Quote About Past Future And Present Novels & Stories

That's quite different, girl. "Ah, hindi naman. Namumula kasi ang pisngi mo kaya naitanong ko lang kung lasing ka ba," paliwanag ko pa. "You're honest as ever," he continued. I didn't speak because I wasn't sure if it was a compliment or an insult. "Oh, that was definitely a compliment. Don't overthink it, we're just dealing with the current situation," he said meaningfully. Yeah, right. We're in the present now, but why am I so bothered by the things that happened in the past?

“ Mag-usap na lang tayo. “ Lumapit siya, nakalahad ang kamay. Walang nakatitiyak kung mas nag-aalala siya kay Alex o kay Michael. “ Hindi siya worth it," sabi niya. “ Wag kang magulo dahil sa kanya.Subukang huminahon at pag-isipang mabuti ito. Kung gagawin mo ito, masisira ang iyong kinabukasan. “ "Kinabukasan ko?” ulit ni Alex, “Hindi naman niya maaapektuhan ang future ko. At siya ang may kasalanan sa mga nangyayari ngayon. Siya ang nagsimula nito. “

“Ang swerte ni sir sa inyo, maám.” “Kung alam mo lang ang nakaraan ko, hindi mo sasabihin sakin yan,” may pait sa labing sabi niya rito. “Bakit ma’am? Iyon bang nakaraan nyo ang batayan kung ano kayo ngayon?” matalinhagang sabi nito sa kanya saka bumungisngis, “Hindi ko rin masyadong naiintindihan yan pero yan iyong sabi ni Bo Sanchez nung ininterbyu siya. Sabi nya, your past does not define your future. . .parang ganun ma’m. Basta ang sabi nya, ang mahalaga ay kung ano ka ngayon. At sa nakikita ko sa inyo ma’am, sobrang mahal na mahal ninyo si Sir kaya napaka-swerte nya sa inyo.”

Mariin akong lumunok bago muling tinaas ang ulo at tumingin sa screen ng laptop. "Walang mag-ququit, Mia. Pangarap mo to at pangarap mo sa pamilya mo," pangaral ko sa sarili. "Just forget about the past at harapin ang future. The only way to get out from the past is to face your future." Tumango-tango ako at pilit na ngumiti. Alam kong umpisa palang ito ng pagsubok ko sa buhay at hindi ang isang tulad niya ang makasisira ng mga pangarap ko.

Ni siya nga, ayaw ding pag-usapan sina Theodore at Miguel, lalo na ngayong pinili na niyang magbagong buhay. "We live in the present, not the past. Pareho tayong may mga kwentong ayaw nang balikan. Gaya ng gusto mo ng kalimutan ang papa mo, may mga tao rin akong ayaw nang alalahanin o makita pa. You understand what I mean, right?"

Balak na naman talaga niya ‘yon para hindi na siya makabalik pa sa nakaraan. At balak na ‘rin niyang burahin ang time machine at wala na muling makakagawa pa niyon ng hindi magulo ang past, present, at future.

nakangusong sabi niya pero hindi ko nga maisip kung ano ba ang itsura ng 7 11 na sinasabi ng anak ko. “Stop making your mom’s head hurt, Glia,” suway naman ni Gino na nasa pintuan pa rin pala at nakatanaw sa aming dalawa. “It’s okay, Gino. Gusto ko ring malaman kung ano ba ako 3 years ago,” wika ko na ikinakunot ng noo niya. “The present and the future are most important right now, Yvette. We shouldn’t dwell on the past and let it stay on the past,” mahabang aniya na ikinakunot ng noo ko dahil ganito ang palagi niyang dinadahilan sa akin.

No'ng malalaman at halata na kung anong mangyayari sa atin sa piniling daan? "It's not that we can have a sin if we choose to think for our present. Happiness is more way better than to think of negative things. So Aishia, don't be so over advance, we can't know about our future. Future means to be wrote on, while present is the chapter where we write for our past. We should think for our present more often because I do believe that every letter that we write to our present can affect to our future." Mahaba-habang sabi niya.

"Ako kasi, minsan mahirap talagang mag-move on, lalo na kung may bigat 'yung past." Tumahimik siya sandali, parang pinag-iisipan ang mga sinabi ko. "Well, the trick is to focus on the present and the future. You can’t let the past hold you back." Tumingin ako sa kanya, nagtataka kung saan niya hinuhugot ang lakas ng loob na magpatuloy. Sa totoo lang, may punto siya. Hindi laging madaling harapin ang mga ganitong bagay, pero siguro kailangan lang talagang mag-focus sa kung ano ang mahalaga ngayon.

“There was never an us, Colton. Do us both a favor and stop dwelling on the past and live in the present.” “How can I, Atasha? Paano ko gagawin iyon kung mula sa nakaraan hanggang sa hinaharap ko ikaw lang ang tanging laman nito.” Itinuro pa niya ang puso niya kaya muli na kumabog ang puso ko.