Proud Graduation Quotes の小説・ストーリー

Alam kong malayo pa ang lalakbayin namin pero sigurado akong hindi siya mahihirapang abutin ang pangarap niya. ".... I want to remind all of us that we can always do more, so why settle for less? Let us always strive harder. Maybe our grade will not define our future, but it will show how ambitious we are. It is free to make a dream, but it will cost a lot of energy to reach it. Let us not waste our energy; time will not stop waiting for us. Let's make everyone proud. No, make yourself proud of yourself. I can do it, and you can do it. I hope the next time we meet, we are already bragging about what we have achieved. So, my fellow graduates, congratulations to all of us for passing another s

Minsan ko na lang din makausap ang mga kapatid ko na iyon. Graduation ko na ngayon at nandito ang mga magulang ko para umattend sa aming graduation ceremony. "Congrats anak! Proud ako sayo dahil nakaya mong tumira mag isa dito ng ilang taon. Akala ko kasi eh pipilitin mo ng umuwi ng mga time na nalulungkot ka dito eh." bati ni Valerie kay Vin. "Thank you po ma. Kinaya ko po talaga ma. Sinikap ko po talaga na makapag tapos." sagot ni Vin sa kanyang ina.

Natuod ako sa pagkakaupo. "I was there...I was there when you cried on your graduation day.." bulong niyo na nagpainit ng aking mata. "You make me proud, baby.." Kinagat ko ang nangangatal kong labi. May sumungaw na ngiti sa labi kong nanginginig. Umiinit narin ang gilid ng aking mata.Hindi ko ininda ang bilis ng tibok ng aking dibdib.

“But listen… even if I’m not there, you’re not alone. I’m proud of you, and I believe in you. Always.” Sandaling natahimik si Kienna, marahang napangiti. “Thank you, Oliver.” “Get some rest,” sabi nito. “You have finals soon, and malapit na ang graduation mo. Don’t waste your energy on people who don’t matter.” “Okay,” bulong niya, bago tuluyang ibinaba ang tawag. Pagkatapos ay humiga siya, pinikit ang mga mata, at inalala ang huling sinabi ni Oliver tungkol sa graduation.

EPILOGUE FOUR MONTHS LATER “Sotsugyosei no minasan, omedetogozaimasu!” [Congratulations to all graduates!] “Congratulations, guys! Road to college na us!” Isang mahigpit na yakap ang natanggap ko mula sa dalawang malalapit ko na kaibigan, sina Patrice at Truce. We’re now both wearing togas and holding our diplomas. Kakatapos lamang ng graduation and awarding ceremonies at inimbitahan pa kami na umakyat ng stage for picture taking.

“Jayden… salamat. Salamat sa lahat.” Humawak siya sa kamay ko at dinala ako sa gilid ng campus, kung saan makikita ang buong skyline ng siyudad. Ang araw ay sumisiklab sa mga ulap. Parang lahat ng bagyo, lahat ng luha, lahat ng takot ay napalitan ng liwanag at init. “Ngayon, graduate ka na,” sabi niya. “At hindi lang iyon… graduate ka sa takot, sa pangungulila, sa pagkukunwari. At graduate ka rin sa puso ko.”

Hindi ako nagsisisi na binuksan ko ang pintuan ng buhay ko sa mga taong ito, tunay sila at alam kong hindi nila tatalikuran ang katulad ko. At sa babaeng nagbigay kahulugan sa lahat para sa akin... Buong pagmamalaki kong inangat ang medal na nakasuot sa leeg ko at sinabing... "Thank you, Erie!" ***** Natapos ang ceremony pero narito pa rin kami sa school. Kabilaan ang iyakan at batian ng mga kapwa ko graduates. Lahat ay nagbibigayan ng letter o regalo sa isa't isa, ramdam sa bawat sulok ng ENH ang saya na may halong lungkot.

Marami pang bumati, bat dito bati doon. "Thank you, thank you po sa inyong lahat." ganting pasasalamat ko nman sa mga ito. Now is my special day, my Graduation Day. Kanina lang ay tinanggap ko ang pagpapatunay ng aking pagtatapos and I am proud of my self. I am thankful to the Lord above that I graduated magna-cumlaude in a field that I choose and no one can describe how happy I am. kabi-kabila ang offer sakin ang dami kong nakolektang calling card.

Tiis-tiis muna sa ngayon pero pasasaan ba at magkakasama rin kami balang araw. "Anak, congrats! Galing-galing talaga. Sayang wala ako d'yan. Edi sana nasabitan kita ng medals. Pasensya ka na ah kung hindi ako nakauwi para sa graduation mo. Ang dami kasing pinapagawa ng boss ko saka ayaw akong payagang mag-leave."

nakangiting sagot ko sa kanya. CONGRATULATIONS, Ceelin! Sa wakas ay naka-grduate rin tayo," natutuwang bati ni Yves sa akin at niyakap ako ng mahigpit. Finally, natapos din ang mahabang graduation ceremony. Bagama't wala akong pamilya na nanuod sa graduation ko at sumuporta sa akin ay masaya pa rin ako dahil makakapagtrabaho na ako at makakapag-earn na ng pera. "Congratulations din sa'yo, Yves," nakangiting bati ko rin sa kanya. "Sana ay mging smooth sailing ang ating future."