Novel & Cerita Pure Heartedness

Walang inggit, walang pilitan, walang hidden agenda. He’s not greedy. May pride siya, oo—but the good kind. Yung tahimik lang, hindi kailangang ipagsigawan. At siguro, iyon ang dahilan kung bakit kahit magkaiba kami ng mundo, siya pa rin ang una kong pinakikinggan.

Nakita niya din ang kanyang kaibigan sa unahan. "I am happy that you came into our family, Xylona. Noon, pa alam kong ikaw na talaga ang makapagbabago sa batang iyon. And, I hope you can change that man. Maybe he is an heartless but I know deep inside he has a good heart." wika ng Tito Alexander niya. Yeah, he know that maybe Haydyn keep his good side. He has his reason why he became an heartless man after all.

"And also, I learned that Desperation is not an evidence of hard work, it's a sign of lack of faith. Desperate people lose the thing that makes them human beings. They lose their heart. Anger and hate fill them so that they act like animals. Never allow yourself to be so desperate that you end up settling for far less than what you deserve. Don't let desperate situations make you do desperate things.." sambit niya kaya mas lalo lang akong naiyak.

Ang mga pangungusap na nag lalaro sa isipan ng isang taong ang natatanging hangad lamang ay tanggapin at mahalin ng mga taong kanyang lubos na pinagkakatiwalaan Kaya naman, dahil ditoy hindi rin matatawaran ang sakit na kanyang nararamdaman. Sapagkat, habang ang dalawang puso ay tunay na nag mamahalan ay may isa namang pusong punong-puno ng kasawian at kalungkutan. *****HALAMANAN SA DAMPA NG PRINSESSA*****

Humugot siya ng hininga, saka nagsalita. “Ang tunay na kagandahan ay hindi nasusukat sa mukha, sa kulay ng balat, o sa sukat ng katawan. Ang tunay na kagandahan ay nasa tapang. Sa paninindigan. Sa kakayahang ngumiti kahit wasak na ang puso. Sa kakayahang magmahal kahit iniwan, at sa kakayahang bumangon kahit ilang beses nang nadapa.” “Para sa akin… ang tunay na kagandahan ay ang paniniwalang may silbi ka, kahit wala kang nakaraan. Dahil sa puso, doon nabubuo ang totoong pagkatao.”

LUCY PEARL POINT OF VIEW. "True love is a profound connection that transcends time and space, where two souls come together in perfect harmony. It is selfless, unconditional, and unwavering, capable of weathering any storm. In its purest form, true love brings joy, comfort, and a deep sense of belonging that enriches every aspect of life."

Ngunit bago pa man siya makaramdam ng takot, hinarap siya ni Ethan, ngumiti nang panatag, at hinaplos ang kanyang pisngi. “Huwag mong intindihin ang mga iyon,” bulong niya. “Ang mahalaga ay alam natin ang katotohanan ng ating puso at ang kalinisan ng ating konsensya. Ang batang ito — tulad ng ating dalawang nauna — ay bunga ng wagas na pagmamahal. Walang sinuman ang makapagsasabing ito ay mali o sumpa.”

“Hindi ko kailangan ang iyong kapansanan!” “Kung ganoon, kalimutan mo na lang.” Napailing si Heartfar sa pagkadismaya. “Hindi ka karapat-dapat na paglaanan ng lahat ng aking kakayahan... Impiyerno, hindi ka man lang isang ikasampu ng aking kakayahan. Kung kaya mo akong talunin kahit may kapansanan ako, aaminin kong nanalo ka pa rin.” "Hmph!"

Yung pakiramdam na minamahal ka ng isang tao na wala namang kasiguruhan kung masusuklian niya ba ito. Isang pagmamahal na hindi humihingi ng kapalit. Isang busilak na Puso na masaya kapag tumutulong. "Hindi naman siguro malabo na isang araw ay mahulog na rin ang loob ko sa kaniya. Deserve ni Ralph ng busilak na pagmamahal dahil mabuti ang kaniyang puso noon pa man. Kung sana kasi mas nauna ko siyang nakilala."

I looked at him with a frown. "What does it mean sir?" "Don't let men decieve you." I clutched my chest. "Wow thank you sir! Super na appreciate ko ang sinabi mo." "I'm serious. Hindi mo alam kung paano mag isip ang mga lalaki. Sometimes everyone has hidden intentions." I raised my eyebrows. "Hindi ko nga maintindihan, katulad mo." "My heart is pure and I'm inocent," he said lowly.