Question About Life Novels & Stories

Para bang nagtatanong pa ito sa kanya ng: 'So, anong pakialam ko? Para sa kanya, tila walang halaga ang buhay ng isang tao. O mas tamang sabihin, ganoon na lang ba ang galit niya kay Hazel Lim kaya kahit ano pa ang mangyari rito ay wala pa ring kwenta sa kanya?

Marami akong natutunan sa mga dapat ko pang isaalang alang sa buhay ko. Pero ng napagpasiyahan namin na bumili ng unting pagkain sa daan upang makapag pahinga naman kami ay hindi ko maiwasan na paulanan ako ng mga tanong. Tulad nalang ng kung taga Saan ako nakatira, kung may magulang pa ba ako. Ito lang naman ang mga tanungan ng aking kasama pero dahil getting to know each other dahil sa larangan ng trabaho ay hindi ko maiwasan na hindi sabihin ng kabuuan ang buhay ko.

“Ano ‘yun, Miss Caline?” Napangiti siya ng bahagya na parang medyo nahihiya. “Ano bang pangarap mo sa buhay?” Hindi ko alam kung bakit, pero bigla akong kinabahan. Mahirap ‘yung tanong, hindi dahil wala akong pangarap, kundi dahil hindi ko alam kung may saysay pa ba ang mga pangarap ko sa buhay na ‘to. Pero sige, wala namang mawawala kung sasabihin ko.

"Opo! Magpapakamatay lang po ako dito diba?" Kumunot ang noo niya. "Ilang taon kana, bata?" tanong niya sa akin. Ano ba naman 'yan! Ang dami naman tanong sa akin ni kuya, interview ba ito? Hindi naman ako mag a-apply for a job, magpapakamatay ako. Pero baka interview ito para malaman kung papasa ako na magpakamatay dito sa live suicide? Hala! Kailangan kong sagutin ng maayos yung mga tanong para pumasa ako.

he continued. "A business management." I answered truthfully, hindi ko alam kung bakit niya ako tinatanong ng ilang mga bagay tungkol sa personal kong buhay pero kung mas lalampas pa doon ang tanong niya ay hindi ko na sigurado kung masasagot ko ba iyon ng totoo.

Third Person's POV Bigla na lang lumabas ang tanong na ‘yon sa bibig ni Kiara. Curious sa buhay ng kaniyang anak. Para lang bang nagtatanong si Kiara kung uulan ba o hindi. Kaswal. Inosente. Parang normal lang sa kanya na tanungin ang manugang tungkol sa sex life nito. Nanlaki ang mga mata ni Vanessa. Ramdam agad niya ang pag-init ng mukha niya.

Kailangan pa bang paabutin ng kinabukasan? "How's life?" maya-maya'y tanong ni Mr. Ariel habang papunta kami sa cafeteria. "Matagal-tagal na rin simula nang magtanong ako tungkol sa 'yo. Kamusta? Meron bang bagong balita? How about your not-so-active love life? Sana naman may maikukwento ka na sa akin tungkol sa topic na 'yan." Lihim akong napailing sa sunod-sunod na tanong niyang iyon.

Tanong ng lalaki sa akin. Napatanong din ako sa aking sarili. Ano nga ba ang plano ko? Sa mura kong edad hindi ko alam na kailangan ko na palang magplano. Ganito na ba talaga ang buhay na tatahakin ko. Mag-isa na lang? "Sino ba kasi ang Tatay mo? Bakit hindi ka doon pumunta."

Cole na magiging masaya ang buhay niya. Ngunit ang buhay ay isang pabagu-bagong bagay.

“What is it?” “Are we still going to keep living like this?” tanong niya rito at humugot ng malalim na hininga. “I mean, you’re… you’re a part of a world where peace is rare. Do we have to spend the rest of our lives glancing behind our backs, scared that someone is after us?” Na sa phase na sila where they are considering marriage. They’re also living together kaya naman kailangan na nilang pag-usapan ang mga ganitong bagay. They have to figure out things in life. May mga anak na sila.