Novel & Cerita Proudness Quotes

sunod-sunod niyang sabi sa akin. Hindi naman ako nakapagsalita roon kaagad dahil wala na rin akong maisip na iba pang paraan. Kung ipipilit kong paganahin ang pride ko ay baka mas lalo lang akong hindi makaiwas kay Anthony.

Pakiramdam ko may nakabara sa lalamunan ko. "Sa tingin nyo ginusto ko 'yun. Sa tingin nyo masaya ako na ganon. Sa tingin nyo ba nakakaproud na ikuwento ko 'yun sa inyo." "Habang kayo proud sa mga achievements nyo. Tapos ako? Dapat proud din na bayaran ako?" Tuluyan ng bumuhos ang luha ko. Hindi ko alam kung saan kukuha ng lakas para magsalita pa. Napaupo ako sa sofa. Habang hawak hawak ang tiyan ko.

“Hindi ako nagpakahirap para lang utusan mo ‘kong bumili ng kape niyo.” The whole room was quiet when I dropped those words. Heck, I don't care. Kung mawawalan ako ng trabaho ngayon, it's not because I'm incompetent, but because I stand for myself and my rights. And if I get fired because of that, then this company lacks morals. The silence was so loud that it took him minutes of thinking if he should rebatt me with his foul words or not. “You think so highly of yourself, Ija. Tandaan mong bago ka lang rito. Wala kang patutunguhan kung pride mo ang paiiralin mo…” his voice was enraged, I smirked at that.

".... I want to remind all of us that we can always do more, so why settle for less? Let us always strive harder. Maybe our grade will not define our future, but it will show how ambitious we are. It is free to make a dream, but it will cost a lot of energy to reach it. Let us not waste our energy; time will not stop waiting for us. Let's make everyone proud. No, make yourself proud of yourself. I can do it, and you can do it. I hope the next time we meet, we are already bragging about what we have achieved. So, my fellow graduates, congratulations to all of us for passing another step on the ladder of success. Congratulations to all my fellow graduates. To the parents who work hard for us a

"My Daughter, masyado ka pang bata sa bagay na yun." "I will face it. Dad, alam mo naman ang kakayahan ko diba? Ibang iba ako sa ibang mga normal na tao at kaya ko ding makipag-sabayan sa lahat. Please, kahit ito lang ang huling kahilingan ko para maging proud kayo sa akin sa hinaharap." "Proud naman ako sayo noon pa man. Para na din kitang anak kaya wag mong sabihin na hindi ako proud sayo ngayon."

"Hindi ako duwag. Bakit ko naman itatapon ang pride ko?" Pagkatapos, ngumiti siya ng may kumpiyansa. "Hindi mo ito naiintindihan, anak. Ang pride ng isang lalaki, ‘yan ang buhay niya—pwede kang matalo sa laban, pero hindi ka dapat mawalan ng dangal. Oo, nawala na sa akin si Matilda, pero hinding-hindi ko hahayaang pagtawanan nila ako sa likod ko."

"Pero paano ko magawa na maging proud ka sa akin kung purt failure ako?" "Enrico, wag mong sabihin iyan. Hindi mo kailangan makipagkompetensya sa mga kuya mo para lang may maipatunayan ka sa akin. At huwag mong isipin na ang lahat ng hirap, pagod at pagsusumikap mo ay hindi ko nakikita. Dahil bilang isang magulang, ako ang unang nakakaramdam. Kung narito lang ang mama mo, dalawa kami ang unang tao na proud sayo, at ipagsigawan kung gaano ka kabuti at hardworking na anak. Hindi ka nag failed bilang isang anak. Ako ang may mali dahil hindi kita nagabayan ng maayos nang mawala ang mama mo. "

"Why? should i be ashamed of that?" The corner of my lip rose,i'm annoyed with him,i just don't want to raise my voice any more, we're eating now. Nilunok ko muna ang pagkain sa bibig ko. "No, why would you be ashamed of that, you have no shame,right?"pilosopo kong sabi. Ngumisi ito habang ngumunguya. "And i'm proud of that."maliit pa itong tumawa,halata rin ang pagkapilosopo sa tuno ng boses nito.

patutsada nito sa kanya. “Magkaiba tayo, Joaquín, tanging pride lang ang meron ako.” “Hindi ko na talaga mahulaan ang pinanggagalingan ng pride mo na ‘yan. Wala kang kapupuntahan sa kaka-pride mo.” “Well, may sampung milyon ako ngayon, so I guess nakatulong sa akin ang pride ko,” ismid nya. Seryosong tinapunan sya ng tingin ni Joaquín habang nagmamaneho. “Nakalimutan ko, milyonarya ka nga pala ngayon.”

Pero nang matapos, tahimik ang buong boardroom. Paglabas namin, nilapitan niya ako. “Well done,” sabi niya. “You didn’t embarrass me. Yet.” Napangiti ako, kahit halatang nang-aasar siya. “Salamat po, Sir.” Pero bago ako makalayo, hinawakan niya ang braso ko. “Next time,” bulong niya, “don’t look too proud. Pride is dangerous.” “Then why do you sound like you’re proud of me?” sagot ko.