Novel & Cerita Quotes About Lessons Learned

Parang hindi lamang negosyo ang tinutukoy niya. Parang may mas malalim na pinagdaanan. Ngunit mabilis din niyang itinuloy ang kanyang speech. At muling bumalik sa propesyonal na tono. "One thing I learned through the years..." Bahagya siyang ngumiti. "...is that sometimes, the people who hurt us become the reason why we grow stronger." Napalunok ako. Hindi ko alam kung bakit. Pero pakiramdam ko ay direkta iyong tumama sa akin.

Tinitigan niya nang diretso ang mga mata ni Mallory, tila nais niyang iparamdam sa kanya na ang bawat kataga ay nagmumula sa kanyang puso, bago siya dahan-dahang nagpatuloy sa pagsasalita. "Have you ever heard the saying… that life will keep bringing us through the same lessons until we learn to respond in a new way? It’s just like what people often say, things left unresolved tend to find their way back to us again and again. But the very moment we finally choose to face them instead of turning away… that is when we truly begin to find who we really are.”

Agad naman na may namuong luha sa mga mata ko dahil sa sinabi niya. “Wala naman pong perpekto, dad, hindi ba? You taught me a lot of lessons in life. At isa po sa maraming bagay na natutunan ko sa inyo ay… dapat natututo tayo sa mga pagkakamali natin. For every mistake that we make, we should always learn on how to be the best version of ourselves…” sagot ko naman. “Oh, anak. You grew up beautifull and I am very proud of you…” sabi naman ni dad.

bagay na iisa para sa lahat: ang hangin na ating hinihinga, ang tubig na ating iniinom, ang lupa na ating tinatayuan, at ang kinabukasang ating lahat ay haharapin.” Matapos ang seremonya, marami ang nanatili upang tumingin sa mga talaan at makipag-usap sa isa’t isa. Isang batang babae mula sa malayong pulo ang lumapit kay Mara at nagtanong: “Kung alam na natin ang lahat ng aral na ito, kung alam na natin kung ano ang tama at mali — bakit kailangan pa nating itago at ulit-ulitin ito? Bakit hindi na lang natin ito panatilihin sa ating mga puso at kalimutan na ang mga lumang kwento?” Ngumiti si Mara at inalalayan siyang tumingin sa malawak na ilog sa ibaba. “Dahil ang puso ng tao ay madaling m

Nang mapatingin siya sa akin ay naglakad siya at hinawakan ang isang kamay ko. "Let's go, Therese?" Pagkatanong ng mommy non ay malawak akong ngumiti sa kaniya at tumango. "Let's go visit Mama Thria, mom." After everything I've experienced in life, I've learned that things that don't go well often have a past that teaches us why they happened, to remind us, to guide us, or to prepare us for something greater ahead. Sometimes, what feels like failure is just a redirection toward where we're truly meant to be.

“Magiging maayos ang lahat. Kumain ka pa, okay? Nangayat ka na naman. Pasensya ka na at pinagdaanan mo ‘yan. Tingnan mo kung gaano ka kapayat. Ano lang naman ba ang ilang araw ng gutom sa matabang iyon? “Hindi ako makapaniwalang magagawa niya ang bagay na iyon sa’yo! Hindi ko siya palalabasin hanggang sa manghingi siya ng tawad at matutunan niya ang leksyon niya.” Tahimik akong nanonood, sawi ang puso mula sa kinatatayuan ko sa likod niya. Gusto kong umiyak, pero walang luhang natitira. Walang epekto sa kanya ang katotohanang ako ay hindi nakahinga at naghirap para sa aking buhay sa pool, wala kung ikukumpara sa ilang lagok ng tubig sa pool na nabulunan ni Julia.

“Wala si sir Hace na kakausap sa kanya kaya ako nalang ang nag -entertain.Mabait naman s’yang kausap,’wag ka lang titingin sa ,mata niya.” Natawa kami pareho sa huling sinabi ko. “Oo nga eh,nakakatakot talaga s’yang tumingin. Pero dahil sa sinabi mo,naalala ko tuloy ang sinabi no’n ng teacher namin.’Don’t judge a book by it’s cover’!”

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

Sa gabing iyon, halatang marami siyang pinagdaanan, at sa bawat sakit na iyon, mas tumatag siya bilang tao. “May kasabihan,” panimulang wika ni Elijah sa kalmadong tinig, malinaw at matatag, “na paulit-ulit tayong dadalhin ng kapalaran sa parehong sitwasyon hangga’t hindi natin binabago ang ating sagot. It’s like unfinished lessons, lagi silang bumabalik. At sa sandaling piliin nating huwag nang umiwas, huwag nang lumihis, doon natin tunay na natatagpuan ang ating sarili.” Hindi namalayang napatingin sa kanya si Ysa.

not yet. Pilit naman siyang nginitian ng ina. "How I wish I can, anak. Pero ito ang lagi mong tatandaan, I'm just here." sabay turo nito sa kanyang dibdib. "And one more thing, try to be happy again, anak. Because one thing I learned in my life is that— lifes is too short to spend it being unhappy. Go! Find that person that truly makes you happy. Nevermind those arrows they're gonna throw at you because—losing someone you truly love is more painful than thousands of strikes of arrows."