Novel & Cerita Quote About Past Future And Present

The conversation had carried them on a journey through time, bridging the gap between past and present with threads of remembrance and shared understanding. "And now," Martha's voice broke the stillness, her words akin to the soft ripples that disturb the surface of a tranquil pond, "here we are." The present moment was an interlude that pulsed with potential, a canvas upon which the strokes of the future could be painted. "I came here today," she continued, her voice a clarion call, "to share his vision with you."

saad naman ni Ajing. “Hindi ako sang ayon sa sinasabi mo, Ajing. Lahat tayo pwedeng magkaroon ng magandang kinabukasan. Maraming hindi nakapagtapos ang angat ngayon sa buhay dahil sa sipag nila at tiyaga pati na rin sa determinasyon nila sa buhay at kayong apat meron niyan kaya ‘di malayo na aangat rin kayo, tayo. At isa pa hindi natin hawak ang future, walang sinuman ang nakakaalam ng bawat hinaharap nating lima. Ang sa akin lang kung saan man tayo dalhin ng mga paa natin sana ‘di natin makalimutan ang isa’t-isa, sana ay matuto pa rin tayong lumingon at balikan ang pinanggalingan nating magkakaibigan.” “Potek kayo, naiiyak na naman ako!” Saad ko.

That's quite different, girl. "Ah, hindi naman. Namumula kasi ang pisngi mo kaya naitanong ko lang kung lasing ka ba," paliwanag ko pa. "You're honest as ever," he continued. I didn't speak because I wasn't sure if it was a compliment or an insult. "Oh, that was definitely a compliment. Don't overthink it, we're just dealing with the current situation," he said meaningfully. Yeah, right. We're in the present now, but why am I so bothered by the things that happened in the past?

“ Mag-usap na lang tayo. “ Lumapit siya, nakalahad ang kamay. Walang nakatitiyak kung mas nag-aalala siya kay Alex o kay Michael. “ Hindi siya worth it," sabi niya. “ Wag kang magulo dahil sa kanya.Subukang huminahon at pag-isipang mabuti ito. Kung gagawin mo ito, masisira ang iyong kinabukasan. “ "Kinabukasan ko?” ulit ni Alex, “Hindi naman niya maaapektuhan ang future ko. At siya ang may kasalanan sa mga nangyayari ngayon. Siya ang nagsimula nito. “

“Ang swerte ni sir sa inyo, maám.” “Kung alam mo lang ang nakaraan ko, hindi mo sasabihin sakin yan,” may pait sa labing sabi niya rito. “Bakit ma’am? Iyon bang nakaraan nyo ang batayan kung ano kayo ngayon?” matalinhagang sabi nito sa kanya saka bumungisngis, “Hindi ko rin masyadong naiintindihan yan pero yan iyong sabi ni Bo Sanchez nung ininterbyu siya. Sabi nya, your past does not define your future. . .parang ganun ma’m. Basta ang sabi nya, ang mahalaga ay kung ano ka ngayon. At sa nakikita ko sa inyo ma’am, sobrang mahal na mahal ninyo si Sir kaya napaka-swerte nya sa inyo.”

There were actually so many lies and betrayal that would prevent us from moving on. People went from dreaming about the future, but would later find themselves visualizing the past instead. And that, they missed what’s currently in the present. At iyon nga ang nararamdaman ko ngayon. Para akong naglalakbay papunta sa malayo at hindi sa totoong patutunguhan ko.

Mariin akong lumunok bago muling tinaas ang ulo at tumingin sa screen ng laptop. "Walang mag-ququit, Mia. Pangarap mo to at pangarap mo sa pamilya mo," pangaral ko sa sarili. "Just forget about the past at harapin ang future. The only way to get out from the past is to face your future." Tumango-tango ako at pilit na ngumiti. Alam kong umpisa palang ito ng pagsubok ko sa buhay at hindi ang isang tulad niya ang makasisira ng mga pangarap ko.

Ni siya nga, ayaw ding pag-usapan sina Theodore at Miguel, lalo na ngayong pinili na niyang magbagong buhay. "We live in the present, not the past. Pareho tayong may mga kwentong ayaw nang balikan. Gaya ng gusto mo ng kalimutan ang papa mo, may mga tao rin akong ayaw nang alalahanin o makita pa. You understand what I mean, right?"

Balak na naman talaga niya ‘yon para hindi na siya makabalik pa sa nakaraan. At balak na ‘rin niyang burahin ang time machine at wala na muling makakagawa pa niyon ng hindi magulo ang past, present, at future.

nakangusong sabi niya pero hindi ko nga maisip kung ano ba ang itsura ng 7 11 na sinasabi ng anak ko. “Stop making your mom’s head hurt, Glia,” suway naman ni Gino na nasa pintuan pa rin pala at nakatanaw sa aming dalawa. “It’s okay, Gino. Gusto ko ring malaman kung ano ba ako 3 years ago,” wika ko na ikinakunot ng noo niya. “The present and the future are most important right now, Yvette. We shouldn’t dwell on the past and let it stay on the past,” mahabang aniya na ikinakunot ng noo ko dahil ganito ang palagi niyang dinadahilan sa akin.