Punishment In Tagalog Novels & Stories

sabay tawa habang turo sa isang putahe na nakalatag sa kanilang harapan. Kaagad naman siyang pinigilan ni Gabriel at pinaalalahanan ito, "Kakain pa ang limang kasamahan natin." Napangiwi si Patricio dahil panghihinayang niya makakain ng ganoong ulam na inihaw na manok. Matapos nila kumain ng gabihan, nagkahiwa-hiwalay ang iilan sa kanila saka kumain naman ang limang kasamahan pa na di pa kumakain.

Is he serious? "Lanche..." hindi makapaniwalang sambit ko. Bahagya siyang lumapit sa akin at tinignan ako sa mata. Kinuha niya ang mga kamay ko. "Im so sorry. Nagkulang ako bilang asawa mo. Im sorry kung nasasaktan kita–" "Lanche, n-no! You dont need to apologize. I understand everything," naiiyak na sambit ko. "But I hurt you, and Im still hurt you–"

Kailan ba naman kasi ako nanalo sa kanya diba? Maya lang ay nag salita na ulit ito "At dahil sa pinagtaguan mo ako ay may punishment ka sa akin ngayon." Sabi nitong naka smirk na sa akin ngayon. Medyo natigilan naman ako dahil sa sinabi niya. Hay kinakabahan tuloy ako sa punishment nito sa akin. Kailan ba kasi ako titigilan nito eh halos isang taon na kami nitong ganito na parang Tom and Jerry. Parang di yata uso dito ang salitang move on. Try mo rin ilagay kaya sa vocabulary mo iyon Ma'am.

Bigla naman akong kinabahan. “Bakit ganyan ka makangiti?” Kinakabahang tanong ko. Dahan-dahan niyang nilapit ang labi niya sa tenga ko. “You know what…” mahina niyang sabi, “Because you made me jealous earlier, you’ll have to face my punishment.” Napasinghap ako, nagulat. “What Punishment? Bakit may punishment?” Wala naman akong ginawa ah! “Hmm…” ngumisi siya, habang hinahaplos ng hinlalaki ang labi ko.

Pabulong pang sabi niya na nakapagbigay naman ng excitement sa akin. Ako na itong parurusahan pero ako pa itong parang tuwang-tuwa. Kung ganito ba naman kasing klaseng punishment ang ibibigay niya, talagang magiging makasalanan ako. "If this will be the kind of your punishment that I will receive every time na magkakasala ako then . . . I will be a good sinner, Love." Balik na sabi ko. Pilyong mga ngiti ang iginanti niya sa akin at pagkatapos ay muli akong siniil ng halik.

Humanda sila sa limang tributes ng District G kasi I know we will do our best to bear the palm. "Okay ka lang Synec? Hali ka nga, yakapin din kita. Pampalakas ng loob...aray " He shouted kasi Pinalo ko siya nang mahina pero huli na kasi nakayakap na siya sa akin.

Lumalaki na rin ang butas ng ilong nito palatandaan na sobrang exxagerated. Bopols din tong baklang to pag kami nahuli ng PLDT lalong wala kaming one hundred thousand. Di niya ba alam na bawal ang cellphone while driving? Ano bang pakialam ko sa Theus na yan? Anang isip niya. "Gaano ba kasi ka yaman at ka kilala yan na parang aligagang-aligaga kayo?" Simpleng tanong niya. Kunot ang noo na tinignan siya ng dalawa. Napalunok siya agad at napahawak

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

malambing kong sabi, lalong nang-iinis sa kanya. "Love, I'm warning you. You don't want to be punished, right?" "Hmmm." "Sam, isa." "Dalawa." dagdag ko. "I'm telling you baby, you won't like my punishment." he warned but ofcourse palaban ata to. "Yeah?" nanghahamon kong sabi sa kanya pero bigla itong tumahimik. Anong klaseng punishment ba yan? Choke me patotie ba? or Drive fast baby?

"We both know you don't care about the apology. So just... just get it over with. What’s my punishment?" Umigting ang panga niya habang dahan-dahan na humahakbang patungo sa akin. "Sa tingin mo ba tungkol lang to sa parusa?" mabagal niyang tanong. "Nagdala ka ng lalaki sa bahay ko. At pagkatapos ay may lakas ka pa ng loob na titigan ako habang nagkakant*tan kayo sa pamamahay ko?" "P-pinanuod mo kaya!" bulyaw ko, ang hiya ay tuluyan nang umakyat sa mukha ko. "Hindi mo kami pinigilan. Nanatili ka lang sa pintuan t-tapos... tapos..."