Quotes About Decision Making In Life Novels & Stories

Sagot ko pero hindi ko napansin na natuwa siya sa sagot ko. "Hindi naman lahat ng naiisip nating solusyon ay pwedeng iaapply sa ating mga problema, hindi ba?" Sarkastimong usal niya, sinang-ayunan naman ito ng mga kasama namin. "Before you do a decision, think first the cosequences. Huwag sugod ng sugod, Luhan, baka mamaya magkamali ka naman."

Kung saan kitang-kita ko ang mga sasakyang nagmimistulang mga langgam na lang sa ‘king paningin. Tinanaw ko ang syudad at bumuntong hininga. Noon, akala ko kapag natupad na ang pangarap ko maging abogado ay hindi na ako mahihirapan sa mga desisyon ko sa buhay. Ngunit ngayon, parang mas lalo pa yatang naging magulo. My mom once told me when I was young that life…is all about choices. Many choices. And each choices have their own equivalent consequences.

"If we are talking about business, I generally don't make a risky decision unless I feel 100 percent sure it is the right decision. But, if there is less risk involved, I feel better about taking the risk. Above all, having the right amount of information to make an informed decision is the still the best choice." Wala akong nakitang reaksyon sa mukha niya. Para bang pinapakita lang nito sa akin na mali ang sagot ko o hindi siya impressed. "What if it's not about business? What if it’s about your personal life? Are you willing to take a risk? Hoy! Gagi! Bakit parang tunog namemersonal ito? Pati tuloy mga kaklase ko ngayon ay nakatingin na sa akin.

"Choose what you want to do not what the others want you to do. This is you. It is you. So the choices will always be you." It seems like all my what ifs and questions finally received an answers. I feel kinda relieved. "Do not be afraid of being judge. That's people's nature, to get your spine out. Life is cruel, but giving up will never be an answer," she said with a bright genuine smile on her face.

“I’ve been alive and living this planet for what? More than two decades. Twenty nine years to be exact. And… I never, even once, saw how beautiful this world is. All I witnessed was how cruel this world could ever be. I didn’t see the beauty, not at all. Do you think, if you were the child, you’d like to live in a world full of cruelty?” “If I were the child, I would be happy to witness the world and look for the bright side of life. Hindi sa lahat ng pagkakaon ay na sa madilim na parte tayo ng ating buhay. There will always be a beauty, a bright side of life and the world.” He sighed. “Kaya sana pag-isipan mo nang mabuti ang mga desisyon na gagawin mo. Kasi sa oras na magpasya ka at nagawa

Hindi niya kailangan ng detalye para maunawaan ang bigat. “May karapatan kang pumili,” sabi niya sa huli. “At may karapatan kang matakot.” “Paano kung mali ang piliin ko?” tanong ni Prudence, umiiyak na. “Lahat ng desisyon may kaakibat na takot,” sagot ni Julian. “Pero hindi lahat ng desisyon ay mali.” Tahimik silang dalawa. Sa labas ng bintana, dumaan ang mga tao—abala sa sariling buhay. Walang alam sa bagyong bumabalot sa loob ng maliit na apartment na iyon.

"Jennica, siguro dapat sundin mo ang puso mo. May gusto ka kay Darf? Kahit sinabi mo na layuan mo siya, iyon ang sinasabi ng isip mo, maging makatwiran. Pero paano naman ang puso mo, ano ang sinisigaw nito, out sa iyo? Ang buhay ay maikli. Maraming bagay na dapat mong gawin sa mundong ito, ngunit ilan sa mga bagay na iyon ang maaari mong gawin, aktwal na gawin, at makamit sa buong buhay mo? Ang pinakamaliit na dapat mong desisyonan ay isang bagay na makapagpapasaya sa iyo."

Bagamat hindi ito ang pinakamadaling desisyon, at marami pa silang kailangang isaalang-alang, ramdam nila na ito ang tamang hakbang para sa hinaharap ng kumpanya. Habang si Kairah ay nag-iisip at nagdedesisyon tungkol sa alok ng kumpanya, tumuloy siya sa isang tahimik na araw sa opisina, ang kanyang mga mata ay puno ng determinasyon. Alam niyang hindi madaling magdesisyon, ngunit ngayon ay mas nararamdaman niya ang bigat ng responsibilidad. Ang mga usapin ng negosyo ay laging may mga sakripisyo, ngunit ito ay isang pagkakataon na hindi niya puwedeng palampasin.

Mapait akong napatawa at tumingala. "People will the never understand the decision you make unless they have experienced how hard it is to be in your place. Akala siguro ninyo madali lang para sa 'kin ang ginawa ko. Hindi niyo alam kung gaano kalaki ang sinakripisyo ko," tinukod ko ang dalawang kamay ko sa buhangin. "People will judge you by your actions, not your intentions." Mahabang katahimikan ang namayani sa amin.

“Sir, maraming bagay ang pwedeng magbago sa paglipas ng panahon. Ang mga balita ay pwedeng mali, ang mga kwento ay pwedeng gawin. Pero kung ang desisyon mo noon ay base sa kung ano lang ang alam mo noon, hindi mo na dapat pahirapan ang sarili mo ngayon. Ang mahalaga ay kung ano ang gagawin mo sa kasalukuyan.” “Pero paano kung ang desisyon ko ang dahilan kung bakit sila naghirap?” tanong ko nang halos pabulong. “Paano kung dahil sa galit at pagdududa ko, napilitan silang tumakas at magtago? Paano kung ang batang akala ko ay wala na… ay buhay pa at lumalaki nang malayo sa akin?”