Quotes About Me Myself And I Novels & Stories

Napalunok naman si Ivan. Ni hindi ito umiimik at hinayaan lang akong magsalita. Gusto kong sabihin sa kanya ito kasi tingin ko naman ito lang ang kaya kong gawin bilang pasasalamat na rin sa mga magulang nito. At para mas maintindihan niya ako. “You are unique in your own way, Joey. Don’t be bothered by other people’s opinion of you. What matters most is what you think of yourself.”

Pagkatapos ay nagsalita ito. “Maraming tao ang hindi nakikita ang sariling lakas. Mas pinapalaki nila ang ganda ng iba,” mahinahon niyang sabi. “Hindi ka walang kwenta. Sa mga kaedad mo, isa ka sa pinakamahusay.” Napatingin si Ysa sa kanya. “Ang mga bagay na meron ako ngayon,” dagdag niya, “maaari mo ring makuha balang araw, basta magsikap ka. And I don’t doubt that you will.”

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

“Sana lahat ng tao, ganyan towards me. Iyong tipong hindi na nila ako pahihirapang maalala ang memories ko with them.” Magaan siyang tiningnan ni Javi. “I think, you need to know more about yourself. Iyong tipong ikaw ang maghahanap ng sagot sa sarili mong mga tanong. You try to pray for it, without ceasing para malinawan ka sa mga bagay sa paligid mo.” Marahan na lang na napatango si Aiah.

Sa bagay siya lang naman itong parang baliw na sumusunod sa akin at nangingialam sa buhay ko. "May kilala ka talaga. Hindi naman pwedeng hindi mo kilala ang sarili mo." Sagot ko. "Ang tapang mo ngayon. Tignan ko lang kung mamaya may masabi kapa kapag ipinakita ko sayo ang picture ni Nicholas. Siempre, kasama ako." Mayabang niyang sabi.

Hindi niya siguro napaghandaan ang tanong ko dahil napakurap pa siya ng ilang beses, bago lumabas ang kaniyang malamang ngiti. "You just asked the most common question. But why do I found it so difficult to answer?" Aniya pa at mahinang natawa. Babawiin ko na sana ang tanong ko kanina nang bumuntong-hininga siya. "I can give you the best answer with just two words. And that is, be yourself." She paused and looked away. "Life is short, they say. Kaya habang nabubuhay tayo, kailangan nating gawin ang mga bagay na makapagpasasaya sa atin. Hindi sa ibang tao. We have bosses, yes, and we are paid, but at the end of the day, seeing your boss's happy is a mere bonus when you found out that you were

"Pero sana huwag mong isipin na wala kang kwenta dahil ang totoo, lahat tayo may kwenta. Lahat tayo may halaga at kung hindi nila iyon nakikita sa 'yo, bulag sila." "I don't know, Mara. Hindi ko alam kung ano'ng dapat kong isipin sa sarili ko. Baka marahil tama sila. I am worthless, useless, nothing." "At hahayaan mong iyon ang maging tingin nila sa 'yo, Sir?"

"Kaya kong buhayin ang sarili ko nang hindi umaasa sa ibang tao. Hindi ko kailangan ang pera mo! Kwentahin mo lahat ng naibigay mo sa akin. Lahat-lahat at ibabalik ko sayo!" "Sunshine please pag-usapan natin to." "Wala na tayong pag-uusapan pa, Mr. Myers. I have enough pain. Lagi na lang akong nasasaktan, lagi nalang akong naiiwan. Ngayon tama na. Pagod na ako. Pagod na akong umasa sa mga taong mahalin ako. Pagod na akong hinatayin matauhan ka. Maybe it's time for me to choose myself. Ako naman ngayon, sarili ko naman muna. "

Okay proceed! Hindi ko masasabing panget or maganda ako. Ang mahalaga kasi sa akin ay ipinanganak akong kumpleto, you know? walang kapansanan or what─respect natin sila. Kaya ikaw? wag mong hayaang lamunin ka ng insecurities mo─hindi madali pero dapat kayanin mo dahil may mas nahihirapan pang tao kaysa sa atin. Oops! parang motivational messages na to ah! So, my number one weakness is my english speaking. Bobo talaga ako mag-english, like i can grammatically think the sentence but once i speak, it will scramble the egg─este it will scramble in my mouth hihi. *peace*