Romans & histoires Quotation On Reality Of Life

The most funny word that I've ever heard. Forever? There's no forever in this world, people die, plants die, animals die... even this world will end too. You know, reality sucks. All you can do is enjoy your lives, because I believe we only live once. "Mommy? Are you crying?" Napahinto ako sa pag iisip at tinignan ang anak ko. "No, sweetie. Hindi umiiyak si Mommy." Hindi mo man lang na-realized na tumutulo na pala iyong luha ko.

“Temporary or not, it will still always the same at the end of the time because everyone leaves, but still depends on you on how would you want to spend your lifetime with your temporary person.” It is better on believing that he is just a temporary than on believing that he is the one then he is not, but why reality sucks? Why does everything seems shit in reality? Does life throws shit and really? Reality who hits straight you to your face “Hold him 'til the end, don’t let him go just because of his shits. Through ups and down, you should let him be with you. Being temporary is not suck and it will actually give you another positive sight in life and love.”

Farthon sakin, pero agad din siyang nahimasmasan at nagsalita na ulit. “To be honest, ayoko talaga sayo para sa apo ko. Let's be realistic, ang mayayaman ay para lang sa mayayaman at ang mahihirap ay para lang sa mahihirap. Life is not a fairytale hija. My only grandson deserves someone better. Hindi naman siguro makitid ang utak mo at naiintindihan mo ang ibig kong sabihin diba?” napahalukipkip ako sa sinabi niya.

Minsan din pala mabuti ding makinig sa pananaw ng ibang tao patungkol sa buhay at kung ano ano pa dito sa mundo. I have realized my billions are worthless to the brilliant ideas of this poor man doing cleaning for a living.Totoo nga naman life is so short and we have to make every minute of every day worth to cherish and to live for with happiness and forgiveness in our hearts and minds. "Mahirap kasi ang hinog sa pilit pre, hayaan mo munang gumaling sa pag-usbong at aani din iyan ng kapatawaran," dagdag pa nito bago tumayo at bumalik na sa paglilinis.

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

"E kasi, gwapo. Pero 'yong tulad mong inosente tapos magkakagusto sa kanila? Naku hanggang pangarap lang Yan. Alam mo kasi, 'yong sa TV at sa mga libro na mga maid na napapansin ng mga amo nila, hindi 'yon totoo sa totoong buhay. Sa totoong buhay, ang mga pinapansin lang ng mga mayayamang 'yan ay Yong mga katulad din nila. Bulag sila sa mga katulad natin." Alam ko iyon. Ang marinig na pangaralan ako ng ibang tao tungkol sa katotohanang iyan ay nakakairita. Buong buhay ko, dala dala ko ang pananaw na iyan. Iyan mismo ang natutunan ko sa buhay namin ni mama noong buhay pa siya.

“Hindi ko akalaing ganyan ka lang pala. Ang laki ng katawan mo pero ang liit ng tapang mo. Kahit sabihin pa ng doktor na mamamatay ka bukas, anong magagawa mo? Ang mamatay ang pinakamadaling bagay sa mundo.” Parang ang gaan ng pagkakasabi niya. Kung may totoong cancer patient siguro sa tabi niya, baka nabugbog na siya! Sa totoo lang, ang mabuhay na walang sakit ay isang napakalaking blessing na. Pero eto si Chastain, sinasabing madali lang ang mamatay? Naalala ni Patricia ang isang quote na nakita niya online. “Ang buhay mo ngayon ay ‘yung bukas na pinangarap ng mga taong namatay kahapon.”

Napuno ng emosyon si Gerald habang nagsasalita. Dali-dali siyang tinanong ni Layla, "Ano ang katotohanang na iyon?" "Ang isang tao ay dapat mag-isip at gumawa ng mga bagay batay sa stage ng buhay na naroroon sila. Ito ang tanging paraan para hindi ka tuluyang mahirapan at magdusa. Nag-aaral ka pa rin at nakakakuha ng maraming kaalaman sa ngayon, pero patuloy mong iniisip kung paano ka makakakuha ng pera at kumita ng mas maraming pera. Realistic ba iyon?"

nakangusong sagot niya sa akin. "David, ganoon talaga ang buhay. Walang katiyakan o kasiguraduhan na kahit mayaman ka ngayon ay huwag kang kampante na habambuhay ka nang ganyan. Minsan, hindi mo alam na mawawala rin sa 'yo ang lahat. Ang sabi nga ng mga matatanda na ang buhay raw ng tao ay parang gulong na misan ay nasa taas, minsan naman ay nasa baba. Kaya huwag tayong magmamayabang o magsayang ng kung ano ang mayroon tayo dahil baka mawala rin ito sa atin. Saan na tayo pupulutin nito? 'Di ba sa wala? Sinasabi ko 'to sa 'yo hindi para paringgan ka, okay? Sinasabi ko 'to sa 'yo dahil ito dahil 'yon ang katotohanan ng buhay," paliwanag ko kay David na tinanguan naman kaagad ni ya.

Hindi pantay-pantay at patas sa lahat ng bagay. Maging ang sariling batas ay binabalewala na lamang at pinapalitan ng malaking halaga para pagtakpan kung ano ang katotohanan. Habang lumilipas ang panahon at oras ay unti-unti akong namulat sa reyalidad ng mundong ginagalawan natin. Kung hindi ka kikilos at kung aasa ka lamang sa bigay o tulong ng ibang tao sa iyo ay hindi ka aasenso o aangat sa iyong buhay.