Quotes On Simplicity And Beauty Novels & Stories

Habang kumakagat si Althea sa cookie, biglang nagsalita si Adrian. “You know what I realized?” “Ano?” “That happiness doesn’t have to be grand. It’s right here. Sa simpleng pagkain, sa tawanan natin, sa paghawak ng kamay mo.” Napaluha si Althea, kahit hindi niya intensyon. “Don’t say things like that, naiiyak ako.” Hinawakan ni Adrian ang pisngi niya. “Then cry. Kasi ako rin, naiiyak sa tuwing naiisip kong I almost lived my life without moments like this.”

“Simple lang, pero puno ng saya.” "Oo," sagot niya. “Hindi natin kailangang maging mayaman para maging masaya. Basta buo tayong pamilya, sapat na." Napangiti ako. Sa mga simpleng gabi tulad nito, damang-dama ko ang tunay na kahulugan ng tahanan—hindi sa laki ng bahay, kundi sa dami ng tawanan, sa init ng yakap, at sa damdaming ligtas ka, mahal ka.

Niyakap niya siya nang mahigpit, at ang kanilang pag-ibig ay umaapaw, mas matibay kaysa sa anumang bakal. "Mariel, Mahal ko," bumulong si Billie, ang kanyang tinig ay nagtataglay ng pangako ng forever. "Ikaw ang nagturo sa akin na ang winning ay hindi tungkol sa pagkuha ng power, kundi tungkol sa pagpili ng simplicity. Ang geometry ng ating buhay ay simple: Ikaw at ako, plus Elias, sa bahay na ito. Walang variable na kailangan nating baguhin. Ang gratitude na nararamdaman ko tuwing umaga ay hindi mabibili ng isang daang milyon." Hinalikan niya si Mariel, ang halik ay malalim, isang pangako ng pananatili at pagpapahalaga sa kanilang simple, certain truth.

It's clear view shows me that simplicity is indeed beautiful, the long-time truth that most people still can't see. Napangiti ako. Kung ganyan din sana ako kalinis, ganyan ako kainosente, siguro magiging maganda rin ako sa mata ng ibang tao. Dahil kahit kailan, hindi mahahangaan ang taong peke at mapanlinlang. "Between the clouds, the sound irritates our senses. It's like a rock the grinds across objects, and to all honesty, it's gross."

mahina niyang sabi habang pinipigilan ang sariling mapayuko. Napatingin naman si Doña Celestine sa bintana, waring pinagmamasdan ang makukulay na kariton ng gulay, ang mga batang naglalaro sa tabi, at ang mga kapitbahay na abala sa kanya-kanyang gawain. Ngunit sa halip na pagkasuya, isang maliit na ngiti ang gumuhit sa kanyang labi. “No, hija. There’s beauty in simplicity. Mas totoo ang buhay dito.”

“Parang nagli-link lahat ng pieces.” Tumama sa akin nang diretso ang simpleng honesty niya. “Dapat mas simple ‘to, ‘di ba?” “Maybe,” sagot niya gently. “Pero kailan naging simple ang story natin?” Napatawa ako. Totoo. Hindi kami naging simple. “At buti na lang,” dagdag niya. “Simple is boring.” Nag-usap pa kami ng mahaba, small things, serious things, random things, walang effort, parang magkatabi lang kami.

Na ang simpleng pagihip ng hangin, paglipad at ang pahuni ng ibon, ang musika, ang magagandang tanawin, ang araw, ang buwan at ang mga tala ay may makubuluhang simbolo na nagpapahiwatig sa ating buhay. Andrea said that a butterfly doesn't see how beautiful their wings are but other people can see the beauty of it. Parang tao lang. Nakikita ng ibang tao ang kabaitan at kapangitan ng ugali mo at mismong sarili mo, hindi mo nakikita. We often see the disaster of ourselves instead on focusing on how to appreciate the beauty and disaster of one self. I gathered air and courage to open the letter. This is what my Mama want to say to me but failed because I am always busy.

Hindi ako mahilig sa make up, eh. Kasi nga... “Simplicity shows your real beauty,” nakangiting sabi ko habang nakatingin sa salamin. Maganda kaya ako kahit walang make up. Tapos ang sexy-sexy ko pa parang si Liza Sñoberano. Wew! Agad kong kinuha ang bag at cellphone ko. Tiningnan ko muna ang aking wallet. Nandito pa rin ang beinte pesos mga pre. “Aanhin ko ito?” tanong ko pa habang binabaliktad ang beinte pesos.

“Ang pagiging maganda ay hindi lang sa mukha. You can also be beautiful with your attitude.” Unti-unting kumunot ang kaniyang noo, habang ako naman ay napangingiti na. She’s too young to understand it, but I have to explain it to her. Kailangan ko lang namang habaan ang pasensya ko para mas maintindihan niya ang lahat. “So, if you’re kind, you’re beautiful.” “But if I wasn’t, does it mean that I’m ugly, kuya?” I nodded. “Yes. Kaya maging mabait ka, okay?”

I will never forget that. I immediately looked at her when she sat down on the side of Chave. She's beautiful and I admit it. Well, I'm beautiful too but in my own way. We all beautiful in our own way and our own uniqueness. The only one who makes us ugly is the judgemental society and the only person who can pull us down is ourselves. No one else.