Quote Japanese 소설 & 이야기

Nagbigay pa ako ng one thumbs up na kinangiti ni Taki. "Sai akuda," walang emosyon na wika ni Natsume sa tabi ko. This is bad. Iyon ang sabi ni Natsume sa Japanese. "What do you mean?" nagtatakang wika ko. "Asoko," turo niya. Nanlaki ang aking mga mata na makitang si Kuya Rei ay tinulak ng isang hapon na lalaki.Kitang kita ko ang pagngisi ni Kuya Rei. Mahinahong kinausap ni Kuya ito pero tila galit pa rin ang hapon na iyon.

"Hajimemashite, is nice to meet you." ani Ash habang nakaupo sa sofa at kumagat sa hawak niyang pizza. "Ha-ji-me-ma-shi-te?" pagbigkas ko. "If magpapakilala ka naman you should say Suaresu, Kyarisuta Keshu Desu means I'm Calista Kesh Suarez. In japan mas prefer nila na surname first." She smiled. "Swa-re-su, Kya-ri-su-ta Keshu De-su?" patanong na sagot ko.

Ang nasa kaniya lang ngayon, pagmamahal sa pamilya. Napangiti siya nang maabot nila ang quota sa araw na iyon. Makakapagpahinga siya ng maayos kapag ito ang usapan. Masyado siyang focus sa trabaho kaya kahit gaano kahirap ang quota nila, naabot nila iyon. Bawal sa Japan ang tatamad-tamad na worker. Ginto ang oras para sa mga Haponista.

“Konbanwa. Kitekurete arigatō, matakitene. [Good evening. Salamat sa pagpunta, balik ulit kayo]” Nakangiti kong bati sa kanila. Jusko minimorize ko pa iyon ng paulit-ulit. Amused na ngumiti pabalik sa'kin ang dalawang dalaga. “Moshikashite nihonjindesu ka? Anata wa ryūchō ni hanashimasu. [Are you perhaps a Japanese? You speak fluently]”

transalate ulit ng kasama niyang translator. After ng usapan namin na closed ko agad si Mr. Takoyaki at ang pinahanda kong documents kay Kat ay pinirmahan na nito. Hindi naman pala mahirap na kausap ang japanese na 'to. Kaya nakangiti kaming nagpa alam sa isa't-isa. さようなら。初めまして、デラ・クエスタさん。 Sayōnara. Hajimemashite, dera kuesuta-san. (Good bye. Nice meeting you, Mr. Villa.)" paalam nito.

nakangusong sagot ni Reeve kaya napangiti ako sa sinabi niya dahil parang sinasabihan niyang patay gutom ang pinsan niya. "Anata no kyōdai, Shitsureina kuchi Rare!" kunot noong sambit ni Kenji kay Rare na nangsusumbong hahaha. "Oh C'mon you both stop talking in japanese. We don't f-cking understand!" iritado na sagot ni Presh. °°°

“May naka-one nighstand ako sa Japan.” Napanganga si Jillian kaya humagikhik ang kaibigan. “He’s Japanese. A hot Japanese man! He’s really good in bed.” Hindi pa rin siya nakapagsalita kaya humalakhak na ang kaibigan. “Ikaw kaya ang nagsabi sa akin na mag-enjoy at huwag lang puro hotel at pasyal ang atupagin ko.” Hindi niya alam kung tatawa ba siya o iiyak.

"Watashi wa daijōbu." (I'm alright.) sabi nito at kumuha ng pamunas sa pocket nito at pinunasan ang dugo sa ilong nito. Nagulat siya nang magsalita ito ng nihongo. "Nihonjin desu ka?" (Are you Japanese?) "Hai watashi wa onamae wa nan desu ka?" (Yes I am. What is your name? ) nakangiting sabi nito. "Watashi no namae ga Haven."

deklara ni Fujiko, ang kanyang tono ay nagpapakita kung gaano siya kadeterminadong sumama. Natural na nagulat sa narinig, simpleng sagot ni Gerald, “Bagama't ikaw ang Queen of Soldiers ng Japan, sana maintindihan mo na ang paglalakbay ay hindi magiging isang cakewalk. With that said, kailangan kong tumanggi.”

"J-Just do anything you want, Klyton---" "It should be babe, not Klyton." What the h*ll. "Anong katarantaduhan---" "You should talk calmy. Japanese people hold their temper like how they hold a glass of wine on their hands," sermon sa'kin nito. Palihim naman akong napairap. "F-Fine." "Put your hands on my arms, okusan." "Okusan?" "It means wife."