Quotes About Being Simple Novels & Stories

"Gusto ko na matutunan niyang magpatawad at magpahalaga sa mga simpleng bagay. Gusto ko na maging handa siyang harapin ang buhay nang may tapang at malasakit sa iba. Gusto ko ring matutunan niyang mahalin ang sarili at ang pamilya." Tumango si Ruby, "Tama ka. Ang mga simpleng bagay lang ang nagbibigay halaga sa buhay. Kung natutunan natin itong gawin, magiging magaan ang lahat, kahit na anong pagsubok ang dumating."

Ang mga simpleng bagay—tulad ng mga kwento tungkol sa kanilang nakaraan, ang mga tawa na nagmumula sa kanilang mga puso—ay nagiging malalim na mga alaala. “Alam mo, Maya,” sabi ni Ash habang nakatingin sa maliliwanag na ilaw sa paligid, “hindi ko inaasahan na makakahanap ako ng isang tao na magpapakita sa akin ng tunay na kahulugan ng pagmamahal. Hindi ko inisip na sa mga simpleng bagay, doon ko makikita ang lahat ng hinahanap ko.” Maya ngumiti. “Sometimes, it’s the simple things that matter most. Yung hindi mo akalaing magpapalakas sa’yo.”

“Parang nagli-link lahat ng pieces.” Tumama sa akin nang diretso ang simpleng honesty niya. “Dapat mas simple ‘to, ‘di ba?” “Maybe,” sagot niya gently. “Pero kailan naging simple ang story natin?” Napatawa ako. Totoo. Hindi kami naging simple. “At buti na lang,” dagdag niya. “Simple is boring.” Nag-usap pa kami ng mahaba, small things, serious things, random things, walang effort, parang magkatabi lang kami.

Pagsusuko niya at nagbaba ng tingin kay Ram-ram. "Ezekiel, hindi mo kailangan na ilabas kami palagi para lang makabawi ka. Sa effort mo pa lang na umuwi ng maaga para makasama kami ayos na iyon, hindi mo dapat sinasanay na dinadaan ang lahat sa pera, kasi hindi habang buhay mayaman ka, tayo." "Dapat matuto rin tayo... Ikaw, ako at ang anak natin ng mamuhay ng simple... That's all I wanted to have a simple, piece and happy family with you."

Kung bubuka man ang bibig, palaging mahalaga lang ang sasabihin. Masuwerte ako sa kakaibang yaman—pinagkalooban ako ng mabuting magulang at kapatid. Mga taong may takot sa Dios at maliwanag ang pag iisip at marunong makipagkapwa-tao. At sana ang bagay na yon, maibahagi ko kay Lyndon. Maranasan sana nito ang buhay na simple, payak, tahimik na ibang iba sa buhay na nakasanayan nito.

Kasabay ng mga ito ay dinala nila ang mga kwento ng mga lungsod na walang katapusan ang paglaki, kung saan ang bawat pangangailangan ay agad na natutugunan, at kung saan tila walang hangganan ang kakayahan ng tao na baguhin ang mundo ayon sa kanyang kagustuhan. Ang mga tao sa ating sakop ay labis na namangha. Marami ang nagsimulang mangarap na magkaroon din tayo ng gayong kaginhawaan. “Bakit tayo mananatiling simple kung kaya naman palang maging mas maunlad?” ito ang madalas kong marinig sa mga pagtitipon, sa mga pamilihan, at maging sa loob ng bulwagan ng pagpupulong. “Ang mga lumang paraan ay mabuti na noon, ngunit panahon na upang maging kasing-lakas at kasing-yaman ng ibang mga lupain. B

Hindi na ito simpleng tension lang. Mas personal na. Mas delikado. Lumapit siya sa akin. Hindi mabilis. Hindi threatening. Pero sapat para maramdaman kong nawawala ang space sa pagitan namin. “You think everything is simple,” sabi niya nang mahina. “You think there’s always another way.” “There is.” “No.” Diretso ang sagot niya. “Sometimes the only choices are ugly ones.” Hindi ako umatras.

Pero ang sabi nga ni Killian, para matutunan mo, kailangan mong dumaan sa mga paghihirap, at minsan, kailangang matutunan ang mga simpleng bagay na akala mo ay hindi mo kayang gawin. Habang nagpapahinga kami, umupo siya sa ilalim ng puno at tinanong ako, "Amara, do you ever regret this? Our situation?" Tumahimik ako saglit. Alam ko kung ano ang ibig niyang sabihin. Hindi ko alam kung paano sasagutin. Alam ko kung anong mundo meron ako—isang buhay na puno ng negosyo, yaman, at mga plano. Ngunit sa mundong ito, kahit malayo ang mga tao sa iyong mundo, pwede kang magsimula ng ibang buhay. Isang buhay na mas simple, mas payapa. Pero sa buhay ko, kasama na ang responsibilidad na magtaguyod ng mga

Iyong hindi ko kailangan maging pride ni mommy, na hindi ko kailangang galingan kasi ipagyayabang ni mommy. How I wish to have a simple life. Siguro nga ay tama ang kasabihan na—hindi marunong makontento ang isang tao sa kung anumang mayroon sa kanila—kahit gaano ka pa ka mayaman. “May nakuha ka ng pasyente sa project natin?” tanong niya, pag-iiba ng topic kaya tumigil ang paghinga ko at bahagyang napahinto pero agad ding nakabawi.

natatarantang paliwanag nito ng makitang natigilan s'ya. "It's ok Maxine, hindi ko na kasi naisip ang mga bagay na yan. I thought being simple is enough pero sa sinabi mo ay may na realize ako and thank you for making me realize that we need some time for ourself," nakangiting sagot n'ya rito. She somehow agree with Maxine. Nawala na sa isip n'ya ang mga bagay na ito lalo na ang pagpapaganda dahil sa sobrang busy n'ya sa pag-aaral at pag-aasikaso sa kan'yang pamilya.