Quotes About Passion For Work Mga Nobela at Kwento

Pinisil pa niya ang palad ko. Hindi ko mapigilang mapangiti sa mga sinabi niya. Pakiramdam ko ay gusto kong sumigaw sa tuwa. I love his mindset. “Ibig-sabihin… seating pretty lang ako?” biro ko pa. “Definitely. Malaya mong gawin ang gusto mo maliban sa pagtrabaho. At kahit hindi mo sabihin sa akin, alam kong nobel writer ka. It's your passion. Just focus on it and I’ll support you.” Nakangiting aniya na mas ikinagalak ko pa lalo.

Kung hindi ba siya nagsasawa or napapagod sa kanyang ginagawa. "Nakakapagod syempre, sino ba namang taong nagtatrabaho ang hindi makakadama ng ganon." Naalala kong sabi niya. "Kaya lang, masaya ako sa ginagawa ko. Ito yung para sa iba ay maituturing na hobby pero may importance at may kita din. Isama mo pa kung paano magpasalamat ang mga taong natutulungan o trinatrabaho ko. Kagaya na lang ng pamilya niyo."

“Wala na kong oras… Gustuhin ko man, pagod na ang utak ko sa tambak na trabaho kaya hindi ko na kayang maging creative.” “Ganoon ba…” Takip ng pizza ang nagsilbing plato nilang dalawa. “Naisip ko lang… Ayoko naman na isakripisyo mo ang passion mo. Tapos ako, tinutulak mong bumalik sa pag-aaral para matapos ang dream course ko.”

Curious lang ako kung passion niya ba talaga. "Tama ka. Nakatatak na sa puso ko ang pagiging manunulat. Kahit na nagne-negosyo na ako, hindi ko pa rin maiwan ang pagsusulat. Pakiramdam ko nga hindi buo ang taon ko kapag hindi ako nakapagsulat ng nobela. Kahit paunti-unti basta may matapos. Dapat masaya ka rin sa ginagawa mo. Mahirap kasing ipilit ang hindi naman para sa'yo." Napalunok naman ako sa huling sinabi niya. May hugot iyon ah. Mahirap daw ipilit ang hindi naman para sa iyo.

And I heard that he’s also workaholic, malamang ay gagawin nun lapaht para sa trabaho niya. “I don’t know who you are talking about but ate, isn’t this a little desperate? I mean, how could you do that to somebody? Lahat naman tayo ay gustong pakasalan ang mga mahal natin sa buhay pro sana sa maayos sa paraan? It seems like you have put a leash with spikes on that person para hindi makawala.”

So empty, just like the room itself that was once filled with the love and happiness he once shared with me. "It's just because of my work, Dianna. There's some projects I'm working on right now and the deadline is approaching quickly so I need to get them done." Marahan niyang hinimas ang ibabaw ng aking kamay, at pagkatapos na tipid na ngumiti sa akin ay bumalik na siyang muli sa pagkain. I understand how much he love his work. He's indeed a hardworking man, one of the things that I admire about him. I respect it , I really do. And I appreciate that he makes this efforts for our future.

Hindi nila mauunawaan iyong pagmamalaking nararamdaman ng mga kagaya ko sa mga panalong pinaghirapan namin sa buhay. “Kahit ilang trabaho ko pa iyong sabihin ko, hindi pa rin iyon sasapat para sa kanila. Kahit ilang awards at diploma pa iyong ibigay ko sa kanila, mababa pa rin ako sa mga mata nila,” I resumed, choking on my tears. I then turned to him. “Kahit ilang beses ko pang ulit-ulitin na nagawa ko ang mga iyon at nagtagumpay ako kahit wala kaming pera, hindi nila maiintindihan kasi hindi nila kailanman naranasang mamuhunan sa mga pangarap nila at kakayahang magsikap. They have everything while I have nothing but only my dreams.”

“Gusto ko lang makatapos. Makahanap ng trabaho. Hindi ako ambisyoso. Pero gusto kong gawin nang tama lahat.” Tinitigan ko siya. Sa liwanag ng mga ilaw ng kalsada, nakita ko kung gaano ka-sincere ang mga mata niya. Simple lang siya. Walang arte. Pero may lalim. Nagpatuloy siya. “Pero gusto ko rin… gusto ko rin makasama ‘yung mga taong kagaya mo. Yung mga may passion. Nakakahawa kasi ‘yung energy mo.”

Tanda ko pa ang sinabi niya sa amin ng mga ka-trabaho ko. "Guys, do your job with passion. Mahal ko ang cafe na ito. This is where my heart is and I'm happy and proud na nakapag-tayo ako ng negosyo without the help of my parents. So please, love my cafe as much as I do."

“Ako po? Pero… marami pong mas may karanasan kaysa sa akin.” Ngumiti si Jal, ngunit sa pagkakataong ito, seryoso ang kanyang ekspresyon. “Hindi laging experience ang importante. Gusto ko ng isang tao na may passion sa trabaho, at ikaw ang nakikita kong may ganun.”