Novel & Cerita Quotes About Simplicity And Beauty

Naisip kong mas maigi na nga yatang basahan ang ipasuot ko para hindi siya mapan— . "Ano na? Ayaw mo pa rin ito? Ito na ang huling simpleng damit!" ika niyang nawawalan na ng pasensiya sa akin. Kumibot ang mga labi kong nakanganga nang bahagya. Kung hindi ko lang naramdaman na tila tutulo ang laway ko ay hindi ko pa iyon ititiklop. I was... Amazed by her beauty. This time mas angat na angat ang ganda niya. Tama siya, pinakasimple na ang damit na suot niya pero iyon ang pinakamaganda at bumagay sa kanya ng husto.

"Ahhh... b-beauty is p-power?" Napasapo naman sa kanyang noo si Tita Celine at saka umiling-iling. Bakit? May mali ba sa sinabi ko? "No. No. No. No, Hayami!" Napaigtad ako sa gulat dahil sa pagsigaw niya. "The beauty is seen in the inner appearance. We have a different beauty and the way to see it is to love yourself to be who you are. That's the answer that I am talking about."

Ako ay nanatiling nakahiga sa damuhan dahil gustong-gusto kong tingnan ang maulap na kalangitan. "Hindi din naman Amor, beauty is in the eye of the beholder diba? And when it comes to love lahat pantay-pantay walang maganda, walang pangit, walang mayaman, walang mahirap. All in love is fair." Pero kung ako lang ayokong maging masyadong maganda. Kaya nga muntik ng... "Baka nasasabi mo lang yan dahil maganda ka, samantalang kaming medyo tagilid pa ay nangangara na maging maganda kahit konti man lang.

" Oh dear, bakit ka umiiyak?" " Kung successful kaya ang pagbubuntis ko? Siguro malaki na sya. Siguro May tumatawag na sa atin na mommy at daddy. I'm such a failure. I had been dying to experience these little things that most people took for granted." We were learning to be simple, to appreciate the beauty of sunset like most people do, the taste of a perfectly brewed cup of coffee in the morning, the joy of a shared simple meal.

bakit hindi mo sinabi sa akin na dito ang punta natin. Tingnan mo nga ang ayos ko?nakadamit pangtrabaho pa! Hindi naman importante yun athena,tsaka di naman nabawasan ang ganda kahit simple lang ang iyong ayos at para sa kaalaman mo? Your simplicity make you more beautiful,yun bang walang bahid ng pintura ang mukha. Puwede ba zac?wag muna akong bolahin?dahil matagal ko ng alam na maganda ako noh?

mahina niyang sabi habang pinipigilan ang sariling mapayuko. Napatingin naman si Doña Celestine sa bintana, waring pinagmamasdan ang makukulay na kariton ng gulay, ang mga batang naglalaro sa tabi, at ang mga kapitbahay na abala sa kanya-kanyang gawain. Ngunit sa halip na pagkasuya, isang maliit na ngiti ang gumuhit sa kanyang labi. “No, hija. There’s beauty in simplicity. Mas totoo ang buhay dito.”

Habang kumakagat si Althea sa cookie, biglang nagsalita si Adrian. “You know what I realized?” “Ano?” “That happiness doesn’t have to be grand. It’s right here. Sa simpleng pagkain, sa tawanan natin, sa paghawak ng kamay mo.” Napaluha si Althea, kahit hindi niya intensyon. “Don’t say things like that, naiiyak ako.” Hinawakan ni Adrian ang pisngi niya. “Then cry. Kasi ako rin, naiiyak sa tuwing naiisip kong I almost lived my life without moments like this.”

Subalit iyon ang mensaheng alam nilang kahulugan noon. True beauty comes with a heart. To make it more artistic, I added few designs without overdecorating it. When I was done, I devotedly showed it to them as I smiled at Jackie. "Mas... maganda, 'di ba?" maingat kong wika. Tumingin muna siya sa akin bago hirap na tumango, tila nagdadalawang-isip ba kung sasang-ayon sa akin o hindi. I guess I did well that she couldn't resist the underlying truth, no?

Umiling ako. "Hangad ko lang na maging simple ang pamumuhay nila, malayo sa magulong buhay, disgrasya o mga kapahamakan, mas gugustuhin ko pa nga sakto lang kaysa marami ngang pera, mayaman galing naman lahat sa masama." Nagasungot ko pa lalo ang damit niya. Nagsusumamo ako sa kanya habang siya, nakatingin lang siya sa kin.

Peace enveloped me from within as I smiled and finally acknowledged my fate. "That's beautiful..." "How you see beauty in things." We are once introduced to the world as a beautiful sunrise and so we must leave at once as equally beautiful as a sunset. But before that, we must make the best out of our brightness to bring light to other people's lives. Some may find our rays blinding, others might find it as a sort of thing to convert into energy. And there might be times when clouds get in the way and seize our blaze. But these storms are there to clear the sky so that we can come back and spread our glow brighter. Until we no longer can. Until we set and leave a divine sight with the last o