Quotation About Harvest Novels & Stories

Mas lalo akong nahihirapang sabihin ang mga salita dahil sa hikbi. "I was not raised and born in negros Clea, we both aren't. But I know we both fell in love with the farmers, we both root for their harvest to succeed every time. Nakita natin kung paano nila iniiyakan ang mga gulayan kapag nasisira ito tuwing may malakas na bagyo. Kasama natin silang tumatawa sa kabila ng init ng araw, araw-araw. We used to celebrate their harvest and we both cried for them when they failed… bakit ngayon nakalimutan mo lahat ng iyon? You know how much they are willing to sacrifice their health for their farms but why can't you be with them this time that they needed you the most?" I'm sorry… but I am choosin

Biglang nawala na naman siya sa mood, kunwari inabala niya ang sarili sa pagkuha ng bunga ng makopa, mababa lang iyon kaya hindi siya nahirapan. Doon na lang niya tinuon ang isip niya. Pinitas niya iyon isa-isa at nilagay sa gilid. "Hindi ko alam na balak mo pa lang mag-harvest," Nakapamulsa ito sa harap niya at nakangiti sa kanya. Napatingin siya sa napitas niya, halos tatlong tumpok na pala iyon. Tumigil siya at hinanap ang kausap nito pero wala na iyon.

nagtataka kong tanong sa kaniya. "mmmm, ganito Lance kagaya ng laging bilin samin ni Daddy James, maliit lang ang tinutubo ng mga farmer na naghintay ng halos isang taon bago makapag harvest kaya kapag alam mong good quality na ito, wag mo na silang baratin. Imagine kikita ka din ng malaki kahit sa presyong binibigay nila bakit mo pa sila tatawadan ?!. tayong mga negosyante isang araw lang easy money na kagad. Samantalang silang mga famrer, buong taon! imagine, buong taon nilang aalagaan, minsan pag nadaanan pa ng bagyo , yung pinaghirapan nila lahat ay mababalewala." sagot niya sakin. Hindi ko naman mapigilan ang aking sarili ng punasan ko ang tumatagaktak na pawis sa kaniyang mukha. Naglik

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel

"Makinig ka, Kag... Ito ang tamang panahon para makabangon. Isipin nalang natin na ito ang senyales ng Diyos tungo sa pagbabago. Kung kailan tayo nalugmok ay iyon rin ang kanilang pagdating, hindi ba't napakagandang isipin na inilaan ng Panginoon na dito mangupahan sina Marco dahil sila mismo ang susi sa sitwasyon natin ngayon? At hindi natin sasayangin ang pagkakataon na iyan." "Hindi ba't kung kailan harvest season ay iyon rin ang paglabas ng dalawang lalaki na iyan, with their statement na may ginto sa probinsiyang ito?" Upon hearing that from Kage, Teresa did not reply right ahead. She was thinking what Kage meant. It took her a moment before realizing that if it is harvest time, then fa

HINDI alintana ni Raquel ang sikat ng araw. Enjoy na enjoy siya sa pagha-harvest ng mga gulay ng napakalawak na vegetable plantation. Maituturing na maganda nga namang investment ang pagpapatayo ng farm sa isang probinsya. Kahit na kaakibat man nito ang hirap at mahabang proseso, magiging maganda pa rin ang bunga nito. Tulad na lamang ng kasabihang ‘kapag may tiyaga, may nilaga’.

Kung ako pa ang gagawa ay baka magkanda sugat- sugat na itong perlas ko. “Oo nga pala, Ninong. Harvest na bukas ang dami na,” Wala pang isang segundo ay iminulat na nito ang kanyang mga mata. Ang bilis niya! “Bukas? Ngayon na!” Ganado itong tumayo. Humalakhak ako nang kinuha niya ang aking magkabilang kamay at hinila ako patayo. "Harvest time!" Enjoy reading po! 🌹🩵🫶🏻

nagtataka kong tanong sa kaniya. "mmmm, ganito Theo kagaya ng laging bilin samin ni Daddy Lincon, maliit lang ang tinutubo ng mga farmer na naghintay ng halos isang taon bago makapag harvest kaya kapag alam mong good quality na ito, wag mo na silang baratin. Imagine kikita ka din ng malaki kahit sa presyong binibigay nila bakit mo pa sila tatawadan ?!. tayong mga negosyante isang araw lang easy money na kagad. Samantalang silang mga farmer, buong taon! imagine, buong taon nilang aalagaan, minsan pag nadaanan pa ng bagyo , yung pinaghirapan nila lahat ay mababalewala." sagot niya sakin. Hindi ko naman mapigilan ang aking sarili ng punasan ko ang tumatagaktak na pawis sa kaniyang mukha. Naglik

Balak kong isama siya kaso nakatulog naman kaya sa susunod nalang at ako na muna. Pagkarating ko dito sa farm ay nakita kong madami ng hinog sa bunga ng mangga at dalandan at may mga gulay na din na pwedeng ma harvest. "tay polly pwede oa harvest ng prutas pakilagay sa basket kukunin ko .at lagyan niyo din ng manggang hilaw" utos ko sa aming tauhan na namamahal sa mga halaman . "ayy sige po senyorito! para kanino po ba ang to !" .tanong sa akin ni tatay polly⁰

Natigilan ito at nahihiyang umiling sa akin. "Wag na Ate, ayos lang ako. May ulam pa naman akonsa bahay." "Wag ka na mahiya, sayo na yan. Bagong harvest yan ni tatay, fresh farm the farm, 'sing fresh nating dalawa." Biro ko at doon pa nito tinanggap ang bigay ko. "Sige na, maglalako pa ako. Ingat ka Saph ah, 'pag may kailangan ka wag kang lumapit kay Nanay at Tatay ha."