaasahan niya. Konti na lang din naman makakapagtapos na ako ng pag-aaral." "Uy congrats pala malapit na pala graduation mo. Magbubunga na rin lahat ng sakripisyo mo."

“Sure. Isasama ko si Hubby at mga bata, okey lang ba?” “Please dok.” “Sige mauna na ako ha? May schedule pa ako sa clinic ko. Inuna ko lang siyang bisitahin ngayon para sa pag-attend niya ng Graduation mo. He’s good to go.” “Salamat po Dok.” Muli, sa aming graduation ako na naman ang nakakuha ng pinakamataas na karangalan. Nag-iisang Summa Cum Laude sa history ng aming University sa School of Medicine. Kaya nga sa huling pagkakataon ako muli ang naatasang magsalita sa harapan ng mga kapwa ko graduates, mga magulang at faculty, administration at mga iba pang piling bisita. Sa unang pagkakataon at sa huling tugatog ng aking edekasyon, kumpleto na ang mga mahal ko sa buhay. Isang napakatamis na

Ilang panubumpa at closing remarks lang ay agad na silang kinongrats ng Emcee at lahat ng mga Students ay nag palakpakan at nag hiyawan sa tuwa at mag kayakap. "TO ALL GRADUATES!! CONGRATULATIONS AND CONTINUE PURSUING YOUR DREAMS!" pagkasabi nun ay tumugtog ang last song na sinabayan ng lahat ng studyante. Hindi maintindihan ni Yenna kung bakit nag dudulot Ang ang kantang ito ng saya at lungkot sa Iisang pakiramdam? Sobra Ang binibigay nitong saya at fulfilment sa sarili. Hindi maiwasan ni Yenna na maluha habang sumasabay sa kantang 'This World is Yours.'

“Pero kaya ko pa naman.” Hinawakan ko ang kamay niya. “Kaya natin ito. Magpapagaling ka.” Ngumiti siya. “Graduate ka na, ’di ba?” Tumango ako. “Malapit na.” “Proud na proud ako sa iyo, Ate. Alam ko naman na hindi na ako magtatagal. Huwag niyo nang pahirapan ang mga sarili ninyo. Matagal ko nang tanggap ang kamatayan ko,” sabi niya.

Napapadalas ang pagpunta namin sa tambayan, at bumawi narin ako sa kaniya sa ilang araw na hindi kami masyadong magkasama dahil sa pag-aaral. The most awaited day came to our lives. We're moving up while for some they're graduating. It's time for them to face the reality, the world. Striving to find job that will give them an understandable pay, achieve their goals in life, and travel in some places they wishes to go since they will be capable of supporting theirselves financially. "Happy Moving Up," Rafus sincerely uttered beside me. I turn to him and smile. The Graduates are currently climbing up the stage to receive their diplomas together with their proud and grateful parents.

Sinong hindi matutuwa kapag alam mong nasuklian ang mga pinaghirapan mo? Hindi lang ikaw na estudyante ang magiging masaya at proud sa graduation niyo. Pati rin ang mga magulang mo syempre. Hindi mawala sa isip ko iyong mga ngiti ni mama at papa habang naghahanda kami para pumunta sa school. Buti na lang n*****i na sila. Ang akala ko ay magtatagal ang away nila pero nakakatuwa na naresolba nila iyon kaagad.

“Ipapahatid ko kayo bukas sa bahay.” Hindi na siya kumibo o tumango man lang. Nabasa na ng luha ang pisngi niya nang masuyo rin na hinaplos ni Gideon ang kanyang buhok. Hinalikan siya nito ng mariin sa sintido bago ito tumayo at lumabas ng kwarto. **** “Congratulations, graduates. May the odds be with you all. Happy Graduation!” Pumaalinlangan sa buong quadrangle and sigawan ng mga bagong graduate kasabay ng sabay-sabay na paghagis sa ere ng mga kulay pulang toga.

I want to see them looking at me proudly, kahit na imposible. I blew a deep breath, closed my eyes tightly before opening them again. I flashed a proud smile. Dahil, sa wakas, graduate na ako. Iyon ang mahalaga. This is not the end of my suffering. Magsisimula pa lang. I don't have to work multiple part time jobs anymore. Matutupad na din iyong pangarap kong makapunta sa iba't ibang sulok ng mundo. I made myself proud. That's enough for me.