Quotes About Regrets Novels & Stories

“It’s seven in the morning.” “Sugar builds character.” “It builds hospital bills.” “Negative thinker ka talaga.” Tumitig lang siya sa akin nang matagal. Alam mo ‘yung tingin ng taong nagre-regret ng life decisions pero in love pa rin unfortunately? Gan’on. Tapos bigla siyang lumapit. Very calm. Very quiet. Very suspicious. Then kinuha niya ‘yung kape ko. Mga isang buong limang segundo akong natahimik.

Regrets gnawed at her, the what-ifs and could-have-beens echoing in her mind like a haunting melody. Amidst the storm of her emotions, memories of Osiris began to flood her thoughts – his warm smile, his kindness, and the moments they had shared that had always felt so genuine. With each step, the past unfolded before her, a tapestry of happiness that stood in stark contrast to the pain she was currently experiencing. "Why didn't I choose him?" she thought to herself, her voice drowned out by the sound of the raindrops hitting the ground. The regret gnawed at her, the realization that she could have avoided this heartache if she had only made a different choice.

"Our world is full of selfish and greedy people. They all have something to fight for, something to witness, and something to say. Indeed, we are conquered by the darkness, and the light we thought we possessed was blinding us to what is real. Open your eyes. Don't let ignorance be followed by regrets." – Miss A, Erity

"Masyado ka lang cynical sa usaping pag-ibig dahil 'di ka pa nagmamahal. Hindi ka ba nagkaka-crush man lang?" Ibinaling niya ang mukha kay Pierce at umiling na nasa bibig pa ang ice candy. "Ang tigas naman ng puso mo kung ganoon." "Siguro nga matigas ang puso ko." "Takot ka lang sigurong magkamali. You seem like the kind of person who hates regrets. You want to be always right. 'Di naman kasi laging ganyan. Hindi mo malalaman ang pakiramdam kapag 'di mo susubukan. Loosen up, queen. Your life is too perfect. Hindi naman maling lumabag ka ng ilang rules sa buhay mo. It makes you more human."

“Hmph. And the coffee… too strong. You really don’t pay attention, do you?” Parang tumalon ang puso ko. Dalawang taon ng pagsusumikap, at ganito pa rin. Hindi ako pinapahalagahan sa mga maliliit na bagay—lahat ay dapat perpekto, at kahit gaano ko pa pinagsikapan, laging may mali sa kanya.

"Because I regret everything" "Regret?" "Yes, for being a fool and for letting you go, for letting someone take you away, away from me. I wanna beg, no. I'm willing to beg just to have you but what can I do, I'm not that badly desperate to ruin your happiness with someone better. I want you back, and I always wanted you from the beginning but I don't want to be some kind of villain in your story. I regretted my decisions, actions, letting you go, hurting you"

paliwanag ko at buti naman ay hindi niya na pinansin. Siguro ay palagi niya ring binubuksan ang folder na iyon para lang tignan… My biggest regret. Napabuntong hininga ako at sinimulang magmaneho. Ano ba naman ang regret niya sa akin? sa amin? Nagsisisi ba siya na nakilala niya ako? nagsisisi ba siya na minahal niya ako? O nagsisisi siya na hiniwalayan niya ako?

“Sigh… Hindi ko alam kung anong nararamdaman mo, pero naiintindihan kita. Alam kong nakaka-frustrate ito, pero huwag mong hayaan silang makuha ka, kasi sa sandaling mangyari yun, binibigyan mo sila ng kapangyarihan sa’yo.” Naisip ko ang sinabi niya. Tama siya. Hindi ko pwedeng mawalang ng loob ngayon. Baka yun pa ang inaasahan nila. Na mawala ako sa sarili ko, para maging careless at gumawa ng pagkakamali. “Thank you, Letty,” sabi ko habang niyayakap siya sa tagiliran. Kahit na maliit ang pep talk niya, sakto lang ito sa kailangan ko.

Mabuti na 'yon, baka kung ano pa ang gawin ng kambal ko ay madamay pa ang mga bata. "You're going to regret this. Pagsisisihan mong nagdesisyon ka pang bumalik." Malinaw na pagbabanta iyon, ngunit hindi ako natatakot. Mas nakakatakot ang malayo sa mga taong mahal ko at madikit sa kanya na alam kong walang magandang gagawin. "My only regret is when I decided to leave a year ago. Dapat pala ay hindi dahil mas lalong lumakas ang loob mo na angkinin ang bagay na hindi naman sayo."

Hindi niya kusang tatanggapin na kailangan niya ng tulong. "Alam mo ang sinasabi ko, Mom. Kailangan mong makipag usap sa isang therapist. Kailangan mong bitawan ang guilt at regrets na pinanghahawakan mo. Kailangan mo ito tulad ng kailangan ko." Ang kanyang mga labi ay nakadikit sa isang matatag na linya at hindi siya nagsasalita ng kahit ano. Hindi ko ipinipilit. Siguro gagawin ko sa loob ng ilang araw, ngunit hindi sa ngayon. Ang pagkakasala at panghihinayang ay malakas na emosyon. Mga taong maaaring mag freeze sayo sa nakaraan, tumatangging bitawan ka. Ang pamilyang ito, ang pamilya Sharp, ay tila marami sa kanila. Kailangan nating lahat na gumaling.