Question About Life の小説・ストーリー

Just like that. Kaya nga mas mabuting hindi na siya masyadong sumawsaw sa buhay ng mga ito. Ika nga, mas konti ang alam, mas simple ang buhay. "Nanay, are you going to celebrate Rebecca's birthday?" Kapagkuwan ay tanong niya. When's her real birthday anyway? Naku-curious na tanong ng utak niya.

Si Juris naman ay naroon lamang at nakaupo kasama nila ngunit hindi nakikialam sa kanilang usapan. "Then does that mean, hindi rin totoo na may taning na ang buhay mo?" tanong niya. Naisip niyang kung celestial fox ito at hindi basta magkakataning ang buhay nito. Walang gano'n 'di ba?

Ito nga kaya ang tinutukoy nito sa tanong na ibinato nito sa kaniya? “Sa pagkakaalam ko ay hindi tayo malapit sa isa’t-isa. At alam naman nating pareho na hindi naging maganda ang pagtatagpo natin noong nakaraan. Kaya bakit ka nagtatanong tungkol sa personal kong buhay?”

Hindi naman niya dapat iniisip ang personal na buhay ng babae. Pero may isang tanong na paulit-ulit na bumabagabag sa kanya. “Sino ang ama ng anak niya?”

Sinamantala niya ang pagkakataon at nagpatuloy, “Hindi ito tungkol sa may sakit o wala. It’s about whether someone will die.” “Oh?” Ngumiti si Rage, inosente ang itsura na parang isang college student, at nagkunwaring naguguluhan. “What kind of person would die? Why would anyone die?” “…” Hindi naman mahilig mag-science content si Celeste online.

dagdag ni Denver nang sumulyap ako sa kaniya. “Thank you for your concern...” I bit my lips when an idea popped up in my head. I am not sure if it's appropriate to ask this. But I am really eager to ask. “How about my usual life?” “What about it?” Zaine asked. “Well, you know me... I am a party-goer, I always want to party. I can't just be here. I still want to live my life just like before, but still with limitations.” I said.

Basa na siya ng ulan. “I'm sorry. Hindi ko nakita ‘yong pusa pero seryoso? Ibubuwis mo ang buhay mo para ro’n?” natatawang tanong ni Aiven. “Animals have life too. At saka, alam ko namang hihinto ang sasakyan kapag nakitang may tumatawid na tao. Bakit ba ang dami mong tanong?” masungit na wika ni Dionne.

Bakit ba tuwing magtatanong sya ay laging patungkol sa personal kong buhay? "Haaay. Bakit ba napaka tsismosa mo.. Pati buhay ng iba, inaalam mo.." seryosong sagot ko sa kanya. "Grabe ka naman sa tsismosa madam.. curious lang ako.." nakangiting sabi nya sakin.

Dismayado akong hindi ko malalaman iyong muntik niyang masabi kanina pero mas nabuhay ang ilang agam-agam sa isip ko. “Ano po bang klaseng tao si Lance sa paningin ninyo?” magalang kong tanong. Alam kong lahat ng tao ay may pinagdadaanan sa buhay. Ngunit para sa akin, ano pa man ang dahilan, hindi tayo dapat pumatay ng tao. Walang sinuman sa atin ang may karapatang kumitil ng buhay na Diyos lamang ang nagkaloob at siya rin lamang ang may karapatang bumawi.

At bago pa niya mahanap ang makuha ang sagot isang tanong ang tuluyang bumuo sa isip niya. Isang tanong na mas nakakatakot sagutin at malaman ang kasagutan. Kung sa panaginip nito ay lagi siyang nawawala…bakit ito, ay ganoon din? Sa panaginip niya lamang nabubuhay ang lalaki? Ano ang mangyayari sa kanila sa totoong buhay?