Quotes About Celebrating Birthday นิยาย & เรื่องราว

Kumunot naman ang noo nito na tila hindi siya naiintindihan. Huminga siya ng malalim. "I don't think it's right to celebrate my birthday. Parang feeling ko binabastos ko ang alaala ni Ate. Ayokong maging masaya sa araw ng kamatayan niya." Tuluyan ng tumulo ang luha niya. Mico immediately wiped it. "Ssh.. don't say that, sweetie." "Ikaw? Nakalimutan mo na ba ang Ate ko? Bakit mas pinili mo pa ang i-celebrate ang birthday ko kesa sa magluksa ka?"

“Hindi mo kasalanan. Masyado lang makapal ang kanilang mukhang gawin iyon.” “Lola…” The old lady glanced at the banquet hall, which seemed too empty due to the lack of guests. “It's just a birthday. How you celebrate it doesn't matter. As long as narito kayo at kasama ko, wala na akong ibang mahihiling pa. Wala ng ibang mas mahalaga, huwag na kayong mag-isip ng kung ano.”

Sabi din ng nanay ko sa akin "Opo nay, sorry, medyo naiiyak po ako, pero masaya po ako kasi, kahit busy kayo, naalala niyo yung, birthday ko, tsaka sa buong buhay ko, ngayon lang ako nagkaroon ng maraming handa, kasi nuon, gagawin ko lang cake yung mamon, ok na ako dun, para sa birthday ko, pero syempre kahit papaano may handa pa rin naman ako noon, basta, thank you po sa inyo, thank you"umiiyak na sabi ko sa kanila

Hindi niya siguro inaasahang dito kami mag cecelebrate ng birthday niya. “Happy birthday to you! Happy birthday to you!” - Halo halong emosyon ang naramdaman ni Red sa mga oras na yon. Sa sobrang pagkamangha ay hindi niya na rin napansin na nasa kanyang gilid na pala si Atanasha at bigla na lamang siyang ninakawan ng halik. “Happy birthday, Love!” Nakangiting saad ni Atanasha sabay yakap kay Red.

“Siya nga pala, napansin mo ba, parang tayo lang ang bisita niya. Himala yata na hindi engrande ang birthday niya. Di’ba papansin siya, ang gusto niya buong barangay invited sa birthday niya kahit magka-utang-utang pa sila. But look at her party now, plain and boring. Nakakapanibago talaga.” “Oo nga noh.” Ngayon ko lang napansin. Tama si Amber, kaya nakapagtataka talaga. Sanay kasi si Lovely na magara palagi ang birthday celebration. Ito kasi ang tipo ng tao na hindi papayag na hindi makuha ang gusto. Sinanay kasi nila tita kaya lumaki itong ganito, sanay sa luho at spoiled.

Katwiran ni Jovelyn. "Pero 'di ba masama daw 'yun? Yung parang iisipin mo na buhay yung anak mo kaya ipagdiriwang mo yung birthday kaysa alalahanin mong patay na at death anniversary lang ang ise-celebrate mo? 'Di ba parang hindi raw pagtanggap 'yun ng katotohanan? " katwiran ni Pipay.

Wala namang espesyal sa araw na 'to, maliban sa madagdagan lang ang edad ko. I don't celebrate my birthday because it only reminds me of the last birthday I had with my family. Kung alam ko lang na yun na pala ang huling birthday na makakasama ko sila sana pala hindi na ako nagpalibre sa kanila dun sa mamahaling kainan. Sana pala nagpaluto nalang ako kay Tatay ng specialty niyang chicken manok at pansit at doon na kami sa bahay nagsalo-salo.

"I want to celebrate with my family specially with you!" "Can I organized your birthday?" she excitedly request. "Sure! Sa bahay ko lang naman gustong mag-celebrate ng birthday ko. I don't want it to be grand, I don't usually celebrate my birthday. Pero sila Gayiel ang palaging may pakulo." "For sure ito ang magiging pinaka memorable mo na birthday. Halika na aalis na tayo. Baka malate ka." After two meeting we immediately left for his next meeting. Nakaramdam ako ng pananakit sa paa ko. Kanina pa nanakit dahil sa palakad-lakad.

Lahat sila ay dinadalhan ko ng mga paborito nilang pagkain kapag sasapit ang kanilang birthday. Kinantahan ko si Sarge ng maikling happy birthday song bago ko hinipan ang kandila. Hindi ko napigilan ang mapaiyak pagkatapos kong hipan ang kandila. Kung buhay lang sana sila ay masaya sana naming ipagdiriwang ang bawat kaarawan ng isa't isa. Hindi sana para dinudurog ang aking puso sa tuwing sasapit ang mahahalagang okasyon na dapat ay sama-sama kami. Ngunit unfair ang mundo. Kung sino pa ang mababait na tao ay siya pa nilang inuunang kinuha. Bakit hindi na lang ang mga masasamang tao ang kinukuha ng nasa itaas para mas makabawad sa human pollution sa mundo? Bakit ang pamilya ko pa na walang gi

Wala na ba sa isip si Lucian? "Hindi ako pupunta sa birthday dinner. Ikaw na ang mag-isip ng excuse para kay Mom. Sabihin mo may sakit ako o kaya naospital o kaya nasa business trip. Kahit ano. Babawi na lang ako ng birthday celebration." Iyon ang tanging paraan.